ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Νοέμβριος 10, 2008

Φυτρώνουν σαν μανιτάρια…

rinkeby-osv-1472 mery-aspuden-0161bild013 bild016 bild015 bild0181

Δεν θυμάμαι πότε ήμουν έξω τελευταία φορά. Με τις ημικρανίες που κάπου – κάπου με ενοχλούν είμαι μέσα τουλάχιστον 3 – 4 μέρες τώρα.

Μάζεψα, ωστόσο, τις λίγες αντοχές και δυνάμεις μου να γράψω αυτό το κείμενο – δεν είναι το κείμενο που με δυσκολεύει τόσο όσο η επιλογή και επιμέλεια των φωτογραφειών… δεν έχω μάθει πώς να τις κατατάξω στο αρχείο και στο λαπτοπ μου γίνεται χαμός από φωτογραφίες που με δυσκολεύει να τις ψάχνω όταν τις θέλω…

Τα τελευταία χρόνια, κυρίως με την κεντροδεξιά κυβέρνηση που τώρα έχουμε στην Σουηδία, οι νέες πολυκατοικίες φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Κι εννοώ σαν αυτές στην πρώτη φωτογραφία που μόλις τώρα χτίστηκαν και τις θεωρώ προχειροχτισμένες, αντιπαθητικές και αντιαισθητικές… πολυκατοκίες που γενικά χαλούν την εικόνα της Σουηδίας!
Οι δε κατασκευαστικές εταιρίες συμβιβάζονται με τον Δήμο, παίρνοντας την άδεια κατασκευής, να προσφέρουν και κάτι για την περιοχή!
Όπως πχ. το γήπεδο που βλέπετε στη δεύτερη φωτογραφία και όλο το συγκρότημα παιδικής χαράς, αν το ονομάσω έτσι, για τα παιδιά της περιοχής να παίζουν!
Όλα αυτά είναι στην γειτονιά μου! Και το εντυπωσιακό είναι ότι τα συναντώ μετά από κάποιες μέρες που έχει τύχει να περπατήσω σε άλλα μέρη κι όχι από αυτά τα συγεκριμένα!
Κι αυτά, δηλαδή, φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια

bild022 bild024

Λίγα μέτρα πιο πέρα από αυτή την παιδική χαρά είναι μια περιοχή με βίλες και η κυρία που βλέπετε μάζευε μήλα όταν περνούσα από εκεί. Από την Νέα Υόρκη αυτή με 20 περίπου χρόνια στην Σουηδία… δεν ρώτησα αν από έρωτα άφησε το big apple. Τυφλός, γαρ, αυτός κάνει τον άνθρωπο να περάσει από ωκεανούς για να εγκατασταθεί σε ξένα μέρη και ξένους πολιτισμούς….αδύνατον να αναμετρήσεις, και να ζυγίσεις, τα θετικά και τα αρνητικά μιας τέτοιας θυσίας για χάρη του Έρωτα!

«Όχι, από έρωτα ακόμα θυσία δεν έχω κάνει αλλά δεν ξέρεις… στο μέλλον ίσως συμβεί» απαντώ σ’ αυτούς που ρωτούν αν από έρωτα άφησα την όμορφη Ελλάδα κι ανέβηκα στα κρύα της Σουηδίας….

«Πάρτα – πάτρα» μου ‘λεγε εδώ η κυρία μα είχα ξεκινήσει για μεγάλη βόλτα, τότε, και δεν ήθελα να κουβαλώ βάρος, μάλλον, όγκο, και της υποσχέθηκα να περάσω άλλη φορά – ακόμα να περάσω!

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Είναι κάτι στιγμές τώρα που εδώ, στα βουνά, τα φύλλα των δέντρων αλλάζουν χρώμα απο το χρυσοπράσινο μέχρι το σκούρο καφέ και επι τέλους η φοβερή υγρασία του καλοκαιριού δίνει τόπο σε πιό ξερό, πιό κρύο αέρα, που με συνεπαίρνει η μαγεία της φύσης, μιας φύσης που την διακόπτει μόνο η ύπαρξη κάποιου Σιντοϊκού ναού, που αρμονικά δεμένος μαζί της, αφιερώθηκε στην λατρεία της.
    Μετά, γυρνώ προς τις στενές πεδινες λουρίδες των παράκτιων περιοχών, όπου στριμόχνωνται σε τσιμεντένια κλουβιά ή ξύλινα σπιτάκια,στοιβαγμένα το ένα πλάϊ στο άλλο, εκατόν τόσα εκατομύρια ψυχές. Ούτε ένας πόντος γής δέν υπάρχει για να παίζουν τα παιδιά. Όχι δέ μιλάω για κάποια τριτικοσμική Ασιατική χώρα. Για την χώρα με το μεγαλύτερο κατα κεφαλήν μιλάω.

    Σχόλιο από Με νόημα — Νοέμβριος 11, 2008 @ 9:50 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: