Απλά δεν το κάνουμε…. το εμβόλιο!

Δείτε το βίντεο – Ευχαριστώ Γιάννη που μου το ‘στειλες…

Εγώ πάντως συνεχίζω όχι μόνο σ’ αυτό το εμβόλιο αλλά σε όλα να λέω το ΟΧΙ!

Επέτρεψα και είμαι καλά! ΣΟΥΠΕΡ! αν και πρισμένη… με σακουλάκια να κρέμονται στα μπατζάκια… με ενέσεις να κάνω μόνη στο σπίτι κλπ. κλπ. και απ’ όλα τα καλά που παθαίνεις μετά από μια εγχείρηση… αλλά θα συνέλθω τελείως και θα τα πούμε με λεπτομέρειες…

Για την ώρα ανεβάζω την φωτογραφία με τον χειρουργό μου Per Hedén αλλά όπως φαίνεται η νοσοκόμα που μας έβγαλε την φωτογραφία έτρεμε περισσότερο από μένα!

Την μπλε την  ρόμπα τους μου την χαρίσανε και την φορώ κι αυτή την στιγμή για να χωρούν και τα σακουλάκια (με αίμα μέσα) στις μεγάλες της τσέπες… και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

Κι ήρθε η ΜΕΓΑΛΗ ώρα και αύριο τέτοια ώρα θα ‘μαι με βζί!!!
Κι όχι στο νοσοκομείο Karolinska όπως ήταν κανονισμένο από την αρχή, κι όπως γενικά γίνεται, αλλά στην πρωτοκλασάτη κλινική, στην μεγαλύτερη και καλύτερη της Σκανδιναβίας, που λέγεται Akademikliniken και μάλιστα από τις υπηρεσίες του χειρούργου Per Hedén του ίδιου του ιδρυτή της κλινικής!

Πώς τα κατάφερα κι ήρθαν έτσι τα πράγματα δεν ξέρω. Όχι πως έκανα και τίποτα για να τα φέρω εδώ! Τα πράγματα έτσι ήρθαν από μόνα τους όπως λιγάκι ανάφερα κι ΕΔΩ!

Αλλά μην κάνετε καν τον κόπο να συγκρίνετε ένα νοσοκομείο της Σουηδίας μ’ ένα της Ελλάδας διότι είναι σαν να μιλάμε για παλάτια και μαντριά (τουλάχιστον γι αυτά που εγώ είδα στην χώρα μου πριν αρκετά χρόνια – να σώσει και να μην  ξαναδώ) και είμαι σίγουρη ότι και στο νοσοκομείο Karolinska αν γινόταν η εγχείρηση όλα θα πήγαιναν καλά!
Υπάρχει, ωστόσο, μια ιδιαιτερότητα στον δικό μου μπούστο/μαστό με παλιά ιστορικά κλπ… και στους ειδικούς χειρούργους της ιδιωτικής κλινικής όσο να ‘ναι αισθάνομαι ακόμα πιό σίγουρη!

Και παρά το γεγονός ότι το δικό μου σλόγκαν είναι “Beauty through natur” θα ‘μαι αύριο στην κλινική που σαν σλόγκαν έχουν το ”Beauty through science”!
Αλλά το Μέγα Σύμπαν που για όλα μερημνεί και που όλα τα τακτοποιεί θα κάνει και αύριο ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ και να συνεχίσουμε να τα λέμε εδώ και να τα σχολιάζουμε…

Να τ’ αποτελειώσω τώρα όλα σύμφωνα με τις οδηγίες που μου στείλανε: δηλαδή να πληθώ με κάποια ειδικά σαμπουάν κλπ., που ήδη αγόρασα από το φαρμακείο, να φάω του σκασμού αφού αύριο από τις 6 το πρωί έχουμε αυστηρή νηστεία, και να κοιμηθώ νωρίς σε καθαρότατα σιντόνια!
Και αύριο το πρωί πάλι ντους με τον ίδιο τρόπο και μετά αναχώρηση για την κλινική!

Όλα αυτά τα της προετοιμασίας γίνονταν παλιά στο νοσοκομείο αφού από την παραμονή της εγχείρησης ήμασταν μέσα αλλά εδώ και κάποια χρόνια πολλά πράγματα έχουν αλλάξει και μερικές από τις ευθύνες των νοσοκόμων (και μερικές δαπάνες όπως αυτά τα σφουγγάρια και σαμπουάν κλπ.) τις φορτώθηκαν οι ασθενείς…

Αυτά και εις το επανειδείν!

Στην φωτογραφία είμαι στην κλινική πρόσφατα που ήμουν εκεί για να γνωριστώ καλύτερα με τους γιατρούς, τις νοσοκόμες, το περιβάλον κλπ., χαζέβοντας το βιβλίο που ο χειρούργος μου έχει γράψει

Περπάτησα σήμερα και για να περπατήσω αλλά και για ν’ αποτελειώσω κάποιες υποθέσεις πριν την ΜΕΓΑΛΗ ώρα και με την ευακαιρία πατούσα και το κουμπί του κινητού μου μπορστά στις διάφορες ομορφιές!
Τα rönnbär της πρώτης φωτογραφίας όπως φαίνεται βγαίνει και σε κόκκινο και σε λευκό χρώμα (της δεύτερη φωτογραφίας)! Είναι απ’ αυτό που η ανηψιά μου από την Σαλονίκη, που ήταν εδώ για μια εβδομάδα, πήρε μια παραφυάδα και ήδη την φύτεψε στο Καλοχώρι και με λίγη τύχη σε λίγα χρόνια θα έχουμε κι εκεί τέτοιο αλλά από το κόκκινο!

Πολλά και διάφορα τα φρούτα αυτή την εποχή και πολλά διαφορετικά είδη! Τα περισσότερα σε κόκιννα και απ’ ότι ξέρω δεν τρώγονται!

Και βλέπεις και από κανένα λευκό… το πρώτο είναι το nypon, από αυτό που επίσης πήρε η ανηψιά μου και ήδη φύτεψε στο χωριό - Είναι ένα είδος αγριοτρυανταφυλιάς αλλά δεν ξέρω κατά πόσο μοιάζει με αυτά που θυμάμαι είχαμε και στο χωριό και που επίσης θυμάμαι ότι προσπαθούσαμε από τον ανθό του να κάνουμε κολόνια!!!

Πολλά τα χειμερινά φρούτα φέτος και λένε συγκεκριμένα για το rönnbär πως αν είναι πολλά θα έχει βαρύ χειμώνα – Είναι που χρειάζονται τα πουλιά τροφή!
Είδωμεν λοιπόν τι χειμώνας μας περιμένει αλλά εμάς δεν μας τρομάζουν οι χειμώνες καθλώς έχουμε φάει και θερμοκαρασίες 25 και 30 υπό του μηδέν!

Πατήστε τις φωτογραφίες να δείτε καλύτερα τις χειμερινές ομορφιές της φύσης στην σκανδιναβία!

Η ανηψιά μου από την Θεσσαλονίκη, που ήταν εδώ για λίγες μέρες, μου διηγήθηκε μια παλιά της περιπέτεια που μ’ άφησε άφωνη! Αυτό που εγώ έκανα στα 20 μου (που ένα πρωινό πήρα το τρένο από το χωριό και κρυφά από τον πατέρα μου έφυγα στην Αθήνα) αυτή το έκανε στα 14 της!
Άκου τόλμη! Δεν το ‘ξερα αυτό! Με 100 άτομα στην οικογένεια είναι δυνατόν να τα γνωρίζεις όλα;

Τώρα όμως είναι σκλάβα και θύμα της τράπεζας, η ανηψιά, και από κανένα μικροβηματάκι μόνο τολμά να κάνει!
Πού να πάμε Ινδία που θα το ‘θελε πολύ! Στην Ινδία δεν πας για μια εβδομάδα ή για έναν μήνα!
Εκεί πας τουλάχιστον για κανένα εξάμηνο αλλά η τράπεζα της το απαγορεύει!

Ήθελε η μάνα της να σηκώσει την τριόροφη κατοικία για να μείνουν τα 3 της παιδιά και καταχρεώθηκαν όλοι, μαζί και τα παιδιά, στην ισόβια φυλακή της τράπεζας!

Για άλλη μια φορά ένοιωσα την πολυτέλεια της ελευθερίας καθώς και την πολυτέλεια να μην επιρεάζομαι από το τι κάνουν και το τι περιουσίες έχουν οι “άλλοι”!
Ευχαριστώ το Σύμπαν που μέχρι στιγμής κατάφερα να μείνω έξω απ’ αυτή την φυλακή, κι έξω από κάθε άλλη φυλακή!
Ευχαριστώ το Σύμπαν που η ζωή μου ανοίκει σε μένα, κι όχι σε τράπεζες που κάθε μήνα ζητούν κατάθεση και της ψυχής και του κεφαλαίου, και που όλα μου πάνε καλά!
Τέλεια θα έλεγα μάλιστα!

Άδειασε πάλι το σπίτι και από τρικυμία περνάμε στη νηνεμία!
Έφυγαν οι επισκέπτες (μια ανηψιά από την Θεσσαλονίκη και μια ανηψιούλα, από πρώτο ξάδελφο, που σπουδάζει σε μια πόλη στα νότεια της Σουηδίας, στο Alvesta) και μπαίνουμε πάλι στην καθημερινότητα!
Από full house περνάμε στην μοναχικότητα η οποία πολλές φορές έχει αποδείξει ότι παρά την μοναχικότητά της είναι και μια υπέροχη αλλά και μια πολύ πιστή σύντροφος που πολλές φορές μ’ έχει κάνει ν’ αναρωτηθώ αν πράγματι ήμαστε φτιαγμένοι ή γεννημένοι για 2… αν και το “φτιαγμένοι” θα το πίστευα περισσότερο από το γεννημένοι!

Φάγαμε, ήπιαμε (σχετικά λίγο το ποτό) είπαμε, γελάσαμε, φιλοσοφήσαμε, καπνήσαμε (αν και επί 2 εβδομάδες πριν τις επισκέψεις δεν είχα καπνίσει) και από το πρωί που έφυγαν είμαι πάλι δίχως τσιγάρο!
Όχι πως έχω αποφασίσει να το κόψω… απλά δεν το καπνίζω τώρα και αργότερα ίσως το ξανακαπνίσω! Έτσι απλά δίχως αποφάσεις και υποσχέσεις που τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να κρατήσουμε!

Περάσανε και τα δενδρύλια από το αεροδρόμιο, Γιάννη, που στην ουσία είναι παραφυάδες από rönnbär και nypon κι όχι ακριβώς δένδρα!
Η αλήθεια είναι ότι το έψαξα το θέμα, όπως το είπες και αφού το είπες, αλλά όταν τηλεφώνησα στην Υπηρεσία δεν απάντησαν, μάλλον ήταν λάθος το τηλέφωνο όπως το έβγαλε ο Γούγλης, δεν είχα και χρόνο να ψάξω περισσότερο και το άφησα στην ευχή του Σύμπαντος!
Και σήμερα στο αεροδρόμιο είδαν την χάρτινη σακούλα, με τα δενδρύλια μέσα, στο χέρι της ταξιδιώτισας είπαν “εντάξει” σαν να επρόκειτο για μια οποιαδήποτε αποσκευή κι έφυγαν αυτά στο καλό!
Και με το ίδιο καλό τα εύχομαι να μεγαλώσουν και να φέρουν όμορφους και χαριτωμένους κόκινους καρπούς για να στολίζουν τα χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια και οι Μελετλιδέοι αλλά και οι άλλοι Καλοχωρήτες (Σερρών)

Κι αν μέχρι τότε ζούμε θα τα χαιρόμαστε και θα θυμόμαστε την ιστορία τους, το πόθες έσχες τους και με την κάθε λεπτομέρεια την τοποθεσία προέλευσής τους και θα τα διηγούμαστε και στα εγγόνια μας και στις επόμενες γενεές!
(Και τι πολλοί ήμαστε, Θεέ μου…. μασαλάχ, μασαλάχ, που λένε και οι γείτονες)

Ας τα ευχηθούμε, λοιπόν, όλοι μαζί ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!
Οι συλογικές ευχές έχουν μια δυνατή, μια διαφορετική επίδραση – Όλες μαζί συνομοτούν με το Σύμπαν και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

“Αχ ρε θεία τι όμορφα το λες… πόσο θα ήθελα κι εγώ να μάθω να το λέω έτσι…” έλεγε η μικρή ανηψιά που  μ’ άκουγε συνεχώς να λέω αυτό το ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ διότι όντως όλα πάνε καλά!

 
Με λίγη καλή τύχη θα έχουμε σε λίγα χρόνια και στο Καλοχώρι Σερρών τέτοιες σκανδιναβικές ομορφιές!
Η πρώτη λέγεται Rönnbär από το οποίο κάνουν κι ένα είδος μαρμελάδας και την συνδιάζουν με μαγειρεμένο κρέας και η δεύτερη λέγεται Nypon από το οποίο κάνουν και ένα είδος σούπας!
Καταφέραμε από το δάσος να ξεριζώσουμε 2-3 μικρούλια παρακλάδια αλλά πώς, πότε και πού (στην Ελλάδα) θα φυτευτούν στην αρχή δεν το ξέρω ούτε εγώ ούτε η ανιψιά μου που της αρέσουν μεν τα δένδρα και η Φύση αλλά περί κηπουρικής έχει ψιλοάγνοια!
Αν κανείς από εσάς γνωρίζει ας ρίξει κανένα σχόλιο – Να φυτευτούν κατεθείαν έξω ή πρώτα σε γλάστρα και σαν πιάσουν να μεταφυτευτούν στην Φύση;

Για την ώρα μαζέψαμε ένα σωρό κοκιννούλια από διάφορα είδη, και από αυτά που βλέπετε, για να τα πάρει μαζί της και να φτιάξει χριστουγεννιάτικα καλητεχνήματα!
“Οι κινέζοι βάζουν πλαστικά τέτοια κι εμείς που τα βρήκαμε ζωντανά να μην πάρουμε λίγα…” έλεγε η ανηψιά μου και δεν χόρταινε να μαζεύει αλλά όσο και να της εντυπωσιάσανε πόσα να φωρτωθεί μαζί της;

Κατά τ’ άλλα είμαi full house και αύριο θα γίνει ακόμα πιό full καθότι περιμένουμε κι άλλο συγκενικό άτομο από την νότεια Σουηδία όπου σπουδάζει!

Επανέρχομαι με νέα, και με άλλα νέα, και με αλλιώτικα νέα…

Τα φιλιά μου σε όλους… 

Δεν σας ξέχασα ούτε και στέρεψα από έμπνευση!
Οι επισκέψεις που έγραψα νωρίτερα πως θα έχω από Θεσσαλονίκη είναι μια από τις, δεν ξέρω πόσες, ανηψιές μου και αυτή με κρατά απασχολημένη!
Ξέρετε, από μαγαζιά σε μαγαζιά, από εμπορικό κέντρο σε εμπορικό κέντρο και δεν συμαζεύεται…
Ξάπλωσε τώρα μ’ αυτούς τους κλασικούς γυναικείους κοιλόπονους  (τι ωραία που από τα 43 μου καθάρισα απ’ αυτά) και είπα να σας γράψω 2 λόγια πριν αποχωρήσω κι εγώ για υπνοδωμάτιο!

Αύριο πάμε σε δάσος να δούμε αν μπορέσουμε να βρούμε ένα μικρό δενδράκι από ένα είδος δέντρου που είδε εδώ κι ερωτεύτηκε και αν βρούμε ίσως το βγάλουμε από την ρίζα του και το πάρει μαζί της να το φυτέψει στο χωριό, στο Καλοχώρι Σερρών!
Το ψάξαμε σήμερα σε φυτώριο αλλά δεν το βρήκαμε – Τα είχαν μαζέψει, λέει, λόγω σεζόν και δεν μένει παρά να  ψάξουμε καμιά μινιατούρα στο δάσος!
Γίνεται, δεν γίνεται;
Ιδέα μου είναι και δεν ξέρω κι αν επιτρέπεται! Γιατί να μην επιτρέπεται, άλλωστε;
Δεν ξέρω πώς λέγεται το συγκεκριμένο δένδρο αλλά βγάζει κόκκινα μικρά φρουτάκια και είναι όντως εντυπωσιακό!

Είδωμεν…

Μοιάζει λίγο με αυτό:

Έχω έναν φίλο! Τον λένε, ας πούμε, Κώστα!
Πριν δύο περίπου χρόνια μας τον έφερε στην παρέα η φίλη μου, η Μαρία! Είναι, λέει, παλιός συμφοιτητής της, που για πολύ καιρό ήταν χαμένος, και είναι και μόνος και… ας τον κάνουμε παρέα!

Και τον κάναμε, αλλά τον πρώτο καιρό πάθαινα ρίγος όταν τον άκουγα να μιλά και τα ‘βαζα με την Μαρία που μας τον πάσαρε και μας χαλούσε την ηρεμία…
Ο άνθρωπος τα ‘χει με τους εβραίους/συονιστές! Και μ’ ένα από τα στενά μέλη της οικογένειάς του – οικογένεια την οποία εγώ δεν γνωρίζω καθόλου! 
Με τον καιρό είχαμε σκεφτεί (κι εγώ και η Μαρία) πως προφανώς υπάρχει κάποιος λόγος που ‘ρθε στον δρόμο μας αυτός ο άνθρωπος!
Ίσως χρειαζόμασταν να μάθουμε να αντέχουμε και τέτοιου είδους ασθένειες των ανθρώπων! Διότι όντως πρόκειται για ασθένεια! Ίσως αν μάθουμε ν’ αντέχουμε και τέτοιου είδους προκλήσεις να δυναμώσει η ψυχοσύνθεσή μας περισσότερο… λέω τώρα!

Καταφέραμε με την Μαρία, και μετά από πολύ δουλειά και επιμονή, να τον κάνουμε όσο είναι μαζί μας να ΜΗΝ του ξεφύγει η λέξη “Εβραίος”
Μπορώ να πω ότι τα καταφέραμε αρκετά καλά! Τουλάχιστον μέχρι στιγμής! Αλλά έτσι και βρεθεί κάποιο νέο άτομο στην παρέα πάει αυτός και κολά δίπλα του/της και ψιθιριστά μιλά με το πάθος εκείνο, που ομολογώ πως καιρό τώρα έχω να δω, κατά των εβραίων! Ή μιλά για το οικογενειακό άτομο με το οποίο είναι το ίδιο πορομένο όσο και με τους σιονιστές!

Τηλεφώνησε πριν λίγο, λοιπόν, και ρώταγε αν μπορεί να βρει σύνδεση ιντερνετ αλλά να είναι ανώνυμη!
Μέχρι στιγμής δεν έχει ιντερνετ ούτε υπολογιστή επομένως δεν μπορεί και να διαβάσει το blog μου…
“Να μην φαίνεται το όνομά μου γιατί αυτή η βρωμοράτσα μας παρακολουθούν όλους” του ξέφυγε για να εξηγήσει αυτό το “ανώνυμος”!

“Κοίτα να σου πω, εγώ είμαι ανοιχτό βιβλίο και δεν έχω να κρυφτώ από κανέναν ούτε στην πραγματική ζωή αλλά ούτε και στο ιντερνετ! Όποιος έχει πρόβλημα παρακολούθησης πάει και ψάχνει στην αγορά για ανώνυμες συνδέσεις δίχως να εμπλέκει κι εμένα…” απάντησα και με την ευκαρία του ‘κλεισα το τηλέφωνο να κάνω και καμιά δουλειά της προκοπής…

Τι κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις; Τον αποφεύγεις; Επιμένεις και του επιβάλεις να έρθει στα νερά σου;
“Να μην επιβάλεις την άποψη και την φιλοσοφία σου σε άλλον” διάβασα κάποτε σε μια ινδιάνικη λίστα με καλές εντολές και μ’ άρεσε πολύ, θυμάμαι!

Πλένω, καθαρίζω, μαγειρεύω… όλα αυτά που κάνει μια καλή νοικοκυρούλα!!!
Αύριο περιμένω επισκέπτες από Σαλονίκη κι ετοιμάζομαι!

Τις προάλλες πήγα να δω και τους αγαπημένους μου γείτονες που κάθε χρόνο λείπουν στην Ελλάδα για 5 μήνες!
Έχω γράψει πολλές φορές γι αυτούς που κατά κάποιον τρόπο αντικαταστούν τους γονείς μου! Τον Σπυράκο και την Μαρία από την Καστανούσσα Σερρών (δίπλα από το χωριό μου, το Καλοχώρι)
Έφεραν μαζί τους από την Καστανούσσα τις πιό καυτές πιπεριές που υπάρχουν στον κόσμο και τις φτιάξαμε κολιέδες και βραχιόλια…
 

Ήρθε μετά και η κορούλα τους, η Σόφη, παντρεμένη στα Dalarna πιό ψηλά από την Στοκχόλμη, που είχα κάποια χρονάκια να δω και παίξαμε και μ’ αυτήν για το υπόλοιπο της βραδιάς αλλά μάτια, μύτες και μάγουλα είχαν κοκκινήσει από το παίξιμο με τις τσούσκες…
Εμ, δεν είναι για παιχνίδι αυτές! Από την άλλη, όμως, είναι και πρόκληση να παίζεις μ’ αυτά που “δεν είναι” για παιχνίδι και οι προκλήσεις μας αρέσουν…
Με την Σόφη εδώ:

Είμαι και καλεσμένη σε γεύμα σε 3 ώρες ακριβώς!
Θα προλάβω να τελειώσω τις δουλειές μου μέχρι τότε;