Ένα δελτίο τύπου περί BPA

Αφήνω το δελτίο τύπου του Κρίτωνα Αρσένη όπως είναι:
Γραφείο Κρίτωνα Αρσένη

Ευρωβουλευτή

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 23 Ιουλίου 2011

Κρίτων Αρσένης: Επικίνδυνη χημική ουσία σε χαρτιά αποδείξεων και πλαστικά ευρείας χρήσης

 

Τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία που εγκυμονεί η τοξικότητα της δισφαινόλης Α (BPA) φέρνει στο προσκήνιο ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κρίτων Αρσένης, με γραπτή ερώτηση του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η BPA είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται ευρέως στα πλαστικά δοχεία τροφίμων και τα μπουκάλια ποτών, στο θερμικό χαρτί που χρησιμοποιείται για φαξ, αποδείξεις και εισιτήρια αλλά και σε πλήθος άλλων αντικειμένων καθημερινής χρήσης. Ο ευρωβουλευτής ζητά την απαγόρευση της χρήσης της αμφιλεγόμενης δισφαινόλης υπό το πρίσμα της αρχής της προφύλαξης, καθώς νέες έρευνες αποδεικνύουν ότι απορροφάται από το δέρμα και ότι μπορεί να μεταφερθεί από τις πλαστικές συσκευασίες στα τρόφιμα.

Με αφορμή την κατάθεση της ερώτησης ο Κρίτων Αρσένης δήλωσε τα εξής:

«Δύο νέες επιστημονικές έρευνες φέρνουν στο προσκήνιο τους κινδύνους που εγκυμονεί η έκθεση στη χημική ουσία δισφαινόλη Α (BPA) για τη δημόσια υγεία και ιδιαίτερα για τις εγκύους και τα βρέφη. Συγκεκριμένα η πρώτη έρευνα ενός γαλλικού ερευνητικού ινστιτούτου απέδειξε ότι η BPA που έχει ενοχοποιηθεί στο παρελθόν από πλήθος δημοσιευμένων ερευνών για καρκίνο, καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη μέχρι και δυσλειτουργίες του αναπαραγωγικού συστήματος απελευθερώνεται εύκολα από τα θερμικά χαρτιά που χρησιμοποιούνται στα φαξ, τις αποδείξεις και τα εισιτήρια και απορροφάται από το δέρμα. Στη δεύτερη έρευνα, επιστήμονες του Harvard που μελέτησαν τις συγκεντρώσεις ΒΡΑ στα ούρα 389 εγκύων γυναικών, διαπίστωσαν ότι όσες εργάζονταν ως ταμίες και επομένως έρχονταν σε καθημερινή επαφή με αποδείξεις ταμειακών μηχανών είχαν υψηλότερα επίπεδα BPA στο αίμα τους. Επιπλέον, η ουσία αυτή που βρίσκεται στη συντριπτική πλειοψηφία των πλαστικών που χρησιμοποιούμε καθημερινά, όπως πλαστικά δοχεία, μπουκάλια, ποτήρια κ.α. μεταφέρεται εύκολα στα τρόφιμα, ειδικά όταν τα δοχεία εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες.

Δεδομένου ότι η BPA μιμείται τη λειτουργία των οιστρογόνων στο σώμα, διαταράσσοντας την ορμονική ισορροπία του οργανισμού, τα πορίσματα των ανωτέρω ερευνών εγείρουν κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την επίδραση της BPA στη δημόσια υγεία και ιδιαίτερα στις εγκύους και τα βρέφη που είναι άκρως ευπαθής ομάδα. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι πρέπει να απαγορευθεί η χρήση της BPA. Υπό το φως των νέων επιστημονικών στοιχείων η ΕΕ, που ορθώς προέβη τον περασμένο χρόνο στην απαγόρευση και απόσυρση των πλαστικών μπιμπερό που περιείχαν BPA, είναι αναγκαίο να προβεί με βάση την αρχή της προφύλαξης στην ολική απαγόρευση της ΒΡΑ για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας από τις επικίνδυνες επιπτώσεις της χρήσης της.»

 

Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απαγόρευσε από την 1η Μαρτίου 2011 την κατασκευή και από την 1η Ιουνίου 2011 τη διάθεση στην αγορά και την εισαγωγή στην EE πλαστικών μπιμπερό που περιέχουν δισφαινόλη Α.

 

 

 

Ποιος είπε ότι στην Σουηδία…

 

 

 

 

 

 

Ποιος είπε ότι στην Σουηδία δεν έχουμε σταφύλια; Μπορεί να απαρτίζονται μόνο από φλούδα και κουκούτσι αλλά δεν έχει σημασία! Πάντως σταφύλια είναι, τα χαιρόμαστε όταν τα βλέπουμε και φανταζόμαστε ότι  βρισκόμαστε στην ελλάδα και ότι αν τραβήξουμε το τσαμπί θα το βάλουμε στο πιάτο να μας πούμε ορίστε φάτο
Τα συγκεκριμένα είναι από το σπίτι της ανιψιάς μου, Όλγας, που το χάιδευα και το φρόντιζα τώρα που η οικογένεια έλειπε για διακοπές!

 

 

 

 

 

 

Ποιος είπε ότι στην Σουηδία δεν έχει κυδώνια; Μπορεί με το χνουδάκι τους να μείνουν και ποτέ να μην ωριμάσουν (δεν το ξέρω, δεν έτυχε να τα δω καθ όλη την διάρκεια) αλλά δεν έχει σημασία! Κυδώνια είναι πάντως και χάρηκα που τα είδα πρόσφατα που βγήκα για περπάτημα! Όχι πως κυδώνια δεν έχω δει και παλαιότερα αλλά κι εκείνα έτσι, με χνούδι τα είδα!

 

 

 

 

 

 

Και ποιος λέει ότι στην Σουηδία δεν έχει φουντούκια;  Δεν ξέρω αν το εσωτερικό τους μαστώνει και γίνεται κάτι φαγώσιμο αλλά σαν τα βλέπω κι αυτά έξω με πιάνει μια απερίγραπτη χαρά! Τα χω ξαναδεί κι αυτά αλλά την ίδια μέρα με τα κυδώνια (και με άλλα) μπήκαν κι αυτά στην κάμερά μου!

 

 

 

 

 

 

Κάστανα! Ναι, αμέ, και κάστανα! Άσχετα αν δεν τρώγονται και είναι άγρια! Παντού τα βλέπεις αυτά και ομολογώ πως είναι ψιλοβάσανο να τα βλέπεις απανταχού και να μη μπορείς να τα αρπάξεις, να τα σπάσεις, να τα καθαρίσεις, να τα ψήσεις ή να τα βράσεις και να τα φας!

 

 

 

 

 

 

Και γιατί όχι και κορόμηλα; Παντού τα βλέπω κι αυτά! Η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν είναι από την προχθεσινή μέρα που φωτογράφισα τ άλλα, τα χαριτωμένα κι ευλογημένα! Είναι από το 2008 τότε που για πρώτη φορά τα είδα κι έπαθα την πλάκα μου, κατα πως λέμε… Είναι μεγάλη η χαρά μου κάθε φορά που ανακαλύπτω ότι η διαφορά μεταξύ ελλάδας και σουηδίας δεν είναι δα και τόσο μεγάλη! Και γι αυτό τον λόγο σκέφτομαι να φέρω από το χωριό κλαδιά από κληματαριά/αμπέλι/σταφύλι μπας και πιάσει και κάνουμε από τα δικά μας σταφύλια έτσι όπως έκανε ο αδελφός μου στην γερμανία και τώρα τρώνε καλοχωρίτικα σταφύλια! Αν εκεί πιάνει γιατί όχι εδώ; Πόσο, πια, πιο κρύο κάνει εδώ;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κι αυτό; Το άφησα τελευταίο! Ο καπνός! Ναι, ναι, καπνός παρακαλώ! Μπορεί να μη το χουν για παραγωγή (και καλά κάνουν αν και πολύ παλαιότερα το έκαναν) αλλά το χουν για ένα οποιοδήποτε διακοσμητικό φυτό φυτεύοντας το, μάλιστα, ανάμεσα σε άλλα φυτά και άνθη!
Κάθε φορά που τα βλέπω μου ρχεται να πα να σπάσω τα πρώτα του φύλλα έτσι όπως κάναμε τα καπνά που είχαμε για παραγωγή και που τα είχα σιχαθεί και φεύγοντας από το χωριό υποσχέθηκα ποτέ, μα ποτέ, να μην  τα ξαναδώ μπροστά μου!
Και τώρα τα βλέπω και τα λυμπίζομαι και κάπου κάπου τα πιάνω μόνο και μόνο να πάρω την μυρωδιά τους και να αισθανθώ στα χέρια μου εκείνη την χαρακτηριστική ουσία που κολλούσε στα χέρια μας, που τα μαύριζε κυριολεκτικά, και δεν έβγαινε ούτε με τρυλλ ούτε με ava ούτε με σαπούνι αλλά μόνο με στάχτη, έλεγαν, αλλά αν θυμάμαι καλά ούτε αυτή βοηθούσε!

 

 

 

 

 

 

 

Με συναρπάζει η ομορφιά αυτού του δένδρου και δεν ανεβάζω τις φωτογραφίες επειδή είναι, ή επειδή μου θυμίζει, κάτι το ελληνικό αλλά επειδή μ αρέσει αφάνταστα πολύ! Τα βρίσκω φέτος πολύ φορτωμένα που σύμφωνα με τον λαό θα χουμε βαρύ χειμώνα για να τα τρων τα πουλάκια! Πιο βαρύ χειμώνα από αυτόν πέρυσι ή προ πέρυσι δε νομίζω πια να κάνει!!!

Λυπηρό που τόσοι έλληνες είναι υπέρβαροι!!!

Τα τελευταία χρόνια δεν επαναπαύομαι ΜΟΝΟΝ σε επιστημονικά πορίσματα, ή σε πληροφορίες των ειδικών και ειδημόνων, και το κείμενο που ακολουθεί το πιστεύω ακράδαντα 1- λόγω προσωπικών εμπειριών (όχι πως υπήρξα υπέρβαρη αλλά υπήρξαν και υπάρχουν άλλοι στον περίγυρό μου)  και 2- ακριβώς επειδή δεν ακούγονται να είναι επιστημονικές έρευνες! Και όλες αυτές οι αιτίες, κυρίως τα νούμερα 4 και 6, προκαλούν κι άλλες ασθένειες κι όχι μόνο την ασθένεια του πάχους που κατ’ εμέ είναι μια ασθένεια κι ας μην κατηγοριοποιείται από όλους έτσι!
Το κείμενο το βρήκα εδώ

6 περίεργες αιτίες που παχαίνουν

Η πρόσληψη περισσότερων θερμίδων από όσες χρειαζόμαστε και η καθιστική ζωή, είναι οι δύο από τους κυριότερους λόγους, για τους οποίους βλέπεις τη ζυγαριά να δείχνει μέχρι και τριψήφια νούμερα. Ωστόσο, υπάρχουν τουλάχιστον ακόμα έξι λόγοι που ευθύνονται για την αύξηση των κιλών μας:

Αιτία Νο1: Κοιμόμαστε λιγότερες ώρες
Η έλλειψη ύπνου αυξάνει την όρεξη αλλά και την εναπόθεση λίπους.

Αιτία Νο2: Χρησιμοποιούμε περισσότερο τεχνητό κλιματισμό
Το χειμώνα, η ύπαρξη κλιματισμού μειώνει τις θερμίδες που καίμε, ενώ το καλοκαίρι μειώνει τη δυσφορία από τις εξωτερικές θερμοκρασίες κι αυτό μας κάνει να τρώμε ευκολότερα μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού

Αιτία Νο3: Κάνουμε ακραίες δίαιτες
Οι ακραίες δίαιτες (π.χ. με υπερβολικά χαμηλές θερμίδες) έχουν αποτελέσματα γιο-γιο. Δηλαδή, αφού χάσουμε κάποια κιλά (κυρίως από νερό και μυϊκό ιστό) κατόπιν επανακτούμε το χαμένο βάρος και ακόμα περισσότερο, με τη μορφή λίπους αυτή τη φορά, σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αιτία Νο4: Παίρνουμε περισσότερα φάρμακα
Πολλά φάρμακα περιέχουν δραστικές ουσίες, όπως π.χ. ορμόνες, που συσχετίζονται άμεσα με την αύξηση του σωματικού βάρους ή της όρεξης, όπως για παράδειγμα τα αντικαταθλιπτικά.

Αιτία Νο5: Ζούμε σε έντονα τοξικό περιβάλλον
Ως αποτέλεσμα της έκθεσης στα τοξικά και της μεγαλύτερης πρόσληψής τους από τον οργανισμό, το σώμα μας δεν χάνει την ικανότητά του να αποτοξινώνεται σωστά. Έτσι, μπλοκάρεται ο μεταβολισμός και διογκώνονται τα λιποκύτταρα.

Αιτία Νο6: Καταπιέζουμε τα προβλήματα της καθημερινότητας:
Κάθε φορά που καταπίνεις τα άσχημα λόγια του συντρόφου, του αφεντικού, της κολλητής, τα καταπιεσμένα σου συναισθήματα, μαζεύονται και μαζεύονται μέχρι που πρήζεσαι από αυτά. Όχι, μόνο στην κυριολεξία, αλλά και συναισθηματικά. Όλο αυτό το στρες, ο καταπιεσμένος θυμός, οι προσβολές που δέχεσαι αδιαμαρτύρητα, μπορούν να αποτελέσουν το χειρότερο σύμβουλο που έχεις. Οι περισσότερες καταπιεσμένες γυναίκες, συχνά βρίσκουν διέξοδο στο φαγητό. Και εκεί, τα όπλα που έχεις για να δαμάσεις την όρεξη και πείνα σου, είναι μηδαμινά.

 

 

Βρε, πού καταλήγεις απόβλεπτα!!!

Μου έλειψε η ελληνική γραμματοσειρά στο λαπτοπ μου! Κάτι είχα κάνει (αγράμματη στην τεχνολογία, εγώ) και εξαφανίστηκαν… κι ήθελα να γράψω γι αυτό το θέμα μα στα greeklish δεν το μπορώ! Και χθες βράδυ με βοήθησε ο φίλος μου, ο Jonas, και στο skype online μου έγραφε αυτός τις οδηγίες κι έτσι κατάφερα να την επαναφέρω! Και τον υπέρευχαριστώ γι αυτό!!!

Τις προάλλες που απρόβλεπτα κατέληγα εδώ κι εκεί, για να ξενοκοιμάμαι κι εδώ κι εκεί, κατέληξα μια μέρα και σε έναν μπαξέ με κάτι τουρκοπούλες να κάνουν εκείνο το ψωμί που έκαναν κι οι γυναίκες του χωριού μου κατά το τέλος του καλοκαιριού! Όταν οι δουλειές με τα καπνά έφταναν προς το τέλος μαζεύονταν κάποιες γυναίκες και στη αυλή μιας από αυτές, δούλευαν (η κάθε μια στο πόστο της) κι έκαναν τους λεγόμενους γιοχάδες, την λεγόμενη μακαρίνα, το λεγόμενο υβριστό κι άλλα ποντιακά παράγωγα για να κάνουν τους χειμώνες τα λαχταριστά ποντιακά εδέσματα από τα απλά υλικά αλεύρι, νερό και αλάτι!!!
ΑΛΕΥΡΙ, ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΝΕΡΟ!!!! Μη ξεχνάμε ότι με αυτά τα βασικά υλικά μπορούμε να επιζήσουμε… αλλά είναι άλλο θέμα αυτό!!!

Βρέθηκα τώρα σε παρόμοια κατάσταση με πρωταγωνίστριες τις τουρκάλες, κι όχι τις πόντιες, και με τοποθεσία την Στοκχόλμη κι όχι το χωριό μου, το Καλοχώρι Σερρών! Πόσο μοιάζουν όλα; Και πόσο διαφέρουν ταυτόχρονα!!!

 

 

 

 

 

 

Αυτά τα συγκεκριμένα δεν τα έκαναν οι Καλοχωρίτισσες! Αυτές, εδώ, άνοιγαν το φύλο αρκετά, έβαζαν μέσα τυρί ή αυγό ή σαλατικά και το έψηναν για να φάνε οι επισκέπτες τους που ήταν και θεατές της κατάστασης! Και ήμασταν και πολλοί! Μικροί μεγάλοι, συνολικά ήμασταν γύρω στους 15-20…

 

 

 

 

 

 

Αυτό το πράμα, σαν σόμπα, κάτι, που τρώει ξύλα για να κάνει την δουλειά, το φόρτωσαν κάποτε σε αμάξι και το έφεραν από την Τουρκία! Το έστησαν στον μπαξέ τους, λίγο έξω από την Στοκχόλμη, στην Hjulsta, για όσους ξέρουν από Στοκχόλμη, και κάθε τόσο, όταν βοηθά ο καιρός, μαζεύονται μερικές και κάνουν την διαδικασία κάνοντας ακόμα και το ζυμάρι τους (το ξαναλέω, από αλεύρι, αλάτι και νερό) εκεί, στον μπαξέ!

Οι πόντιες στο Καλοχώρι Σερρών δεν τα έψηναν πάνω σε τέτοια σόμπα αλλά πάνω σε κάτι διαφορετικό και πιο μικρό από αυτό εδώ!
Κι εγώ προσωπικά ποτέ, τότε, δεν ασχολήθηκα με την διαδικασία αυτή αλλά τις έβλεπα και απλά θυμάμαι τις κινήσεις τους και τώρα που έπιασα να ψήσω ένα γιουφκά (όπως το λεν αυτές – γιοχά το λέμε οι πόντιοι) δεν τα κατάφερα τόσο καλά και τ’ άφησα να ξεραθεί περισσότερο αλλά και τι μ’ αυτό; Τρώγεται και ξερό – κατάξερο! Άλλωστε ξερά – κατάξερα τα έκαναν οι πόντιες και τον χειμώνα τα έβρεχαν λίγο και τα έβαζαν στο τηγάνι, σε λάδι, με λίγο τυρί, κι έκαναν το λεγόμενο περέκ που το θεωρούσαμε και γιορτινό φαγητό!
Αυτές, όμως, το ψήνουν ελάχιστα για να μην ξεραθεί και το τρων σαν κανονικό ψωμί!

Υπάρχουν ομοιότητες αλλά και διαφορές, όπως είπα και πριν! Και οι ονομασίες και η διαδικασίες μοιάζουν μα δεν είναι ακριβώς οι ίδιες…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι τρεις τους in action! Όπως και οι δικές μας, η καθεμιά στο πόσο της, η μια άνοιγε το φύλο μέχρι το μισό του μέγεθος για να το αναλάβει η επόμενη και να το ανοίξει πέρα ως πέρα!!!! Και η τρίτη, στη σειρά, να το ψήσει! Κι αυτό γίνεται με σβελτάδα και μεθοδικότητα ναι μεν για να προλάβουν να κάνουν όσο το δυνατόν περισσότερα αλλά περισσότερο για να μην χάνονται τα ξύλα που θα καίνε τζάμπα αν η σόμπα δεν ψήνει συνεχώς!
Και η υπόθεση των ξύλων δεν είναι εύκολη όπως δεν ήταν και στο χωριό μου που θυμάμαι την μάνα μου να κουβαλά μονίμως από τα ρέματα!
Έτσι κι αυτές μαζεύουν τα χαμένα δενδράκια και χαμόκλαδα από τα δάση και τα κουβαλούν στον μπαξέ αλλά πολλές φορές αγοράζουν κιόλας ή χαλάν κάποιο παλιό έπιπλο και το καίνε! Ανακύκλωση! Καλό! Μακάρι όλοι να ξαναχρησιμοποιήσουν τα παλιά και αχρείαστα αλλά άλλο θέμα αυτό, πάλι!

Τα 3 μπουρέκια ψήνονται και μαζί με το υπέροχο και δυνατό τους τσάι (που, δυστυχώς, ξέχασα να φωτογραφήσω) την καταβρήκα με το αλλιώτικο εκείνο γεύμα!

 

 

 

 

 

 

 

Δεν την καταβρήκα μόνο εγώ με την διαφορετικότητα της ημέρας εκείνης (πού να τα ‘βλεπα αυτά αν δεν κατέληγα εκεί;) αλλά και τα μικράκια της παρέας την καταβρήκαν το καθένα με την “χλαού”, όπως λέγαμε/λέμε στα ποντιακά τον πλάστη, και με τον τρόπο τους να παίζουν και να μιμούνται τους μεγάλους!!! Όπως ακριβώς κάναμε κι εμείς στο Καλοχώρι Σερρών!

Δυστυχώς δεν ήρθε στα χέρια μου φωτογραφία που ανοίγω κι εγώ φύλλο! Δεν είμαι η σβέλτα όπως είναι αυτές αλλά…
Άλλωστε πολύ πρόσφατα έμαθα να ανοίγω φύλλο για να κάνω, στο εξής, πίτες με φύλλο και να αποφεύγω τις πίτες σφολιάτα με τα κιλά βούτυρο που χρειάζονται!