ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Ιουνίου 24, 2008

Μερακλήδικος κήπος – Σλίποβιτζ!

Από τον κήπο του Vinterviken πέρασα χθες! Σχεδόν στο κέντρο της Στοκχόλμης, στο Liljeholmen, βρίσκεται αυτό και περνώ συχνά από εκεί κυρίως όταν περπατώ για να πάω στον κήπο μας (της φίλης μου Μαρίας είναι ο κήπος αλλά κατά κάποιον τρόπο και δικός μου). Χθες όμως μπήκα μέσα να δω από κοντά αυτόν τον κήπο που τόσο πολύ μιλούν γι αυτόν! Έχει και την καφετερία του και δείτε τον καφέ που κοστίζει ούτε 2 ευρουλάκια!

Τα ρουθούνια μου τρύπησε η μυρωδιά απ’ αυτόν αυτό εδώ τον θάμνο που δεν ξέρω καν πώς τον λεν στα σουηδικά! Μα τόσο όμορφη κι ονειρεμένη ευωδία! Δεν μ’ άφηνε να φύγω από εκεί και τριγυρνούσα αρκετή ώρα στα αμέτρητα παρτέρια με διάφορα λαχανικά και λουλούδια! Παραδεισένια ήταν όλα και αν ανέβαζα όλες τις φωτογραφίες που πήρα θα γέμιζα πολλά ποστ….

Και για να μην ξεχνούν και τα παιδιά έφτιαξαν και μια γωνιά γι αυτά…. μια πράσινη γωνιά με τα παιχνίδια τους, την άμμο τους, που δεν φαίνεται καλά, και τα τοιαύτα τους…

Μα τι φαντασία έχουν αυτοί οι μερακλήδες του πράσινου και των λαχανικών! Φασολάκια έχει εδώ που μεγαλώνοντας θα σκαρφαλώσουν στις ξύλινες βέργες που στην κορυφή τους ενώνονται… κι άλλα λαχανικά έχει στο ίδιο το παρτέρι που τέσσερα παρόμοια είναι συνολικά!

Μακάρι να ‘ταν δικά μας αυτά τα κρεμυδάκια! Εμείς δεν βάλαμε καν τέτοια φέτος αλλά πού να τους φτάσουμε τους μερακλήδες! Εμείς για πλάκα τον έχουμε τον κήπο κι ότι μας βγει…

Φεύγοντας από εκεί συνάντησα τον μπαμπά αυτόν με τα παιδάκια του να μαζεύουν τα λουλούδια που στα σουηδικά λέγονται, fläderblomma αλλά που ιδέα δεν έχω πώς λέγονται στα ελληνικά – δεν ξέρω κι αν υπάρχουν στην Ελλάδα! Με λεμόνι μέσα και ζάχαρη, λέει, τα κάνουν ένα μη αλκοολούχο δροσιστικό πιοτό αλλά «αν βάλεις και λίγη βότκα μέσα γίνεται ένα τέλοιο αλκοολούχο ποτό» μου ‘πε ο μπαμπάς στα κρυφά μην ακούσουν τα παιδιά…. θαρρείς και αυτά δεν τον βλέπουν να τα πίνει «στα κρυφά» – κούνια που τον κούναγε!

Έτσι φαίνεται το λουλούδι αυτό που πολλοί το μαζεύουν για το πιοτό – η Ingabritt από την Νάουσα αν μας διαβάσει ας μας πει πώς λέγεται στα ελληνικά!

Κι εδώ, στον δικό μας κήπο, με αγωνία περιμένω να γίνουν τα κεράσια που καθώς φαίνεται πολλά θα φέρει! Δεν είναι ακριβώς στον δικό μας κήπο, είναι στου γείτονα αλλά επειδή τα κλαδιά του δένδρου απλώνονται και στον δικό μας δικαιούμαστε να φάμε κι εμείς από τα ξινούτσικα και στυφά του βύσσινα! Βύσσινα είναι, βασικά, κι όχι κεράσια κι αν οι γείτονες δεν τα κάνουν σλίποβιτς φέτος θα φάμε κι εμείς. Το σλίποβιτζ είναι για τους Γιουγκοσλάβους όπως είναι το τσίπουρο για εμάς…. Δεν είναι ακριβώς Γιουγκοσλάβοι αυτοί αλλά δεν θυμάμαι και ακριβώς από πού είναι…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: