ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Μαρτίου 23, 2009

Αφέντες δεν υπάρχουν κύριε…

Filed under: Uncategorized — simela @ 10:18 πμ

a8ina-09-336
Δε γινόταν να μην το φωτογραφίσω αυτό εδώ…
Και πάλι δεν ξέρω ποιό μαγαζί ήταν εκείνο που με πήγε η φίλη και αναγνώστρά μου από την Θεσσαλονίκη, η Ιωάννα, για να πιούμε και τα ούζα μας – προσωπικά προτιμώ το τσίπουρο και τέτοιο ήπια!

Όποιος και να είναι αυτός ο κυρ Ηλίας, και δεν με ενδιαφέρει καθόλου το ότι είναι πόντιος επειδή είμαι κι εγώ τέτοια, δεν τον παραδέχτηκα σε κάτι πολύ σημαντικό!
Όσο καθόμασταν εκεί μέσα τον είχα ακούσει να μιλά και να συμπεριφέρεται αγενέστατα και τελείως απολίτιστα στο προσωπικό του!
Καθισμένος σε τραπέζι, που ‘δινε την εντύπωση ότι ήταν πελάτης, δεν ξέρω πόσες φορές έκανε μεγαλόφωνα παρατηρήσεις στα παιδιά που δούλευαν εκεί και, αν και προσπαθούσα να μη δώσω σημασία, είχε καταφέρει να προσκομήσει την αντιπάθειά μου!

Είναι ότι χειρότερο να βλέπω το αφεντικό, τον προυστάμενο ή τον διευθηντή να φέρεται στον υφιστάμενο ή στο προσωπικό του σαν να ‘ναι μόνο αυτός ο σημαντικός…σαν να ‘ναι ο άλλος σκουπίδι!
Απαιχθάνομαι όταν μεγαλόφωνα κάνουν παρατηρήσεις σε προσωπικό και ο κόσμος γύρω ακούει και, δυστυχώς, το βλέπω συχνά αυτό στην Ελλάδα!
Και το χειρότερο είναι ότι οι πελάτες, οι παρόντες και θεατές, δεν αντιδρούν! Το θεωρούν, προφανώς, φυσικό το αφεντικό να είναι ο Αφέντης με τη σημασία εκείνης της τουρκοκρατίας….

Θα μου πεις: εσύ, Συμέλα, αντέδρασες με τον κυρ Ηλία;
Όχι, όχι ακριβώς εκεί. Ήμουν με παρέα εκεί αλλά όταν είμαι μόνη βρίσκω έναν τρόπο και με χιούμορ που το κάνω να τσούζει το λέω, έτσι όπως έκανα και λίγες μέρες αργότερα μέσα σε σούπερ μάρκετ στην Αθήνα αλλά σ’ αυτό θα επανέλθω άλλη φορά…

Να ετοιμαστώ τώρα να πάω να συναντήσω ένα φιλικό ζευγάρι από Αθήνα που είναι για λίγες μέρες εδώ, στη Στοκχόλμη, και θέλουν να πάρουμε μαζί το σημερινό γεύμα…

Advertisements

9 Σχόλια »

  1. Τεμέτερον τά χτίνεα, πολλά άσκεμα κτίνεα έν.Κακόν Πόντιον από μικρόν πρέπ νά σφαζνατον, γιάτι άμα τρανείν, ξαν κι πορει ν΄ανθρωπίζ.

    Σχόλιο από vripol — Μαρτίου 25, 2009 @ 8:19 πμ | Απάντηση

  2. Τού Ηλία τά λιλία νά τά τρωγνε τα σκυλία,
    Δευτέρα σάν θα ευρίκν ατον μακράν α σήν δουλεία.
    Πού τυρανίζ υπάλληλον, σκατόν νά ές σήν γούλαν,,
    σάν αποθάν, σόν δεβολον να στέκ αιώνια τούλα.

    Σχόλιο από vripol — Μαρτίου 25, 2009 @ 8:31 πμ | Απάντηση

  3. vripol κομμάτι σκληρός μου φάνηκες όσον αφορά τους πόντιους, και προφανώς έχεις τους λόγους σου, αλλά το γεγονός αυτό δεν παρατηρείται μόνο σε πόντιους!
    δυστυχώς το βλέπω σε έλληνα αφεντικό, γενικά!
    είναι αυτοί που αγνοούν την κουλτούρα της επιχηρηματικότητας και, επομένως, αγνοούν και την πραγματικότητα ότι δίχως αυτούς τους υπαλλήλους που βρίζει εταιρία ΔΕΝ θα είχε!
    το ότι σαν επιχειρηματίας πρέπει να σέβεσαι και να προσκηνάς τον υπάλληλό σου είναι κάτι πολύ μακριά από την λογική των περισσότερων ελλήνων επιχειρηματιών….δυστυχώς!

    Σχόλιο από simela — Μαρτίου 25, 2009 @ 10:47 πμ | Απάντηση

  4. Σουμέλα, ξέρω ότι τέτοιες συμπεριφορές δέν συναντώνται μόνον σέ πόντιους, αλλά εμένα μέ καίει περισσότερο όταν εμφανίζονται σέ πόντιους..
    Τί επιχειρηματική κουλτούρα, ο γάιδαρος..Ατός καί σά ζά τσομπάνος να έτονε, αοίκον γαιδίρ θα έτονε
    Τέλος πάντων..Χάσαμε τελείως τίς προνεωτερικές αρετές μας καί γίναμε ένα χαρμάνι μέ τα σκατά στόν μετανεωτερικό βούρκο. Βιώνουμε τόν εσχατο εκφυλισμό τού πόντου. Ενα λουλούδι, πού μετά από 3000 χρόνια άνθισης στόν πόντο τό ξερρίζωσαν τό 22 βίαια από την γή του καί τώρα μαραίνεται καί ζεί την παρακμή πρίν απο τό τέλος…

    Σχόλιο από vripol — Μαρτίου 25, 2009 @ 11:35 πμ | Απάντηση

  5. Λες νάναι τόσο τραγική η κατάσταση βρε vripol;

    Πολύ πεσιμιστή σε κόβω!

    Σχόλιο από Ομέρ — Μαρτίου 25, 2009 @ 5:04 μμ | Απάντηση

  6. τέλειο το ποιηματάκι!! χαχα! Που να το ξερε ο κυριος αυτός ότι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης!

    Πάντως, η αλήθεια είναι ότι η εξουσία σε κάθε της μορφή (π.χ. εργοδοσία), τρελλαίνει. Αλήθεια, πως θα φερόταν ένας άνθρωπος με χίλια κομπλεξ που ξαφνικα του δοσαν μια σταγόνα εξουσιας? Θα έβγαζε ή όχι όλα του τα απωθημένα μέσω αυτής της σταγόνας?

    Σχόλιο από zwaki — Μαρτίου 25, 2009 @ 5:12 μμ | Απάντηση

  7. Οχι Ομέρ, μήν φοβάσαι. Σήμερα τό πρωί είμουν λίγο απαισιόδοξος γιατί δέν κατάφερα να βρώ μπακαλιάρο σκορδαλιά..
    Ο Πόντος Ζη καί θά Ζή όσο θά ποτίζουμε εμείς τό μταφυτευμένο λουλούδι….

    Τό τσιτσακόπον τ έμορφον εδίωξαν α σον Πόντον
    τά ψία μουν γομώθανε τη μουετσίρ(πρόσφυγα)τόν πόνον.
    Εν όμως παλαλόν τσιτσάκ τού Πόντου η Αζαλέα
    σά κόπρεα κι άν κυλίεται, ανθεί καί φέρει νέα.

    Σχόλιο από vripol — Μαρτίου 25, 2009 @ 6:55 μμ | Απάντηση

  8. πες το μας, βρε ευλογημένε vripol, να σου στείλουμε κανένα κομμάτι μπακαλιάρο με σκορδαλιά από εδώ….
    μας κοψοχώλιασες… πολύ άγριος μας φάνηκες

    Σχόλιο από simela — Μαρτίου 25, 2009 @ 7:12 μμ | Απάντηση

  9. zwaki σε πάρα πολλές περιπτώσεις έτσι όπως το λες είναι. κομπλεξικοί που τους ήρθε ένα κομμάτι εξουσίας και την καταχράζονται με τέτοιον τρόπο!
    αλλά είναι και πολλοί αυτοί που δεν έχουν ιδέα πώς είναι να είσαι ένας αξιόλογος επιχειρηματίας!
    λείπει η εκπαίδευση όπως, άλλωστε, γίνεται και σε πάρα πολλά πράγματα στην ελλάδα!

    Σχόλιο από simela — Μαρτίου 25, 2009 @ 7:18 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: