ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Ιουλίου 24, 2009

Πού να φανταστώ…

Filed under: Uncategorized — simela @ 10:41 μμ

«Μόλις ήρθα από τα ψώνια, άντε να φάω το μήλο που ήταν λίγο χαλασμένο, άντε να φάω την μπανάνα που ήταν παραοριμασμένη, άντε να φάω και κανά δυό δαμάσκηνα πριν τα βάλω όλα στην φρουτιέρα… Άλλαξα τις φακές από την μεγάλη κατσαρόλα σε μικρότερη και άντε να φάω κι αυτό που έμεινε στον πάτο…. Άντε το ένα, άντε το άλλο κι όλο παχαίνω… Τι να κάνω βρε Συμέλα»
Κάπως έτσι μου λέει η Σόφη (η μοναδική από τις ελληνικές παρέες που έμεινε στην Σουηδία και δεν κατέβηκε Ελλάδα),  κάθε φορά που την βλέπω και σήμερα αποφάσησα να την πάρω να περπατήσουμε! Εύκολο δεν ήταν, όχι! Μια την μια δικαιολογία έβρισκε μια την άλλη αλλά κατάφερα να την βγάλω από το σπίτι!!!

Σαγιονάρες φορούσα αλλά και τι έγινε; Μήπως πόσο θα την περπατούσα; Και πώς; Σίγουρα όπως περπατούσαμε μπροστά στον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης – Πού να φανταστώ ότι η Σόφη περπατά με την δική μου ταχύτητα και ότι θα άντεχε για δύο ώρες συνολικά! Και ότι θα ήθελε να συνεχίσουμε όταν της είπα το ΣΤΟΠ!

sofia-volta 002  sofia-volta 009

Κάπου βρήκαμε βύσσινα και κάναμε ένα σύντομο διάλλειμα να φάμε! Δεν τα κλέψαμε! Απλά μαζέψαμε και φάγαμε αφού δεν ανήκουν σε κανέναν! Ή, μάλλον, ανήκουν σε όλο τον καλό κόσμο που περνά από εκεί! Και φουντούκια βρήκαμε! Απ’ όλα τελικά βλέπεις στην Σουηδία αρκεί να είσαι έξω στην Φύση και δεν εννοώ μακριά από την Στοκχόλμη! Γι αυτούς που ξέρουν από Στοκχόλμη στο Axelsberg – Mälarhöjden περπατούσαμε…

sofia-volta 019  sofia-volta 024

Την εικόνα αυτήν είχαμε μπροστά μας και την ρεμβάζαμε πάνω από τα βράχια για 15 λεπτά για να συνεχίσουμε μετά το βάδην!

«Υδρώνω, Συμέλα, υδρώνω…» μουρμούριζε μερικές φορές χαρούμενη που θα έχανε κάποια κιλά…

Θα προσπαθήσω να την βγάλω για περπάτημα πάλι τώρα που είδα ότι κι αυτή «τρέχει» σαν εμένα…
Για αθλητικά παπούτσια, όμως, ακόμα δεν πήγα αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα ψάξω για πελματογράφημα όπως με συμβούλεψε η φίλη και αναγνώστριά μου, η Σούλα!

Advertisements

5 Σχόλια »

  1. Που να φανταστεις οτι τρεχει τρεχει η χοντρουλα, αλλα δεν φανταζομουνα οτι η σουηδια εχει τοσα φραουτα, την φανταζομουν μονο με χιονια και κρυο.

    Σχόλιο από Ελευθερία — Ιουλίου 26, 2009 @ 7:25 πμ | Απάντηση

  2. Ελευθερία πώς λένε: καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’ όνομα!
    έτσι και για την σουηδία με το κρύο, τους πάγους και τις σουηδέζες της να ανοίγουν μπούτια όπου και όπως να ‘ναι!!!!
    είναι κρίμα που η χώρα αυτή απέκτησε τέτοιο όνομα…

    Σχόλιο από simela — Ιουλίου 26, 2009 @ 9:44 πμ | Απάντηση

  3. Πετροκέρασα είναι βρε Σημέλα μου! Καλησπέρες από Κοζάνη.

    Σχόλιο από Roula — Ιουλίου 27, 2009 @ 2:16 μμ | Απάντηση

  4. Roula, δεν ξέρω πώς λέγεται το κάθε φρούτο…
    άλλωστε, με τις διασταυρώσεις που συνεχώς κάνουν έχει χαθεί η αυθεντικότητα των φρούτων και…. συνεχώς πάμε γι’ άλλα, που λένε.

    Σχόλιο από simela — Ιουλίου 27, 2009 @ 10:38 μμ | Απάντηση

  5. Από το χρώμα τους μου μοιάζουν με πετροκέρασα. Τα κάνει η μαμά μου κάθε καλοκαίρι γλυκό του κουταλιού. Και τι ωραία και λαχταριστά τα βατόμουρα που έβαλες στη φωτογραφία! Πολύ ωραίο το μπλογκ και τα θεματα σου γενικά.

    Σχόλιο από Roula — Ιουλίου 30, 2009 @ 1:19 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: