ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Νοέμβριος 2, 2009

Το ΕΔΩ & το ΤΩΡΑ μου!

Filed under: Uncategorized — simela @ 3:19 μμ

Από τις 7 χθες το βράδυ είμαι δίχως τσιγάρο! Δεν θα μπορούσα, παρά τα σκοτάδια, να περπατήσω 10 λεπτά μέχρι το βενζινάδικο να πάρω ένα πακέτο; Θα μπρούσα, γιατί όχι, αφού η παράσταση αυτή έχει ξαναπαιχτεί αρκετές φορές παλαιότερα! Δεν βγήκα όμως! Όχι επειδή βαρέθηκα αλλά ούτε και επειδή είχε σκοτάδια διότι τέτοια δεν φοβόμαστε εμείς εδώ…. Απλά δεν βγήκα…. Δίχως ιδιαίτερο λόγο….
Ούτε και σήμερα με είδα να βάζω κάτι πρόχειρο και σε λίγα βήματα μόνο να βρω τσιγάρα, διότι την ημέρα έχει δίπλα μου ένα μινιμαρκετάκι που με βολεύει στις έκτακτες περιπτώσεις!
Κατάφερα ακόμα και τον πρωινό μου καφέ να πιώ δίχως τσιγάρο!!!

Είναι μεσημέρι τώρα, η ώρα δυόμισυ, και ακόμα δεν κάνω την κίνηση να βγω για να φέρω τις 19 δόσεις (είπαμε, 19 έγιναν τα τσιγάρα στο πακέτο τώρα)

Δεν λέω ότι πρόκειται για κόψιμο του τσιγάρου επειδή ούτε και αυτό το γνωρίζω! Δεν πρόκειται περί κάποιας απόφασής μου, δηλαδή, ότι σήμερα το κόβω! Όχι, δεν αποφασίστηκε τίποτα! Τουλάχιστον όχι από μένα…
Η κατάστασή μου, λοιπόν, αυτή την στιγμή είναι αυτή:
Δίχως τσιγάρο εδώ και κάποιες ώρες – αδιάφορο και το πόσες!
Μόνο αυτό γνωρίζω τώρα! Τίποτ’ άλλο! Το αν αγοράσω τσιγάρα μόλις βγω από το σπίτι μου, ή όχι, δεν το ξέρω! Ιδέα δεν έχω για το τι θα γίνει μετά από 5 ώρες, ή μετά από 20, ή αύριο, ή σε 10 μέρες, ή σε 10 μήνες! Και ούτε και θέλω να έχω!!!
Είμαι σίγουρη ότι θα γίνει αυτό που είναι να γίνει, και όπως είναι να γίνει, διότι είτε το θέλω εγώ είτε όχι για ό,τι ήρθε η ώρα του να γίνει θα γίνει και γιατί, άραγε, να σκοτίζομαι εγώ για το τι θα γίνει; Τ’ αφήνω αυτά στο Σύμπαν! Είναι δουλειά για το Σύμπαν αυτά κι όχι για μένα και η δική μου μέριμνα και αγωνία περισσεύουν!

Θέλω, και προσπαθώ διότι είναι πολύ δύσκολο, να βρίσκομαι στο εδώ και στο τώρα!
Διότι μέχρι πριν 2-3 χρόνια βρισκόμουν ή 40-50 χρόνια πίσω ή 10-20-30 χρόνια μπροστά και σήμερα, κοιτάζοντας πίσω σ’ εκείνο το επιβαρημένο με στρες διάστημα, (που δεν χρειάζεται ούτε κι εκείνο να σκέφτομαι) προτιμώ να βρίσκομαι στο σήμερα, σ’ αυτή την στιγμή, στο εδώ και στο τώρα!

Και το εδώ και το τώρα μου, μού λένε να σηκωθώ να κάνω κάτι να φάω, απλά επειδή πεινάω κι όχι επειδή είναι η ώρα του φαγητού γιατί τέτοιες προγραματισμένες και σταθερές ώρες εγώ δεν έχω! 
Για το μετά το φαγητό δεν ξέρω τίποτα! Αυτό ανήκει στο μετά, στο μέλλον, και δεν θέλω να το ξέρω! Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει….

Το ξέρω ότι αυτά που γράφω τώρα είναι δυσνόητα από πολούς! Δύσπεπτα και απαράδεχτα, θα έλεγα, παρά δυσνόητα, αφού μάθαμε μια ζωή να προγραματίζουμε όχι μόνο για τις ώρες του 24άωρου αλλά και για τα 60 λεπτά της κάθε ώρας, και για τα 60 δευτερόλεπτα του κάθε λεπτού της κάθε ώρας όλου του 24άωρου! Και να ατενίζουμε προς στο μέλλον, φυσικά!

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: