Θα μετρήσω, τώρα, πόσες χώρες αντιπροσωπεύαμε το σάββατο που μαζευτήκαμε στο σπίτι μιας συναδέλφου για να ψήσουμε, να φάμε, να πιούμε και να συναναστραφούμε εκτός καθημερινότητας και εργασίας…
ελλάδα (εγώ), σουηδία, τουρκία (συμπεριλαμβανομένων και τον κούρδων) , χιλή, ιαπωνία, κίνα, πολωνία, ιταλία, φιλανδία, ινδία!
10 χώρες, συνολικά, δίχως βέβαια να παρευρεθούν όλοι που απαρτίζουν την ένωση των ξένων ανταποκριτών στη σουηδία που είναι γύρω στους 150 και ανταποκρίνονται σε 40, περίπου, χώρες!
Καθ’ οδόν, για το σπίτι εκείνο, το σάββατο, απολαμβάνοντας την καταπράσινη φύση μέσα από το αμάξι ενός από την ιταλία, πιάσαμε την κουβέντα για τα απέραντα δάση της σουηδίας και για την αντίδραση πολλών σουηδών (ακτιβιστών και μη) όταν οι ιθύνοντες για διάφορους λόγους προγραμματίζουν να εξαφανίσουν δάση και δένδρα …
“Μα δεν χαίρονται που σε κάθε δένδρο που θα κόψουν θα φυτέψουν 3 νέα δένδρα” αναρωτιόταν με τον έντονο ιταλικό του τρόπο και αναφερόταν σε διάφορα ντιμπέιτ που κατά καιρούς γίνονται στην σουηδία…που, η αλήθεια είναι, δεν τα ‘χω παρακολουθήσει ιδιαίτερα!
“Όχι, φίλε, άλλο είναι το δένδρο που γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο δάσος κι άλλο που θα φυτέψουν άνθρωποι που πάντα έχουν κάποιο κερδοσκοπικό σκοπό” απαντούσα εγώ μα πού να καταλάβει ένας 80χρονος!
Διότι, οτιδήποτε το φυσικό αντικαθίσταται με ανθρώπινο (με στόχο τα κεφάλαια) χαλάει την φύση του και καταντάει βιομηχανικό! άλλο το φυσικό κι άλλο το βιομηχανικό και κανείς δεν ξέρει τι συνέπειες θα έχει ένα φτιαχτό/βιομηχανικό δάσος στο οικοσύστημα του μέλλοντος!
όσο για σαλάτα προτίμησα της φύσης τις τσουκνίδες, και κάποια άλλα χορταράκια που μάζεψα από την αυλή τους κι έβρασα, από τα βιομηχανικές τομάτες και τα αγγούρια… που θα μπορούσαν να ‘ταν και από ισπανία!
