ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ

Ιουνίου 1, 2008

Πληθωρική η μέρα πάλι…

Περπατώντας μέχρι τον κηπάκο μας χθες μάζεψα πάλι ένα σωρό εικόνες… πού να χωρέσουν όλες εδώ;

Αυτό το άγαλμα – γλυπτό και παρόμοια γύρω στο σπίτι μου έχω ανεβάσει και παλιά αλλά τώρα τον βρήκα με καπέλο τον ισλανδό… το καπέλο, βέβαια, το έβαλαν παιδιά!


Πέντε στάσεις με metro είναι η απόσταση στον κήπο και με τα πόδια κάνω γύρω στη μια ώρα, αν πάω κατευθείαν, συνήθως όμως πηγαίνω παραλιακά (Mälaren) και κάνω περισσότερη… πολύς κόσμος χθες έκανε μπάνιο σε γλυκό νερό, φυσικά, και με θερμοκρασία νερού γύρω στους 16-17!

Πιο πέρα, στο Liljeholmen, με την άμμο ετοίμαζαν τα παιδάκια κεφτεδάκια (köttbullar)
«Να φας κι εσύ μαζί μας» είπαν και τα δυο, αδελφάκια προφανώς, με την παιδική εκείνη αθώα και πρόσχαρη ψυχή, δίχως φοβίες και προκαταλήψεις… γιατί να μην ήμασταν όλοι έτσι…;
Τα υποσχέθηκα την επόμενη φορά να φάω μαζί τους γιατί τώρα είχα δουλειές κι έπρεπε να φύγω….

50 μέτρα πιο πέρα καθόταν σε πάγκο η Margaretta με το βοηθητικό της καρεκλάκι μπροστά…
96 ετών η κοσμοπολίτισσα Μαργαρίτα με το τελευταίο της ταξίδι πριν 3 χρόνια στα Ηράκλεια της Κρήτης και με πολλά – πολλά άλλα παντού στην Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία κλπ… αλλά έμεινε μόνη – η παρέα της έχουν ήδη φύγει και νοιώθει μόνη!
Μου θύμισε τους δικούς μας που κάπου κάπου ακούς να λένε: με ξέχασε ο Θεός εμένα…
Τελικά ίσως είναι και καλά να φεύγουμε κάπου στα 85-90… όταν, ωστόσο, πλησιάσει ο χάρος ούτε και τότε τον θέλουμε! Παράξενα όντα που ήμαστε… και παράξενα γλυκιά που είναι ετούτη η ζωή! Αλλά και με τι να την συγκρίνουμε αφού δεν γνωρίζουμε άλλη!!!
Την αφήνω όμως και πάω παρακάτω…

Το πάρκο – παιδική χαρά του Liljeholmen είναι σαν την γωνία των φρούτων στο σούπερ μάρκετ!
Δείτε τι εννοώ…

Ωραία δεν είναι για τα παιδιά κάτι τέτοιο; Και γιατί όχι και για τους μεγάλους…
Και η παρακάτω φωτογραφία έχει την φάση της με τα αχλάδια, τις φράουλες, την μπανάνα κλπ.

Και ήρθε η ώρα να περάσω από την γέφυρα της Liljeholmen (Liljeholmsbro) για την οποία έχω γράψει κι εδώ. Πριν ακόμα φτάσω στη μέση νταγκ – νταγκ τα φανάρια και ακίνητοι όλοι – αμάξια, πεζοί, ποδηλάτες, παιδικά καρότσια, όλοι μια μικρή ανάπαυση! Δεν προκαλεί δέος μια τέτοια εικόνα; Να σηκώνεται ένας ολόκληρος δρόμος μπροστά σου;

Και αυτό για να περάσουν από κάτω τα μικρούλια αυτά πλεούμενα ιστιοφόρα που βλέπετε! Μεγάλη χάρη τους κάνουμε αλλά…

Στον κήπο τώρα και μετά από λίγο τα αερόστατα! Μεγάλη μπίζνα και αυτά τα αερόστατα! Δεν ξέρω αν αυτή η μπίζνα υπάρχει και στην Ελλάδα! Αν και πολλές είναι οι εμπορικές ιδέες που μ’ αρέσουν αυτή η συγκεκριμένη δεν με συγκινεί….. επομένως όποιος την γουστάρει την παίρνει και τα κονομάει, που συνηθίζουν να λένε Έλληνες!
Θαρρώ πως ποτέ δεν έχω ακούσει Έλληνα να μιλά για μπίζνα επειδή αρέσει να προσφέρει ή να εξυπηρετήσει! Όλοι σκέφτονται πρώτα την κονόμα… αλλά μη φλυαρώ τώρα γιατί έχω και κάποια πράγματα να κάνω πριν το ταξίδι για την Πόλη!

Και η τελευταία φωτογραφία από μια ευωδιασμένη αγριοτριανταφυλιά που μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια και τις κολόνιες που κάναμε από αυτές για να αισθανόμαστε κι εμείς in!
Τις μάζεψα όλες μια μέρα, τις κολόνιες, πριν δεκαετίας θαρρώ ήταν, και τις μοίρασα στα θηλυκά της οικογένειάς μου!
Κι έκτοτε είμαι απαλλαγμένη και ανεξαρτητοποιημένη απ’ αυτά που μας έδωσαν την εντύπωση ότι μας ομορφαίνουν! Να μου λείψουν τα in, προτιμώ να είμαι out…

Αυτά είναι ένα μέρος μόνο από την χθεσινή μου μέρα….
Θα ήθελα να γράψω για μια ταινία μικρού μήκους που ο σκηνοθέτης φίλος μου, ο Νικόλαος Κολοβός από το Göteborg της Σουηδίας, έχει κάνει και στην οποία ήταν να παίξω κι εγώ αλλά ήμουν στο φουλ με χημειοθεραπείες τότε και δεν γινόταν… αλλά θα το αφήσω για μετά το ταξίδι μου! Θα πω μόνο ότι λέγεται «I am gay» και ότι στις 8 Ιουνίου ώρα 20.45 θα την παίξει η σουηδική κρατική τηλεόραση SVT

Μάλλον μετά ΤΑ ταξίδια μου θα γράψω γι αυτό διότι αυτή την Δευτέρα πάω Κωνσταντινούπολη για μια εβδομάδα και την επόμενη Δευτέρα στο Luleå – στο πιο βόρειο μέρος της Σουηδίας όπου ο ήλιος καίει ακόμα και τα μεσάνυχτα…

Advertisements

3 Σχόλια »

  1. Τι ωραία βόλτα που έκανες…την έχω κάνει και εγώ πολλές φορές. Έχουμε φίλους και κουμπάρους εκεί στο Liljeholmen,και γι’ αυτό περπατήσαμε συχνά γύρω-γύρω από την όμορφη λίμνη εκεί. Ξέρεις τι μου λείπει περισσότερα από όλα από τη Σουηδία; Οι λευκές φωτεινές καλοκαιρινές νύχτες που τις έχετε αυτήν την εποχή…

    Σχόλιο από Ingabritt — Ιουνίου 2, 2008 @ 3:38 μμ | Απάντηση

  2. Ωραια πολύ.. Αλλά δεν συγκρίνεται με ενα ελληνικό νησί..
    Ε? τι λες? Καλο μηνα!

    Σχόλιο από roadartist — Ιουνίου 4, 2008 @ 10:53 πμ | Απάντηση

  3. […] Στο κείμενο ΑΥΤΟ είναι η άλλη πλευρά της σηκωμένης γέφυρας και σήμερα κάναμε την χάρη στο ιστιοφόρο που βλέπετε να περάσει από κάτω και να γίνουμε εμείς πιό μούσκεμα…αλλά με την χαρά των φυτών μου εμένα λίγο μ’ ένοιαζε η βροχή! […]

    Πίνγκμπακ από Καλομελέτα κι έρχεται! « ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ — Ιουνίου 4, 2009 @ 8:09 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: