ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Νοέμβριος 12, 2009

Η «βρωμοράτσα» εβραίοι!

Filed under: Uncategorized — simela @ 10:22 μμ

Έχω έναν φίλο! Τον λένε, ας πούμε, Κώστα!
Πριν δύο περίπου χρόνια μας τον έφερε στην παρέα η φίλη μου, η Μαρία! Είναι, λέει, παλιός συμφοιτητής της, που για πολύ καιρό ήταν χαμένος, και είναι και μόνος και… ας τον κάνουμε παρέα!

Και τον κάναμε, αλλά τον πρώτο καιρό πάθαινα ρίγος όταν τον άκουγα να μιλά και τα ‘βαζα με την Μαρία που μας τον πάσαρε και μας χαλούσε την ηρεμία…
Ο άνθρωπος τα ‘χει με τους εβραίους/συονιστές! Και μ’ ένα από τα στενά μέλη της οικογένειάς του – οικογένεια την οποία εγώ δεν γνωρίζω καθόλου! 
Με τον καιρό είχαμε σκεφτεί (κι εγώ και η Μαρία) πως προφανώς υπάρχει κάποιος λόγος που ‘ρθε στον δρόμο μας αυτός ο άνθρωπος!
Ίσως χρειαζόμασταν να μάθουμε να αντέχουμε και τέτοιου είδους ασθένειες των ανθρώπων! Διότι όντως πρόκειται για ασθένεια! Ίσως αν μάθουμε ν’ αντέχουμε και τέτοιου είδους προκλήσεις να δυναμώσει η ψυχοσύνθεσή μας περισσότερο… λέω τώρα!

Καταφέραμε με την Μαρία, και μετά από πολύ δουλειά και επιμονή, να τον κάνουμε όσο είναι μαζί μας να ΜΗΝ του ξεφύγει η λέξη «Εβραίος»
Μπορώ να πω ότι τα καταφέραμε αρκετά καλά! Τουλάχιστον μέχρι στιγμής! Αλλά έτσι και βρεθεί κάποιο νέο άτομο στην παρέα πάει αυτός και κολά δίπλα του/της και ψιθιριστά μιλά με το πάθος εκείνο, που ομολογώ πως καιρό τώρα έχω να δω, κατά των εβραίων! Ή μιλά για το οικογενειακό άτομο με το οποίο είναι το ίδιο πορομένο όσο και με τους σιονιστές!

Τηλεφώνησε πριν λίγο, λοιπόν, και ρώταγε αν μπορεί να βρει σύνδεση ιντερνετ αλλά να είναι ανώνυμη!
Μέχρι στιγμής δεν έχει ιντερνετ ούτε υπολογιστή επομένως δεν μπορεί και να διαβάσει το blog μου…
«Να μην φαίνεται το όνομά μου γιατί αυτή η βρωμοράτσα μας παρακολουθούν όλους» του ξέφυγε για να εξηγήσει αυτό το «ανώνυμος»!

«Κοίτα να σου πω, εγώ είμαι ανοιχτό βιβλίο και δεν έχω να κρυφτώ από κανέναν ούτε στην πραγματική ζωή αλλά ούτε και στο ιντερνετ! Όποιος έχει πρόβλημα παρακολούθησης πάει και ψάχνει στην αγορά για ανώνυμες συνδέσεις δίχως να εμπλέκει κι εμένα…» απάντησα και με την ευκαρία του ‘κλεισα το τηλέφωνο να κάνω και καμιά δουλειά της προκοπής…

Τι κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις; Τον αποφεύγεις; Επιμένεις και του επιβάλεις να έρθει στα νερά σου;
«Να μην επιβάλεις την άποψη και την φιλοσοφία σου σε άλλον» διάβασα κάποτε σε μια ινδιάνικη λίστα με καλές εντολές και μ’ άρεσε πολύ, θυμάμαι!

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. αχ συμελα μου ποσο σε καταλαβαινω,και να σου πω και την αμαρτια μου γελασα και παρα πολυ.την καλημερα μου.

    Σχόλιο από ioanna — Νοέμβριος 13, 2009 @ 10:24 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: