Αυτά και τέλος!

Κάπως έτσι ξεκινήσαμε στην κλινική Akademikliniken για την αποκατάσταση την Τρίτη που μας πέρασε – Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση περί του θέματος!

 

Ε, δεν ήμασταν και του πεθαμού να μας βάζουν και τις κάλτσες και την πήρα την δεύτερη και την φόρεσα η ίδια!

 

Ήρθε μετά ο Per Heden, ο χειρουργός μου, και με πήγε στο δωμάτιό του για να ζωγραφίσει τον χάρτη της Ευρώπης πάνω μου… πού να δείτε και τα υπόλοιπα! Το βιλβίο δίπλα είναι αυτό που ο ίδιος έχει γράψει και που υπάρχει σε κάθε από τα 19 δωμάτια που όλο κι όλο έχει στην κλινική!

 

Το παράθυρό μου απ’ όπου βλέπω/έβλεπα όχι και τίποτα το ιδιαίτερο. Την οδό Lidingövägen, γι αυτούς που ξέρουν, αλλά το ντισάιν μ’ άρεσε με την διαφορετικού χρώματος κουρτίνα σε κάθε δωμάτιο καθώς και την διαφορετική καρέκλα…

 

Και το πρώτο βασιλικό μεσημεριανό γεύμα μέσα σε βασιλική κούπα… σε φιλμ μόνο τα ‘χω δει αυτά… δυο κομματάκια γλώσσα με πατατοτοειδές λαχανικά στον φούρνο! Έτσι λίγο φτάνει! Λίγο, καλό και λιτό!

 

Παίρνει την παραγκελιά η πρώτη και την φέρνει η δεύτερη! Δεν είναι ακριβώς παραγκελιά αλλά το πώς το θέλω το γεύμα μου σερβιρισμένο ήθελε να ξέρει η πρώτη κοπέλα.
Τι θα πιώ με το γεύμα μου, διότι η γαλακτοκομική τους εταιρία, Arla, τους έχει κάνει πλήση εγκεφάλου και οι άνθρωποι πίνουν γάλα με όλα τα γεύματά τους! Αλλά και πασαλίβουν και το βούτυρο πάνω σε κάθε φέτα επίσης σε κάθε τους γεύμα. Έχουν μάθει οι άνθρωποι ότι δίχως της Arlas τα προιόντα δεν πρόκειται να ζήσουν!!!!
Κι όταν εγώ ζήτησα απλό νερό (ούτε καν με ανθρακικό) της φάνηκε παράξενο!

 

Λίγος σολομός με μπασμάτι ρίζι και σαλάτα στο δεύτερο γεύμα/μεσημεριανό και ένα από τα πρωινά πάντα με ένα μπουκετάκι λουλούδι στον δίσκο…

 

 

Η1Ν1 και εμβόλια

Αξίζει να διαβάσετε της φίλης μου, και γιατρού, την άποψη περί εμβολίου και ιού Η1Νι που με βρίσκει σύμφωνη σε όλα!
Κι εδώ τελειώνω περί ιού και εμβολίου! Να με μαλώσετε αν τύχει και ξαναγράψω περί αυτού του θέματος γιατί το ‘χω βαρεθεί κι η ίδια!

Το καλωσορίζω!!!

Ευχαριστώ για τις ευχές σας και για τα καλά σας λόγια αγαπητοί και αγαπητές μου! Να είστε καλά που μου δίνεται κουράγιο και θάρρος τα οποία με ευγνωμωσύνη δέχομαι αν και από πείρα ξέρω ότι αν εσύ ο ίδιος δεν δώσεις τις ευχές και το θάρρος στον εαυτό σου όλων των άλλων λογαριάζονται μισές…

Κι εγώ από χθες το καλοσωρίζω! Το νέο μου κομμάτι! Αυτό που μπήκε μέσα μου την Τρίτη και ακόμα ψάχνει πού και πώς να αράξει! Ψάχνει πού μέσα μου θα κουρνιάσει για να φτιάξει την φωλίτσα της και το αισθάνομαι αυτό αφού ακόμα με πρίζει και με πονά…Θέλει τον χρόνο της κι αυτή όπως και οτιδήποτε άλλο μέσα σ’ ένα νέο και ξένο σώμα!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ μέσα μου της λέω χαμηλόφωνα και της χαιδεύω!
Καλώς ήρθες μικρούλα μου και θα δεις που Θα γίνουμε φίλες και θα αγαπιώμαστε, της λέω….

Της μιλάω από χθες και αν το είχα σκευτεί νωρίτερα θα ζητούσα από τον χειρουργό να μου το δείξει να το χαιδέψω λιγάκι και να το φιλήσω πριν το βάλει μέσα στον μαστό μου!
Αν και κάτι μου λέει ότι δεν θα μου το έδειχνε… Μάλλον το βγάζουν απο την αποστειρωμένη συσκευασία του και το τοποθετούν κατευθείαν μέσα στον μαστό!

Πάντως της μιλώ από χθες και σαν ν’ άρχησε μετά από λίγο να ξύνεται κιόλας…. έτσι μου φάνηκε!
Όταν μια πληγή αρχίζει να ξύνεται δεν σημαίνει ότι αρχίζει να γιάνει;

Μάλον βιάζομαι, ε;

Έτσι έφυγα…

Έτσι βγήκα από την κλινική χθες!
Ωραία, έτσι; Με τα σακουλάκια να κρέμονται πάνω στο κάθε μπατσάκι μου, που μάλιστα σήμερα το πρωί τα άλλαξα (ναι, μου δώσανε μερικά να πάρω μαζί μου) και σημείωσα κιόλας το περιεχόμενό τους να τους τα δείξω την  Τρίτη που θα πάω για την πρώτη παρακολούθηση!
Έκανα και μια περιποιημένη ενέση πρωί-πρωί κι έτσι νίκησα και την φοβία που από μικρή είχα και που το επάγκελμα “νοσοκόμα” το είχα ξεγραμμένο επειδή δεν θα άντεχα τα αίματα και τις ενέσεις…
Μια χαρά τα πήγα με τον εαυτό μου σήμερα – Άλλωστε εγώ αν δεν τα πάω καλά με τον εαυτό μου πώς περιμένω ή απαιτώ οι άλλοι να το κάνουν;

Κι έτσι, όπως είπα και νωρίτερα, αναλάβαμε την ευθήνη του εαυτού μας και της νοσηλίας μας και αν αυτό είναι καλό ή κακό δεν ξέρω!
Απ’ την μια λέω για τέτοια ψιλοπράγματα γιατί να μένουμε σε νοσοκομείο αφού και τα σακουλάκια μπορούμε να τα αλάζουμε και τις ενέσεις μπορούμε να τις κάνουμε και από την άλλη λέω γιατί να μην μένουμε σε δωμάτιο του νοσοκομείου μέχρι να βγουν όλα αυτά από πάνω μας και να γιάνουμε εντελώς;
Διότι έτσι γινόταν παλιά. Μέναμε μέσα και οι νοσοκόμες μας περιποιούνταν αλλά άλλαξαν πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια… 

Δεν μου μένει, λοιπόν, παρά ν’ αποδεχτώ την σημερινή πραγματικότητα και να θυμώνω λιγότερο, ή μάλον, καθόλου! Απεναντίας να αισθάνομαι και πιό δυνατή που έγινα και η προσωπική μου νοσοκόμα και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

Έχω και ευχάριστα να γράψω για την νοσηλία μου στην μεγαλύτερη ιδιωτική κλινική της Ευρώπης Akademikliniken όπου έμεινα για 2 νύχτες αλλά θα επανέλθω σ’ αυτά όταν συνέλθω καλύτερα…

Ήθελα τώρα να πω για την νοσκόμα την πρώτη βραδειά, μετά την εγχείρηση της αποκατάστασης, που έμπαινε στο δωμάτιό μου κάθε τόσο και ρωτούσε αν θέλω παυσίπονα!
“Όχι ευχαριστώ, δεν πονώ” της είπα κανά δυό τρεις φορές αλλά κάπου στην τέταρτη φορά και αφού η ώρα πήγε 2 τα μεσάνυχτα, δίχως να με πάρει ύπνος, την λυπήθηκα και της είπα “Φέρε μου μωρή ότι θέλεις να μου δώσεις, άντε και θα σου κάνω την χάρη γιατί βλέπω εσύ πονάς πιό πολύ κι από μένα” και μου ‘φερε και μορφίνη και μερικά χάπια, δεν θυμάμαι τι, και τα πήρα όλα αλλά ούτε η μορφίνη της με βοήθησε να κοιμηθώ …
“Τι ευχάριστοι είστε” τους έλεγα (διότι όντως ήταν) και μια νοσοκόμα απάντησε έτσι: ”Det är så himla svårt att vara otrevlig med dig = Μα είναι τόσο δύσκολο να είναι κανείς αγενής μαζί σου”
Καλό κι αυτό, μάρεσε ο τρόπος που το είπε! Είναι εκείνο το παιχνίδι του “δίνω – παίρνω” για το οποίο πολλές φορές έγραψα και πολλές φορές θα γράψω!!!
Αυτό που δίνω αυτό παίρνω! Thats is και δεν χωρά καμία αμφιβολία!

Δεν το κάνεις…

Απλά δεν το κάνουμε…. το εμβόλιο!

Δείτε το βίντεο – Ευχαριστώ Γιάννη που μου το ‘στειλες…

Εγώ πάντως συνεχίζω όχι μόνο σ’ αυτό το εμβόλιο αλλά σε όλα να λέω το ΟΧΙ!

Κι όσο για αυτά που λέει για την ελάτωση του πληθισμού κατά 30 τοις εκατό που θέλουν να κάνουν οι ελίτ το παίρνουμε και λίγο τις μετροιτής… Το αφήνω στην κρίση του καθενός…

I AM BACK & FEEL GOOD!

Επέτρεψα και είμαι καλά! ΣΟΥΠΕΡ! αν και πρισμένη… με σακουλάκια να κρέμονται στα μπατζάκια… με ενέσεις να κάνω μόνη στο σπίτι κλπ. κλπ. και απ’ όλα τα καλά που παθαίνεις μετά από μια εγχείρηση… αλλά θα συνέλθω τελείως και θα τα πούμε με λεπτομέρειες…

Για την ώρα ανεβάζω την φωτογραφία με τον χειρουργό μου Per Hedén αλλά όπως φαίνεται η νοσοκόμα που μας έβγαλε την φωτογραφία έτρεμε περισσότερο από μένα!

Την μπλε την  ρόμπα τους μου την χαρίσανε και την φορώ κι αυτή την στιγμή για να χωρούν και τα σακουλάκια (με αίμα μέσα) στις μεγάλες της τσέπες… και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

Με βζί!

Κι ήρθε η ΜΕΓΑΛΗ ώρα και αύριο τέτοια ώρα θα ‘μαι με βζί!!!
Κι όχι στο νοσοκομείο Karolinska όπως ήταν κανονισμένο από την αρχή, κι όπως γενικά γίνεται, αλλά στην πρωτοκλασάτη κλινική, στην μεγαλύτερη και καλύτερη της Σκανδιναβίας, που λέγεται Akademikliniken και μάλιστα από τις υπηρεσίες του χειρούργου Per Hedén του ίδιου του ιδρυτή της κλινικής!

Πώς τα κατάφερα κι ήρθαν έτσι τα πράγματα δεν ξέρω. Όχι πως έκανα και τίποτα για να τα φέρω εδώ! Τα πράγματα έτσι ήρθαν από μόνα τους όπως λιγάκι ανάφερα κι ΕΔΩ!

Αλλά μην κάνετε καν τον κόπο να συγκρίνετε ένα νοσοκομείο της Σουηδίας μ’ ένα της Ελλάδας διότι είναι σαν να μιλάμε για παλάτια και μαντριά (τουλάχιστον γι αυτά που εγώ είδα στην χώρα μου πριν αρκετά χρόνια – να σώσει και να μην  ξαναδώ) και είμαι σίγουρη ότι και στο νοσοκομείο Karolinska αν γινόταν η εγχείρηση όλα θα πήγαιναν καλά!
Υπάρχει, ωστόσο, μια ιδιαιτερότητα στον δικό μου μπούστο/μαστό με παλιά ιστορικά κλπ… και στους ειδικούς χειρούργους της ιδιωτικής κλινικής όσο να ‘ναι αισθάνομαι ακόμα πιό σίγουρη!

Και παρά το γεγονός ότι το δικό μου σλόγκαν είναι “Beauty through natur” θα ‘μαι αύριο στην κλινική που σαν σλόγκαν έχουν το ”Beauty through science”!
Αλλά το Μέγα Σύμπαν που για όλα μερημνεί και που όλα τα τακτοποιεί θα κάνει και αύριο ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ και να συνεχίσουμε να τα λέμε εδώ και να τα σχολιάζουμε…

Να τ’ αποτελειώσω τώρα όλα σύμφωνα με τις οδηγίες που μου στείλανε: δηλαδή να πληθώ με κάποια ειδικά σαμπουάν κλπ., που ήδη αγόρασα από το φαρμακείο, να φάω του σκασμού αφού αύριο από τις 6 το πρωί έχουμε αυστηρή νηστεία, και να κοιμηθώ νωρίς σε καθαρότατα σιντόνια!
Και αύριο το πρωί πάλι ντους με τον ίδιο τρόπο και μετά αναχώρηση για την κλινική!

Όλα αυτά τα της προετοιμασίας γίνονταν παλιά στο νοσοκομείο αφού από την παραμονή της εγχείρησης ήμασταν μέσα αλλά εδώ και κάποια χρόνια πολλά πράγματα έχουν αλλάξει και μερικές από τις ευθύνες των νοσοκόμων (και μερικές δαπάνες όπως αυτά τα σφουγγάρια και σαμπουάν κλπ.) τις φορτώθηκαν οι ασθενείς…

Αυτά και εις το επανειδείν!

Στην φωτογραφία είμαι στην κλινική πρόσφατα που ήμουν εκεί για να γνωριστώ καλύτερα με τους γιατρούς, τις νοσοκόμες, το περιβάλον κλπ., χαζέβοντας το βιβλίο που ο χειρούργος μου έχει γράψει

Τα τελευταία…

Περπάτησα σήμερα και για να περπατήσω αλλά και για ν’ αποτελειώσω κάποιες υποθέσεις πριν την ΜΕΓΑΛΗ ώρα και με την ευακαιρία πατούσα και το κουμπί του κινητού μου μπορστά στις διάφορες ομορφιές!
Τα rönnbär της πρώτης φωτογραφίας όπως φαίνεται βγαίνει και σε κόκκινο και σε λευκό χρώμα (της δεύτερη φωτογραφίας)! Είναι απ’ αυτό που η ανηψιά μου από την Σαλονίκη, που ήταν εδώ για μια εβδομάδα, πήρε μια παραφυάδα και ήδη την φύτεψε στο Καλοχώρι και με λίγη τύχη σε λίγα χρόνια θα έχουμε κι εκεί τέτοιο αλλά από το κόκκινο!

Πολλά και διάφορα τα φρούτα αυτή την εποχή και πολλά διαφορετικά είδη! Τα περισσότερα σε κόκιννα και απ’ ότι ξέρω δεν τρώγονται!

Και βλέπεις και από κανένα λευκό… το πρώτο είναι το nypon, από αυτό που επίσης πήρε η ανηψιά μου και ήδη φύτεψε στο χωριό - Είναι ένα είδος αγριοτρυανταφυλιάς αλλά δεν ξέρω κατά πόσο μοιάζει με αυτά που θυμάμαι είχαμε και στο χωριό και που επίσης θυμάμαι ότι προσπαθούσαμε από τον ανθό του να κάνουμε κολόνια!!!

Πολλά τα χειμερινά φρούτα φέτος και λένε συγκεκριμένα για το rönnbär πως αν είναι πολλά θα έχει βαρύ χειμώνα – Είναι που χρειάζονται τα πουλιά τροφή!
Είδωμεν λοιπόν τι χειμώνας μας περιμένει αλλά εμάς δεν μας τρομάζουν οι χειμώνες καθλώς έχουμε φάει και θερμοκαρασίες 25 και 30 υπό του μηδέν!

Πατήστε τις φωτογραφίες να δείτε καλύτερα τις χειμερινές ομορφιές της φύσης στην σκανδιναβία!

Κατάθεση και ψυχής και…

Η ανηψιά μου από την Θεσσαλονίκη, που ήταν εδώ για λίγες μέρες, μου διηγήθηκε μια παλιά της περιπέτεια που μ’ άφησε άφωνη! Αυτό που εγώ έκανα στα 20 μου (που ένα πρωινό πήρα το τρένο από το χωριό και κρυφά από τον πατέρα μου έφυγα στην Αθήνα) αυτή το έκανε στα 14 της!
Άκου τόλμη! Δεν το ‘ξερα αυτό! Με 100 άτομα στην οικογένεια είναι δυνατόν να τα γνωρίζεις όλα;

Τώρα όμως είναι σκλάβα και θύμα της τράπεζας, η ανηψιά, και από κανένα μικροβηματάκι μόνο τολμά να κάνει!
Πού να πάμε Ινδία που θα το ‘θελε πολύ! Στην Ινδία δεν πας για μια εβδομάδα ή για έναν μήνα!
Εκεί πας τουλάχιστον για κανένα εξάμηνο αλλά η τράπεζα της το απαγορεύει!

Ήθελε η μάνα της να σηκώσει την τριόροφη κατοικία για να μείνουν τα 3 της παιδιά και καταχρεώθηκαν όλοι, μαζί και τα παιδιά, στην ισόβια φυλακή της τράπεζας!

Για άλλη μια φορά ένοιωσα την πολυτέλεια της ελευθερίας καθώς και την πολυτέλεια να μην επιρεάζομαι από το τι κάνουν και το τι περιουσίες έχουν οι “άλλοι”!
Ευχαριστώ το Σύμπαν που μέχρι στιγμής κατάφερα να μείνω έξω απ’ αυτή την φυλακή, κι έξω από κάθε άλλη φυλακή!
Ευχαριστώ το Σύμπαν που η ζωή μου ανοίκει σε μένα, κι όχι σε τράπεζες που κάθε μήνα ζητούν κατάθεση και της ψυχής και του κεφαλαίου, και που όλα μου πάνε καλά!
Τέλεια θα έλεγα μάλιστα!

ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ

Άδειασε πάλι το σπίτι και από τρικυμία περνάμε στη νηνεμία!
Έφυγαν οι επισκέπτες (μια ανηψιά από την Θεσσαλονίκη και μια ανηψιούλα, από πρώτο ξάδελφο, που σπουδάζει σε μια πόλη στα νότεια της Σουηδίας, στο Alvesta) και μπαίνουμε πάλι στην καθημερινότητα!
Από full house περνάμε στην μοναχικότητα η οποία πολλές φορές έχει αποδείξει ότι παρά την μοναχικότητά της είναι και μια υπέροχη αλλά και μια πολύ πιστή σύντροφος που πολλές φορές μ’ έχει κάνει ν’ αναρωτηθώ αν πράγματι ήμαστε φτιαγμένοι ή γεννημένοι για 2… αν και το “φτιαγμένοι” θα το πίστευα περισσότερο από το γεννημένοι!

Φάγαμε, ήπιαμε (σχετικά λίγο το ποτό) είπαμε, γελάσαμε, φιλοσοφήσαμε, καπνήσαμε (αν και επί 2 εβδομάδες πριν τις επισκέψεις δεν είχα καπνίσει) και από το πρωί που έφυγαν είμαι πάλι δίχως τσιγάρο!
Όχι πως έχω αποφασίσει να το κόψω… απλά δεν το καπνίζω τώρα και αργότερα ίσως το ξανακαπνίσω! Έτσι απλά δίχως αποφάσεις και υποσχέσεις που τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να κρατήσουμε!

Περάσανε και τα δενδρύλια από το αεροδρόμιο, Γιάννη, που στην ουσία είναι παραφυάδες από rönnbär και nypon κι όχι ακριβώς δένδρα!
Η αλήθεια είναι ότι το έψαξα το θέμα, όπως το είπες και αφού το είπες, αλλά όταν τηλεφώνησα στην Υπηρεσία δεν απάντησαν, μάλλον ήταν λάθος το τηλέφωνο όπως το έβγαλε ο Γούγλης, δεν είχα και χρόνο να ψάξω περισσότερο και το άφησα στην ευχή του Σύμπαντος!
Και σήμερα στο αεροδρόμιο είδαν την χάρτινη σακούλα, με τα δενδρύλια μέσα, στο χέρι της ταξιδιώτισας είπαν “εντάξει” σαν να επρόκειτο για μια οποιαδήποτε αποσκευή κι έφυγαν αυτά στο καλό!
Και με το ίδιο καλό τα εύχομαι να μεγαλώσουν και να φέρουν όμορφους και χαριτωμένους κόκινους καρπούς για να στολίζουν τα χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια και οι Μελετλιδέοι αλλά και οι άλλοι Καλοχωρήτες (Σερρών)

Κι αν μέχρι τότε ζούμε θα τα χαιρόμαστε και θα θυμόμαστε την ιστορία τους, το πόθες έσχες τους και με την κάθε λεπτομέρεια την τοποθεσία προέλευσής τους και θα τα διηγούμαστε και στα εγγόνια μας και στις επόμενες γενεές!
(Και τι πολλοί ήμαστε, Θεέ μου…. μασαλάχ, μασαλάχ, που λένε και οι γείτονες)

Ας τα ευχηθούμε, λοιπόν, όλοι μαζί ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!
Οι συλογικές ευχές έχουν μια δυνατή, μια διαφορετική επίδραση – Όλες μαζί συνομοτούν με το Σύμπαν και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

“Αχ ρε θεία τι όμορφα το λες… πόσο θα ήθελα κι εγώ να μάθω να το λέω έτσι…” έλεγε η μικρή ανηψιά που  μ’ άκουγε συνεχώς να λέω αυτό το ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ διότι όντως όλα πάνε καλά!