ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Μαρτίου 15, 2010

Ραδίκια στα Εύθραυστα…

Filed under: Uncategorized — simela @ 1:05 μμ

Σαγλάμια (σαγλάμε) τα λέμε στα ποντιακά και άπειρες φορές έχω χορτάσει την πεινασμένη μου παιδική κοιλιά μ’ αυτά – ίσως το ίδιο όσο και με τα ραδίκια αλλά δεν είναι ραδίκια και υπάρχουν σ’ ένα συγκεκριμένο χωράφι μας στο χωριό, Καλοχώρι Σερρών! Έχω να φάω τέτοια καμιά 35αριά χρόνια και δεν λέω το όνομα του χωραφιού μη παν και το αδειάσουν 😉
Αν κάποιος/κάποια από εσάς τα γνωρίζει ας μας πει την ονομασία τους στα ελληνικά!

Απ’ αυτά, λοιπόν, μάζεψε ο αδελφός μου στο χωριό και τα ‘στειλε με τις ανιψιές μου που ήταν στο διπλανό χωριό, Καστανούσσα, για τον απρόοπτο χαμό της μάνας τους, και ξαδέρφης μου, Κλεονίκης!
Τα τύλιξε νοικοκυρεμένα σ’ ένα χάρτινο κιβώτιο (ξέρει από τέτοια αυτός αφού για χρόνια μένει Γερμανία και τελευταία είναι στο χωριό για κάποιες δουλειές…) κι η Όλγα (η μια από τις ανιψιές μου) στο αεροδρόμιο, πήγε να τα στείλει με τα εύθραυστα πιστεύοντας ότι στο χέρι δεν θα τις το επέτρεπαν και στο κοντρόλ δεν ήθελε να πάθει αυτά που έπαθα εγώ με την φιάλη τσίπουρο!

«Τι έχεις μέσα» την ρώτησαν στο check in!
«Ραδίκια» απάντησε η Όλγα μη θέλοντας να μπλέξει την λέξη «σαγλάμια» και μπερδέψει πιο πολύ την κατάσταση…
Χάζεψαν αυτοί και την κοιτούσαν σα να ‘ταν από άλλον πλανήτη!
«Γιατί; τα ραδίκια για εμάς είναι πιο εύθραυστα απ’ όλα τα εύθραυστα του κόσμου και δεν ξέρω πώς να τα πάρω μαζί μου….» απάντησε αυτή με το τολμηρό της θάρρος…
Έτσι είναι – πού να καταλάβει ο ένας τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις εκτιμήσεις του άλλου!!!

Τα ‘πλενα, λοιπόν, γύρω στις 12 φορές (πολύ χώμα ελληνικό/καλοχωρίτικο είχαν κουβαλήσει μαζί τους), τα ‘βρασα ελάχιστα και τα ‘βαλα στην κατάψυξη για να τα τρώμε λίγα λίγα με εκτίμηση και σεβασμό για το ευλογημένο και θεϊκό χόρτο που η Μάνα Φύση μου ‘χει στείλει!

Βράζω τώρα μια περιποιημένη φασολάδα και το βράδυ, που θα ‘ρθουν ο ένας γιος με την σύντροφό του, θα τους σερβίρω και σαγλάμια!
Ασφαλώς και δεν θα τα εκτιμήσουν όπως τα εκτιμώ εγώ αλλά καλά είναι να γνωρίσουν και τέτοιες διατροφές που πλέον αποτελούν τις πιο σίγουρες και αγνές!
Φασολάδα, σαγλάμε, ελιές, ψωμί από τα χεράκια μου και τουρσί (επίσης από το χεράκια μου που κάποτε είχαν μαγέψει τα γαστρονομικά γαργαλίσματα στο μεγαλύτερο περιοδικό γαστρονομία της Σκανδιναβίας «Allt Om Mat» και που είχα κάνει και κάποιες προσπάθειες για παραγωγή…

Κι όταν μαγειρεύει η Συμέλα δυσκολεύεται να μαγειρέψει για 3 άτομα…
Ορίστε, λοιπόν, να φάμε 😉

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. και ο μπαμπας μου οταν πηγε στο καλοχωρι τελευταια σαγλαμια μαζευε απο ενα μερος δεν το ξερω παντως, μαζευψε πολλα γιατι πηρα κιολας αλλα και η παπαρουνες ειναι νοστιμες………….

    Σχόλιο από ΞΕΝΙΑ — Μαρτίου 28, 2010 @ 7:59 μμ | Απάντηση

    • χαχαχα… ξένια τώρα είδα το σχόλιο σου…
      φυσικά θα φάει σαγλάμια ο πατέρας σου αφού με αυτά μεγάλωσε…
      από το ίδιο εκείνο το χωράφι τα μαζεύει, μόνο σ’ ένα χωράφι βγαίνουν και δεν το καταλαβαίνω αυτό!
      παπαρούνες έφαγα σε μια καλοχωρίτισα τον ιανουάριο που ήμουν εκεί και μ’ άρεσαν… ήθελα να πάω να μαζέψω αλλά δεν προλάβαινα, άλλη φορά!

      Σχόλιο από simela — Απρίλιος 9, 2010 @ 12:29 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: