ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Μαΐου 12, 2014

Δυο τις έχω…

Filed under: Uncategorized — simela @ 7:36 πμ

Εικόνα Εικόνα

 

Δυο κοπελιές έχω βαφτίσει στη ζωή μου, τη μία πριν περίπου 35 χρόνια και την άλλη πριν 20.

Έχω δηλαδή δυο γιους, δυο πνευματικές κόρες και τέσσερις εγγόνες (και φυσικά και τις μάνες τους), και είμαι η πιο πλούσια του κόσμου καθώς, τον πλούτο, δεν τον μετρώ σε χρήμα!

Η μια βαφτισιμιά μου είναι ελληνίδα, πόντιοι και οι δυο της γονείς από το Κιλκίς.

Η άλλη, η μικρούλα, έχει πατέρα από τον Λίβανο, που όταν λέει ότι είναι «grek ortodox – έλληνας ορθόδοξος χριστιανός», βάζει και μια περικεφαλαία στο κεφάλι του.
Η δε μητέρα της μικρής μου είναι ένα μείγμα από σουηδή και έλληνα. Με έναν πατέρα που συνεχώς την εκπλήσσει με παιδιά του που κάθε τόσο εμφανίζονται στη ζωή της σαν «αδέλφια». Με άλλα, και απλά, λόγια, η κουμπάρα μου δεν είναι απόλυτα σίγουρη με τον αριθμό των «αδελφών» της που ο πατέρας της σκόρπισε στη Σουηδία, και στα πέριξ…

Αλλά δε θ ασχοληθώ τώρα με τους έλληνες που «έσπειραν» στη Σκανδιναβία κι έφυγαν, μετά, αφήνοντας τα πλάσματα τους σε πλήρη άγνοια… διότι γνωρίζω κι άλλα τέτοια παραδείγματα.

Ούτε θα ασχοληθώ με την μεγάλη μου βαφτισιμιά, της οποίας η βάφτιση έγινε όπως όλες οι άλλες βαφτίσεις, αλλά θα γράψω λίγα για την μικρή, της οποίας η βάφτιση έγινε πριν 20ετίας στην ελληνική εκκλησία της Στοκχόλμης. Έτσι τό θελε ο πατέρας της που, παρά την καταγωγή του από τον Λίβανο, είναι πολύ, πάρα πολύ ορθόδοξος χριστιανός!

Ο πατέρας της, ο κουμπάρος μου, είχε ρωτήσει τότε στον παπά της ελληνικής εκκλησίας τι θα χρειαστούμε για να γίνει το μυστήριο της βάφτισης και η απάντηση του ιερέα ήταν (πολύ ορθά) ένας σταυρός και λίγο λαδάκι.
Αυτά χρειάζεται ο θεός, όλα τα υπόλοιπα είναι απλά πολύ εμπόριο και πολύ επίδειξη!

«Σταυρό έχω, βάλε εσύ λίγο ελαιόλαδο σ ένα μπουκαλάκι και φέρε το στην εκκλησία» μου είπε τότε ο Νικόλας, ο κουμπάρος μου, που ακόμα θυμάμαι την χαρακτηριστική εκείνη στιγμή που μου τό πε κι εγώ τα έχασα με την τόση απλότητα που ο ίδιος ο παπάς μας είχε προτείνει.
Ασφαλώς, ούτε και τον ενδιαφέρει τον θεό από πού προέρχεται ο σταυρός… ή μήπως τον ενδιαφέρει;

Και πήγαμε και κάναμε τη βάφτιση και έτσι, για να μη λερωθεί η αγκαλιά μου, αγόρασα και μια μεγάλη πετσέτα την οποία αργότερα η κουμπάρα μου, πιστεύοντας πως την είχα μόνο για την περίπτωση, ήθελε να μου την επιστρέψει κι εγώ αναλογιζόμουν πώς θα αντιδρούσε αν έβλεπε αυτά που κουβαλάν σε βαφτίσεις σε μια ελληνική εκκλησία…

Και ήρθαν και μεγάλωσαν τα κορίτσια μου και την μεγάλη όταν την επισκέπτομαι ξεχνώ να επιστρέψω στο σπίτι μου, και αν αργήσω κάνα μήνα να ακουστώ με τηλεφωνά και μου υπενθυμίζει ότι είναι καιρός να ξαναπάω…

Ενώ την μικρή δεν την επισκέπτομαι το ίδιο συχνά αλλά χθες ήμουν εκεί και ο κουμπάρος μου είχε ετοιμάσει τα καλούδια που ακολουθούν για την ελληνίδα κουμπάρα του.

Εικόνα

ΥΓ. Τον σταυρό που φορά η μικρή μου στην φωτογραφία, τον φορά από την ημέρα της βάφτισης… δηλαδή τον σταυρό του πατέρα της… δεν το είχα προσέξει εγώ αλλά μου τόπε η ίδια χθες

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: