ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Ιουνίου 12, 2008

Λίγα από την Κωνσταντινούπολη….

Ξεκινήσαμε την ολοήμερη ξενάγηση από το μεγάλο τους τζαμί, μπλε τζαμί το λέμε εδώ, και με την Sandra από την Λεττονία βάλαμε τα σάλια που έχουν στην είσοδο – όχι πως ήταν απαραίτητο, απλά την πλάκα μας κάναμε… Μεγάλες και τρανές και οι δικές τους εκκλησίες, όπως και οι δικές μας δηλαδή, και πάρα πολλοί τουρίστες…

Και μόλις βγήκαμε από εκεί για να πάμε στο παλάτι του Σουλτάνου, στο topkapi παλάτι, πέσαμε πάνω σ’ ένα tv-team που έπαιρναν συνέντευξη από επισκέπτες των μουσείων και ο κλήρος έπεσε σε μένα όταν τους πλησιάσαμε! Σε ερώτησή τους αν έχω επισκεφτεί όλα τα μουσεία στην χώρα μου απάντησα φυσικά ειλικρινέστατα: ΟΧΙ – ούτε της Ελλάδας ούτε της Σουηδίας όλα τα μουσεία έχω επισκεφτεί… Αλλά να δώσω συνέντευξη μπροστά στην Αγία Σοφία ποτέ δεν το φανταζόμουν! Δυστυχώς δεν ταίριασε η ώρα να την δούμε στην TV!

Αυτή με το ροζ πουκάμισο και τα γυαλιά είναι η ξεναγός μας, δεν θυμάμαι το όνομά της, που μια χαρά εκπαιδευμένη μας τα εξηγούσε με τον τρόπο της…..

… και ο Έλληνας ξεναγός, που συνάντησα στο παλάτι του Σουλτάνου με μια ομάδα Ελλήνων, τα εξηγούσε με τον δικό του τρόπο! Έλληνας ακριβώς δεν ξέρω αν ήταν σκεπτόμενη το όνομά του, Nazmi Arif, αλλά με έμφαση και ενθουσιασμό τον άκουγα να τα μιλά για παιδομαζώματα και για γενίτσαρους, ακόμα και την CIA είχε ανακατέψει στην ξενάγησή του, στους κουρασμένους Έλληνες τουρίστες…

«Α, εδώ στο χαρέμι θα μου ταίριαζε να ήμουν αν ζούσα τον καιρό εκείνο», είπα στην ξεναγό και με κοίταγε εκείνη με ανοιχτό το στόμα… «μα εμείς οι ίδιοι θεωρούμε τις χανούμισσες σαν σκλάβες, όχι αυτές – αυτές εκείνη την ζωή ήξεραν και αφού δεν ήξεραν άλλη για να συγκρίνουν για ποιό πράγμα να σκοτιστούν! Συγκρίνοντας με την ζωή που γνωρίζουμε εμείς σήμερα ασφαλώς και τις θεωρούμε σκλάβες επομένως εμείς δίνουμε τις εξηγήσεις και εμείς σκοτιζόμαστε – όχι εκείνες….!

Στο grand bazar άντεξα μόνο πέντε λεπτά και την έκανα…. περίμενα τους υπόλοιπους έξω εκεί που είχε σούπερ μοντέρνες καφετέριες με σούπερ – σούπερ μοντέρνες τουαλέτες που ούτε καν στην Σουηδία έχω δει….

Κι εδώ στου Βοσπόρου τα στενά…. σε μια φάση άρχισα να μουρμουρίζω το τραγούδι αυτό και σαν να μ’ έπιασε κι ένα παράπονο… ευτυχώς ήμασταν πολλοί συνάδελφοι και με τα αστεία μας ξεχνιόμουν!

Και φτάσαμε στην άλλη άκρη του Βοσπόρου – στο βάθος φαίνεται το άνοιγμα απ’ όπου ξεκινά η Μαύρη Θάλασσα…. ε, κάπου εδώ πάλι μ’ έπιασε η συγκίνηση! Κάπου πιο πέρα, μερικά χιλιόμετρα ακόμα, είχαν γεννηθεί και οι δυο μου οι γονείς!!! Είναι μεγάλη υπόθεση τελικά και η γενέτειρα των γονέων και μια μέρα ίσως καταφέρω να την επισκεφτώ κι αυτήν!

Κι εδώ με τον Γιωργάκη (στην μέση) στο μαγαζί του που αν θυμάμαι καλά λέγεται Imros! Από το νησί Ίμβρος είναι ο Γιωργάκης που όσο παππούλης κι αν είναι Γιωργάκη τον λένε κι έχει για χρόνια ένα από τα καλύτερα εστιατόρια στην Κωνσταντινούπολη όπως μου είπε και ο Τούρκος συνάδελφος (δεξιά στην φωτογραφία) ο Metin.

Τσιπούρες διαλέξαμε κι εγώ και ο Metin, που κι αυτός τρελαίνεται για ψάρια, και τα είπαμε για λίγο με τον Γιωργάκη, εγώ στα ελληνικά και ο Metin στα τουρκικά με τους υπόλοιπους συναδέλφους να απολαμβάνουν το γεύμα που εδώ που τα λέμε δεν ήταν και φτηνό!!! Εμένα τίποτε δεν μου φάνηκε φτηνό εκεί, ένα απλό γεύμα με μια μπυρίτσα κόστιζε γύρω στα 15 ευρώ τα δε ρούχα τα βρήκα πιο ακριβά και από την Σουηδία!

Αυτά τα πολύ λίγα από την Κωνσταντινούπολη και επανέρχομαι με περισσότερα….

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: