ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Οκτώβριος 12, 2009

Οι ΑΧ & ΒΑΧ Μάνες!

Filed under: Uncategorized — simela @ 11:34 πμ

Σκεφτόμενη ακόμα το τηλεφώνημα  εκείνης της αναστατωμένης αναγνώστριας και βλέπωντας και τα σχόλιά σας στην πρηγούμενη ανάρτηση είναι αδύνατον να μην επεικτείνω λίγο το θέμα της οικογενείας και της σχέσης μεταξύ γονέων και παιδιών!

Ακούω να λένε για υποχρεώσεις μεταξύ γωνέων και παιδιών και σκέφτομαι την καραμέλα που μας δώσανε αιωνίως να πιπιλήζουμε ότι τα παιδιά μας έχουν την υποχρέωση να μας «κοιτάξουν» στα γεράματα!
Κατ’ εμέ υποχρέωση εκ μέρους τους δεν υπάρχει καμία! Θα «μας κοιτάξουν» ΜΟΝΟΝ από δική τους πρωτοβουλία, αν το θέλουν και αν το μπορούν αν κι εγώ, προσωπικά, θα την έβρισκα σε γηροκομείο (ΚΑΠΗ, πως το λένε) να έχω και τις παρέες μου και τις διάφορες δραστηριότητές μου! 

Διότι αν  υπάρχει κάποια υποχρέωση μεταξύ γονεών και παιδιών, αγαπητοί αναγνώστες, αυτή είναι μόνο από τον γονέα προς το παιδί! Όχι αντίστροφα αφού αυτά ούτε καν που τα δώσαμε τον λόγο αν θα ήθελαν να έρθουν στον κόσμο ετούτο!

Και μάλιστα δυο είναι οι υποχρεώσεις μας σαν γονείς!
Η μια είναι να τα φροντίσουμε και να τα μεγαλώσουμε μέχρι τα 20-25.
Η άλλη είναι με την ίδια μέρημνα να φροντίσουμε να αποκτήσουν φτερά και να πετάξουν από την αρχική τους φωλιά για να παν να χτίσουν τη δική τους!
Και σε περίπτωση που (πάλι λόγω των σφαλμάτων μας), τα παιδιά μας δεν κατάφεραν ν’ αποκτήσουν τα απαιτούμενα φτερά έχουμε πάλι την υποχρέωση να τα αποκτήσουμε εμείς οι ίδιοι και εμείς να πετάξουμε από την φωλιά όπου τα φροντίσαμε να τα μεγαλώσαμε!
Να πετάξουμε εμείς οι ίδιοι και να τ’ αφήσουμε να ζήσουν την ζωή τους ανεπιρέαστα από εμάς και από τις πιέσεις μας! Αλλά να ζήσουμε κι εμείς ανεπηρέαστοι από αυτά και από τις δικές τους πιέσεις!

Επομένως δεν αγαπάμε τα παιδιά μας με το που τα έχουμε στην φωλά μας, όπως λανθασμένα πιστεύουμε, αλλά με το που τα δίνουμε την ευκαιρία και την ελευεθερία να πετάξουν και να πάρουν την ζωή τους στα χέρια τους για τον απλό λόγο ότι η ζωή τους τους ανήκει! Και να δουν οι ίδιοι και τα όμορφα και τα δύσκολα της ζωής τρώγοντας τις προσωπικές τους σφαλιάρες και βιώνοντας τα δικά τους στραπατσαρίσματα!

Η διακιολογία μας «μην περάσουν κι αυτά τις δυσκολίες που περάσαμε εμείς ή μη κάνουν τα ίδια λάθη που κάναμε εμείς» δεν εκφράζει άλλο παρά τις φοβίες μας μη μείνουμε μόνοι!
Δεν είναι ακριβώς ότι τα «αγαπάμε» γι αυτό τα κρατάμε κοντά μας αλλά πρόκειται για το γεγονός ότι δε μας συμφέρει να φύγουν και μείνουμε μόνοι!
Διότι μόνοι είμαστε είτε έχουμε σύντροφο είτε όχι αφού το μόνο που κάναμε μετά τον γάμο ήταν να κρεμαστούμε πάνω στα παιδιά μας και να τα πιέζουμε με τις απόψεις μας, με τις σκέψεις μας, με τα πιστεύω μας, με τις απαγορεύσεις μας, με τις κρίσεις μας, με τις επικρίσεις μας, με τις γρίνιες μας και γενικά με τις δικές μας φοβίες που ασηνείδητα περνούν από εμάς σε αυτά!

Γι αυτό, λοιπόν, αν θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι καλά είναι να αφήσουμε τα παιδιά μας να πάνε στην ευχή του Σύμπαντος και να κοιτάξουμε εμείς να ήμαστε υγιείς και ακμαίοι για να τα καταφέρουμε και στα γεράματα και να μην τα πιέζουμε με τις δήθεν ασθένειες σε στυλ «αχ, θα πεθάνω… αχ, θα πάθω καρδιακό…αχ, η πίεσή μου….αχ, ζαλίζομαι…αχ και βαχ…»
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να τα πιέζουμε με τον φτηνό αυτό τρόπο και να τα επιφωρτόνουμε και με τύψεις σα να μην έχουν άλλες δυσκολίες ν’ ανταπεξέλθουν στον κόσμο αυτό που, στο κάτω κάτω, δίχως να τα ρωτήσουμε τα φέραμε!

Advertisements

10 Σχόλια »

  1. Δεν ξερω Συμελα μου τι κανουν στο εξωτερικο που ζεις και εχεις και μια αλλη εικονα, αλλα στην ελλαδα συνηθιζεται και ακολουθειται πιστα.Μια γνωστη μου μου ειπε μια σημαντικη κουβεντα, σε σχολιο που καναμε οτι αυτη εχει και κοριτσια και αγορια και θα δει ενα ποτηρι νερο, ενα αντιθεσει με μενα που εχω μονο αγορια, μου ειπε, Ελευθερια μου το κοριτσι ειναι για τωρα που το παιρνω τηλεφωνο και συζητω και λεω και μια βλακεια που τ’αγορια δεν ανεχονται, στο τελος ολοι ειμαστε στην ιδια κατηγορια ,θα μας προσεχουν ή βουλγαρες ή γηροκομειο.Φιλια

    Σχόλιο από Ελευθερία — Οκτώβριος 12, 2009 @ 5:55 μμ | Απάντηση

    • ελευθερία θα προτιμούσα το γηροκομείο από τις βουλγάρες….
      διάβασε το σημερινό μου κείμενο…

      Σχόλιο από simela — Οκτώβριος 13, 2009 @ 7:39 πμ | Απάντηση

  2. Συμέλα μου, ζώντας (ξανά…) στην Ελλάδα εδώ και 7 χρόνια, σου εγγυώμαι ότι αν αυτά (τα ΘΕΟΣΩΣΤΑ!!) που γράφεις τα έλεγες π.χ. σε μία Ελληνική συντροφιά – εδώ στην Ελλάδα – θα σου λέγανε όλοι ανεξαιρέτως (ανεξάρτητα φύλου και ηλικίας….δυστυχώς) κάτι σε στυλ «εδώ είναι Ελλάδα δεν είναι Σουηδία κομμουνιστική (ΝΑΙ ΤΟ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!!) δεν γίνονται αυτά τα πράγματα και αν δεν σου αρέσει να γυρίσεις πίσω στη Σουηδία….»…..Μιλάμε για τέτοια καθυστέρηση! Και το ποιό νοσηρό είναι ότι, δυστυχώς, αυτές οι Μεσαιωνικές αντιλήψεις διαχέονται προς τα κάτω σε όλες τις νέες γενιές (π.χ. 7 στους 10 νέους ανθρώπους ηλικίας 15 έως 25 χρονών κυκλοφορούνε με κομποσκοίνι στο χέρι τους!!!) και μέσα στις μεγαλουπόλεις, δηλαδή όχι σε κάποιο χωριουδάκι «δίπλα στα σύνορα»!

    Σχόλιο από Γιάννης — Οκτώβριος 13, 2009 @ 3:27 πμ | Απάντηση

    • το ξέρω γιάννη!
      τ’ ακούω κι εγώ αυτά όταν τα λέω σε έλληνες της ελλάδας (το κομουνιστική σουηδία δεν το έχω ακούσει…όχι ακόμα…)

      ναι, είναι λυπηρό και οι νέοι να προσβάλονται από τη νόσο αυτή κι εύχομαι κάποια στιγμή να αλλάξουν κάποια πράγματα κι ας μη τα ζήσουμε εμείς….
      χρειάζονται πολλές δεκαετίες για τέτοιες αλλαγές και αυτό το κομποσκοίνι ακόμα δεν κατάλαβα γιατί το φορούν!
      δεν ξέρω τι ακριβώς συμβολίζει… και δεν ξέρω και αν είναι απαραίτητο να το μάθω!!!

      Σχόλιο από simela — Οκτώβριος 13, 2009 @ 7:44 πμ | Απάντηση

      • Συνημμένο ένα link σχετικό με τα κομποσκοίνια…

        Φυσικά και δεν είναι καθόλου απαραίτητο να μάθεις τι ρόλο παίζουνε αυτές οι αναχρονιστικές βλακείες! Απλά διαβάζοντας το θα καταλάβεις το τι αηδία μου προκαλεί το να βλέπω τέτοιες παπαριές περασμένες στους καρπούς νέων παιδιών!!

        http://artcristi.livepage.gr/forum/1292/1064_%CE%A4%CE%BF_%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CE%B9.

        Σχόλιο από Γιάννης — Οκτώβριος 13, 2009 @ 9:27 πμ

  3. simela mou xilies kalisperes :))

    prwta thelw na se euxaristisw gia to anapantexo kai toso thermo sou kalwsorisma, pragmatika i distaktiki kainouria blogger to eixa poly anagi 🙂 (kai den to eixa ksanamatasinantisei)

    istera apla na sou pw ena terastio euxaristw gia osa grafeis se touto to arthro. eimai poly siginimeni pou skeftetai kai NIWTHEI kapoios allos etsi san emena… estw ki an gnwrizw se bathos poso ligoi eimaste..

    prin treis meres itane pou me tin manoula mou sto teleutaio mas ‘kauga’ mou anefere PALI oti eimai 25 pia kai oi upoxrewseis tous (eimai tuxeroi ki exw kai tous duo mou goneis) exoun teleiwsei..

    parolo pou sto mualo mou kai stin kardia mou exw osa perigrafeis sto arthro sou,i mitera mou adunatei opws eipes logo fovias kai agxous na ta skeftei ws pithanotites kai anapofeukta pia, mou askei tromeri psixologiki piesi. kai den eimai i moni fisika. oi perissoteroi neoi sunomilikoi mou exoun to idio provlima gia tin akribeia eimai i moni (apo filous, aderfia) pou prospathw na tous antikrousw kai to kalutero einai oxi gia na kerdisw kati, apla giati alliws aisthanomai kathe mera olo kai xeirotera me ton eauto mou alla kai me tin mitera mou

    an imoun monaxopaidi skeftomai isws den tha me peiraze kai tha eixa brei tin akri kai pio eukola

    alla EUTUXWS telika den eimai moni. auto anagagei to problima mou se diaforetiko epipedo! let me explain plz; exw duo aderfoules sosta? 22 kai 18.5 antistixa (egw eimai 25, i proti kapseri:)) opws katalabaineis einai i ora mou na afiso tin folia kata ta koinws legomena. omws poianou tin folia na afiso kai pou na paw? na afiso tous goneis mou nai. na afiso tis aderfes mou GIATI? giati na prepei na paw na meino MONI mou tin stigmi pou oloi kseroume idaniko tha itan na mename oles mazi. eidika stin arxi pou bgainoume ston kosmo. dld ti? tha prepei mia mia na pianoume mia douleia kai ena one-bedroom -stin kaliteri- kai na mageireuoume gia enan, na ta kanoume ola mones giati??afou mexri simera eimaste TREIS!

    telos kai siggnomi gia to makroskelestato sxolio, na tonisw oti o logos pou den mporoume akomi na afisoume tin folia opws eipes einai oti ousiastika eimaste akomi paidia kai oxi olokliromenoi enilikes. den apogalaktizesai epeidi bgazeis dika sou lefta gia na min niwtheis oti eisai baros (se poion? stin oikogeneia sou??)den arkei na eisai enilikos gia ekeinous stin theoria alla stin praksi. na exeis dld kai ANAGKES enilikou kai oxi mono upoxrewseis.
    prepei na se ANTIMETOPIZOUN san enilika. prwta ekeinoi kai ustera esu ton eauto sou.. distixos oi goneis fonazoun oti prepei na stathoume sta podia mas kai kata ta alla sto mualo tous eimaste akomi paidia pou den kseroun osa ekeinoi..

    i could go on on .. tear after tear.. omws prepei na skefto pou tha kanw to master mou kai den exw allo xrono

    makari na aggizoume o enas ton allon estw kai diadiktuaka estw kai gia ligo, opws me aggikses simera..

    na eisai panta kala! ti parigoria thee mou! o anthrwpos apo xamogelo den ksemenei pote!

    Σχόλιο από Catinaki — Οκτώβριος 13, 2009 @ 12:51 μμ | Απάντηση

    • catinaki, όπως σωστά είπε και ο γιάννης, για να κάνεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις τ’ αυγά και ναι, όλα τ’ άλλα είναι διακιολογίες λόγω φοβίας για το άγνωστο που περιμένει εκεί έξω και για το οποίο προετοιμάζεσαι αλλά που ακόμα φοβάσαι ν’ αντιμετωοπίσεις!
      άλλωστε, όπως πολλές φορές είδα σε γονείς (κυρίως σε μάνες) που ενώ με λόγια απαιτούν τα παιδιά τους να πετάξουν από την φωλιά (που πολλές φορές καταντά σε φυλακή και για τους γονείς και για τα παιδιά) στην πράξη κάνουν ότι περνά από το χέρι τους να τα κρατήσουν κοντά τους!
      τρέχουν, δηλαδή, με την πέμπτη τραβώντας ταυτόχρονα και το χειρόφρενο ψηλά!

      τραγικά αυτά και όλα έχουν να κάνουν με τις φοβίες μας και με την έλλειψη αυτοπεποίθησης!!!
      από τα βάθη της καρδιάς μου σου εύχομαι να τα καταφέρεις ν’ αλάξεις και σπίτι/φωλιά και ίσως και πόλη, όπως λέει και ο γιάννης, και ν’ απαλαγείς από την ψυχολογική πίεση που είναι σε θέση ακόμα και ασθένειες να προκαλεί!

      Σχόλιο από simela — Οκτώβριος 13, 2009 @ 6:48 μμ | Απάντηση

      • Σε ευχαριστω πολυ Συμέλα μου,
        ό,τι είπες για τις μητέρες ισχύει και για την δική μου. πάντοτε ίσχυε αλλά εγώ πολύ πρόσφατα μόνο μπόρεσα να το δω..από τότε πιστεύω είμαι σε καλύτερο δρόμο !!!

        Φιλιά και καλή συνέχεια!:)

        Σχόλιο από Catinaki — Οκτώβριος 14, 2009 @ 12:23 μμ

  4. Κατινάκι: φυσικά οι σκέψεις σου απευθύνονται κυρίως προς την Συμέλα και εκείνη – αν επιθυμεί!- θα τις σχολιάσει.

    Επέτρεψε μου μόνο ένα προσωπικό σχόλιο. Διαβάζοντας τα όσα έγραψες – και με την πολύχρονη εμπειρία δύο χωρών δηλ. Ελλάδας και Σουηδίας- θεωρώ πως ΜΟΝΑΔΙΚΗ περίπτωση απογαλακτισμού σου είναι να αλλάξεις ΚΑΙ σπίτι αλλά ΚΑΙ πόλη! Μία σχετική παροιμία για την περίπτωση σου είναι η εξής «αν θές να κάνεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις τα αυγά»…..Όλα τα άλλα που αναφέρεις (ξεχωριστά μαγειρέματα κλπ) είναι απλώς διαδικαστικές λεπτομέρειες που δεν αγγίζουνε την πεμπτουσία του προβλήματος σου. Απλά, αν θές πραγματικά να ζήσεις από δω και στο εξής με ησυχία και αξιοπρέπεια, πρέπει να κάνεις την υπέρβαση!

    Καλή σου τύχη!

    Υ.Γ.
    Στο blog της Συμέλας – όπως διαπιστώνεις από τον γράφοντα- μπορείς να γράφεις και «ατόφια» Ελληνικά……Προσωπικά δεν τα πάω καθόλου τα Greeklish:-)

    Σχόλιο από Γιάννης — Οκτώβριος 13, 2009 @ 4:23 μμ | Απάντηση

  5. @Γιαννη

    νομιζω οτι ολα ειναι στο μυαλο. καποιος μπορει να ζει πολυ μακρια αλλα το μυαλο του να εχει μεινει πισω και καποιος μπορει να παει δυο στενα παρακατω και να απελευθερωθει εντελως..

    παντως δεν θεωρω πως το να βοηθηθουμε τα αδερφια μεταξυ μας στα πρωτα μας βηματα αρνητικο ή πως επιβραδύνει την διαδικασια του απογαλακτισμου (απο τους γονεισ παντα..απο την ιδεα του γονεα πιο καλα..) εξαλλου το λεω με την λογικη οτι στο εξωτερικο (που επισης κι εγω εχω ζησει) ειναι απολυτα φυσιολογικο δυο και τρεις φιλοι ή και αγνωστοι (!!) να πιανουν ενα σπιτι και να βοηθανε ο ενας τον αλλο. το εχω δει. το εχω ζησει. βελτιώνει την ποιότητα ζωής σου ειδικα στις μεγαλες πολεις που εχω ζησει (αθηνα, λονδινο).ομως στην ελλαδα κατι τετοιο φανταζει απο περιεργο μεχρι.. ξερω κι εγω? ειμαστε πολυ κακομαθημενοι και προτιμαμε να εμπιστευτουμε τους γονεις μας που τους εχουμε σιγουρους παρα να κανουμε ‘ριψοκινδυνες’

    η καθημερινοτητα δεν ειναι λεπτομερεια για την ακριβεια ειναι αυτη που φτιαχνει ολοκληρη την ζωή σου, λεπτομερεια στην λεπτομερεια…

    Σχόλιο από Catinaki — Οκτώβριος 13, 2009 @ 6:28 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: