ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Οκτώβριος 13, 2008

Αυτά…

Η τρέλλα δεν πάει στα βουνά, λέει, κι εγώ αντί να προετοιμάζομαι για την παρουσίαση του βιβλίου πηγαίνω πρώτα για μανιτάρια…
Τι, άλλωστε, να προτετοιμάσω αφού το βιβλίο μου είμαι εγώ και για τον εαυτό μου έχω προετοιμαστεί από τα γενοφάσκια μου ακόμα, που λέει ο λόγος… μανιτάρια βρήκαμε και χθες κι έβαλα τώρα να φάω… αλλά ας πάμε στην χθεσινή μίνι παρουσίαση του βιβλίου μου «Τελικά τον νίκησα»

Η Μαιρούλα, στην φωτογραφία, με το σπασμένο της το πόδι και η πιό κατάλληλη, καθώς στο βιβλίο αναφέρομαι και σ’ αυτήν (ήταν αυτή που μ’ είχε κρύψει κάπου στην Αθήνα τότε που την είχα σκάσει και ο πατέρας μου είχε μάθει ότι βρισκόμουν στην Αθήνα κι έτρεξε για να με πάρει πίσω, στο χωριό…) κατεύθασε με ταξί για να παρουσιάσει το βιβλίο!

Η Ευσταθία Φανιάδου, που εδώ μου προσφέρει τα όμορφα τριαντάφυλλα, είναι αυτή που πήρε την πρωτοβουλία γι αυτό το, ας το πούμε club, και που το αποκαλεί «το λογοτεχνικό σαλόνι».
Κάπου-κάπου, ίσως δυο φορές τον χρόνο, να συναντιόμαστε κάποιοι φίλοι της λογοτεχνίας και να συζητάμε πάνω σ’ ένα έργο/βιβλίο μας που δεν είχε/έχει την πολυτέλεια να προωθηθεί έτσι όπως προωθούνται τα «κώδικας Da Vinci» και «Harry Potter»…
«Δεν μας ενδιαφέρει η ποιότητα, το ύφος, η δομή, η γλώσσα και τα μπλά… μπλά… μπλά.. του βιβλίου αλλά το τι έχει κάνει τον συγραφέα να ξεκινήσει να γράφει και πώς τα κατάφερε να το εκδώσει…» είναι το επιχήρημά της!

Άλλωστε τα υπόλοιπα τα ξέρουμε: διαθέτεις κεφάλαια προωθείται το έργο, οποιαδήποτε ποιότητα κι αν διαθέτει, διαφορετικά μπαίνει στην αφάνεια κι έτσι καριβώς χάνονται φανταστικά και μοναδικής αξίας έργα που ποτέ δεν φτάνουν στην μάζα… και τρώμε απλά αυτά που μας σερβίρουν τα κεφάλαια – έτσι ήταν, έτσι είναι, και δυστυχώς έτσι πάντα θα ‘ναι!

Ο Χρίστος Κουτσουκλάκης που μόλις κατεύθασε από τα Χανιά της Κρήτης μας έριχνε ενδιάμεσα κι από καμιά μαντινάδα…
«Κι ένα έβγαλα τώρα για σένα» μου λέει: θα σ’ αγαπώ και μη θαρρείς πως σου το λέω ψέμα το λόγο μου και τη ζωή θα την εβγάλω τέρμα (κάπως έτσι πρόλαβα να το σημειώσω…)

Και πριν αποτελειώσουμε και φύγουμε από το μικρό εκείνο καφέ-εστιατοράκι μαζευτήκαμε οι πιό κοντινοί φίλοι για το αντίο και για μια μικρή σύσκεψη για το τι να παρουσιάσουμε την επόμενη φορά…

Update:

Οι φωτογραφίες από τον φίλο μας Wilson Durán Rivas

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. Καλησπέρα Σιμέλα. Θα σου τηλεφωνήσω για να σου πω πότε θα σου στείλω το βιβλίο.
    Πολλά φιλάκια
    καλό απόγευμα

    Σχόλιο από Ιωάννα — Οκτώβριος 14, 2008 @ 11:10 πμ | Απάντηση

  2. συγχαρητηρια και απο εδω.

    Σχόλιο από zouri1 — Οκτώβριος 14, 2008 @ 4:18 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: