ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Ιανουαρίου 3, 2010

Για τον Γιωργάκη…

Filed under: Uncategorized — simela @ 5:38 μμ

Έτοιμη για την εκκλησία μας στο κέντρο της Στοκχόλμης σήμερα  – όχι τόσο για την ίδια την λειτουργία, αν και σε κάποια σημεία της μπαίνω σε αυτοσυγκέντρωση και την απολαμβάνω, αλλά για το μνησόσυνο του Γιωργάκη που πριν 40 μέρες είχε αποφασίσει ν’ αφήσει αυτόν τον κόσμο και να γνωρίσει τον άλλον που ίσως είναι πιό δίκαιος και πιό ανθρώπινος! Κανείς δεν επέστρεψε να μας πει κάτι τέτοιο – απλά το υποθέτω εγώ!
ΕΔΩ έχω γράψει λίγα για την όμορφη κηδεία του, την δίχως δράματα, υστερικά κλάματα, λυποθυμίες και μοιρολόγια που σου κάνουν να φοβάσαι και στην λέξη μόνον: ΚΗΔΕΙΑ!

Σπάνια πηγαίνω στην εκκλησία! Πέρα απ’ αυτά που από παιδιά μας μάθανε θεωρώ, πλέον, ότι και το σπίτι μου και η ίδια η ψυχή μου είναι η δική μου εκκλησία!
Μέσα σε αυτά κάνω την δική μου λειτουργία κι όχι μόνο κάθε Κυριακή αλλά καθημερινά! Κι όσο για την βυζαντινή μουσική, που τόσο με εκφράζει, μπορώ πλέον να την βρω και στο ιντερνετ!
Αλλά για χάρη της μάνας Μαυροκωστίδου, που τόση συμπάθεια έχω, και γενικά όλης της οικογένειας ήθελα να παρευρεθώ και στο μνημόσυνο του γιού της!
Α, μου ‘πε και μια ιστοριούλα σήμερα η μάνα Μαυροκωστίδου που είναι από την Καστανούσσα Σερρών απ΄όπου είναι και η μανούλα μου (η Καστανούσσα είναι δίπλα από το δικό μου χωριό, το Καλοχώρι)

Η ιστοριούλα της Μαυροκωστίδου:  Προσωπικά δεν θυμάμαι πολλά από εκείνο το γεγονός αλλά πρόκειται για το μνημόσυνο της μάνας μου! Το έκανα πριν 15 περίπου χρόνια και μετά την λειτουργεία θα πήγαινα με τον κόσμο, που προφανώς είχα καλεσμένο, στο σπίτι μου να φάμε και να μνημονεύσουμε την μαννούλα μου!
Κάπου εκεί, στην εκκλησία, συνέβει κάτι που αυτή το θυμάται μα που εγώ δεν είχα ιδέα μέχρι σήμερα που μου το διηγήθηκε η ίδια!
«Αυτήν δεν την γνωρίζω» είχα πει σε κάποιους τότε κι εννοούσα αυτήν! Τ’ άκουσε αυτή και στενοχωρήθηκε τόσο που δεν τόλμησε να έρθει στο σπίτι μου, τότε! 
Πράγματι δεν την γνώριζα – αργότερα την έμαθα και βρεθήκαμε μόνο σε λίγες περιπτώσεις αλλά βρήκαμε μια καλή στιγμή σήμερα να μου το πει κι αυτό αλλά να προσθέσει και το ότι κακία δεν κρατάει κι ότι αυτά συμβαίνουν μεταξύ ανθρώπων! Φάνηκε να το ξέρει κι αυτή το γεγονός ότι οι παρεξηγήσεις μεταξύ ανθρώπων γίνονται σχεδόν πάντα δίχως λόγο!
Το ξέρω ότι δεν εννοούσα κάτι το αρνητικό τότε και χάρηκα που σήμερα μου το διηγήθηκε και που μ’ αυτόν τον τρόπο ξεδιαλύναμε τις πιθανόν απορίες της! Και είναι επίτευγμα οι άνθρωποι να καταφέρνουν να μιλούν για τους λόγους που προκάλεσαν πόνο, στενοχώρια, παρεξήγηση κλπ. και μ’ αυτόν τον τρόπο να λύνουν τους κόμβους που άδικα κρατούν τον άνθρωπο αλλησοδεμένο και σε μόνιμη εχθρική/αρνητική κατάσταση!

Την σημερινή λειτουργία, λοιπόν, την έβγαλε ένας παπούλης που η τρεμάμενη φωνούλα του ακουγόταν σαν να πετούσε ένα πουλάκι απ’ έξω και τιτίβιζε…
«Μόλις τώρα χειρουργήθηκε»  άκουσα να λενε… μα ξαφνικά, στο μνημόσυνο, βγήκαν κι άλλοι και γίνανε συνολικά 3-4! Μα πού κρύβονταν όλοι αυτοί κι άφησαν τον κακόμοιρο τον γέροντα να βγάλει το φίδι από την τρύπα;

 

Ευτυχώς που στο ψαλτήριο είχαμε τον Γιώργο (στην πρώτη φωτό), που πριν 2 χρόνια ήρθε από την Ελλάδα και δουλεύει σαν γιατρός στο νοσοκομείο Huddinge αλλά που η ιδιαίτερη φωνάρα του γεμίζει το ναό, και την Ευαγγελία (στην δεύτερη φωτό και χαίρομαι που ήμαστε προοδευμένοι κι έχουμε και γυναίκα ψάλτη – έχετε εσείς στην εκκλησία σας γυναίκα ψάλτη;) αλλά και κάποιους άλλους ψάλτες που βγάλανε την λειτουργία! Ο δε Γιώργος σε κάποια σημεία ακουγόταν/φαινόταν σαν με ψυχή και σώμα να διεύθηνε την φιλαρμόνικα της Αυστρίας και αναρωτιέμαι γιατί δεν τον είχα προσέξει νωρίτερα! Δεν θυμάμαι, κιόλας, αλλά θαρρώ πως μέσα στα τελευταία 2 χρόνια έχω πάει κι άλλες φορές στην εκκλησιά μας…

 

«Πάρτε, βρε, στο σπίτι λίγα μη χαθούν» παρακάλαγε η Σοφία, η μεγάλη αδελφή του συχωρεμένου, στους παρευρισκόμενους την ώρα που φεύγαμε κι εννοούσε απ’ αυτά που βλέπετε στην πρώτη φωτογραφία και που υπήρχαν σε πληθώρα!
Απ’ όλα αυτά που σε τέτοιες περιπτώσεις σερβίρουν τα κόλυβα με συνδέουν απόλυτα με την μνημόνευση του χαμένου! Δεν λέω ότι τα κόλυβα είναι το πιό «σωστό» αλλά λέω ότι εμένα προσωπικά αυτά με συνδέουν με το να μνημονεύουμε έναν χαμένο!
Κι επειδή στην κηδεία του Γιωργάκη είχα ξεχάσει τα κόλυβά του/μου πάνω στο τραπέζι όπου καθόμουν (στην δεύτερη φωτό) φρόντισα σήμερα αυτά να φάω πρώτα απ’ όλα… και τι να φας μετά που τόσα ήταν σερβηρισμένα;

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Καλη χρονια σου ευχομαι Συμελα.Εχει ενα χρονο που σε ανακαλυψα,εισαι αναταση ψυχης…ειμαστε σχετικα κοντα , ειμαι απο τα Γιαννιτσα. ΖΩ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ, Ν. ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΕΙΑ ΕΧΩ 2 ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΚΡΑ, ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ 43 ΧΡ.Η ζωη ειναι μια περιπετεια, ενα ωραιο ταξιδι, μ’ αρεσει που χαιρεσαι με μικρες καθημερινες χαρες…Τι να πω Συμελα, σε νιωθω σαν δικο μου ανθρωπο…στειλε λιγο χιονιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι σε παρακαλωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω………….ΣΕ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΡΟΥΦΑΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ………..ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΓΙΑ ΤΟ 2010 ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ……..ΡΟΥΛΑ

    Σχόλιο από ΡΟΥΛΑ — Ιανουαρίου 3, 2010 @ 8:33 μμ | Απάντηση

    • ρούλα χιόνι δεν θα σου στείλω αλλά, όπως λέγανε οι αρχαίοι ημών, «μονών λαβέ»
      εγώ είμαι εδώ και άνετα σε φιλοξενώ!!!
      κι εγώ σε χαίρομαι που εκλαμβάνεις τον τρόπο ζωής που κάνω έτσι όπως τον εκλαμβάνεις!
      αυτό σημαίνει ότι είσαι openminded, που λένε, και τα βλέπεις θετικά διότι υπάρχουν κι αυτοί που φοράν τις παρωπίδες και πολύ λίγα πράγματα βλέπουν θετικά! όλα τα υπόλοιπα γι αυτούς είναι αρνητικά…

      τις καλύτερες ευχές και για σένα και για όλους τους ανθρώπους άσχετα αν φορούν παρωπίδς ή όχι – ξέρω ότι δεν τις φόρεσαν οι ίδιοι…
      κάποιοι άλλοι τους τις φόρεσαν αλλά άστα να πάνε…
      σε φιλώ από την πανέμορφη στοκχόλμη

      Σχόλιο από simela — Ιανουαρίου 3, 2010 @ 9:57 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: