Έτσι μου ‘πε χθες κάποιος και μου το ΄πε και επιθετικά… έτσι μου φάνηκε…. αλλά ας πάρω τα πράγματα από την αρχή!
Ένας παλιός φίλος, τον οποίο έχω να δω 5-6 χρόνια, μου ‘στειλες πρόσφατα στο Facebook αίτημα φιλίας και, φυσικά, το δέχτηκα!
Μ’ αυτόν, λοιπόν, μιλούσα χθες με θέμα τα 1200 ευρώ μισθό του εργένη, που σύμφωνα με τα παράπονά του, δεν βγαίνει, προσπαθώντας να του πω πως όλοι μας, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, κάπως πορευόμαστε…
Κι εκεί που μιλούσα μαζί του πετάχτηκε κάποιος (ή κάποια – αδιευκρίνιστο το όνομα) με το σχόλιο “ο κόσμος πεινάει!”
Μιλώντας μαζί του/της, τώρα, πετάχτηκε κι ένας Βαλέριος (γλυκύτατο όνομα αλλά πάνω στον έντονο διάλογο μου διέφυγε να του το πω) και μεταξύ άλλων αρνητικών σχολίων μου πέταξε και το “δεν ντρέπεσαι;”
Κι έτσι είχα να αντιμετωπίσω δυο, για μένα τελείως άγνωστους, που είχαν τις διαθέσεις να με κατασπαράξουν επειδή τα επιχειρήματά μου ήταν ότι λίγο πολύ όλοι βολευόμαστε…
Ο διάλογος (γραπτή ηλεκτρονική συζήτηση) που ακολούθησε μεταξύ μας (ο αρχικός φίλος, στου οποίου την σελίδα γινόταν ο διάλογος, αποσύρθηκε ή απλά μας διάβαζε αλλά σιώπαγε) μ’ έβαλε σε σκέψη και αμφισβήτηση του όρου “πεινάω”
Τι στ’ αλήθεια εννοούμε “πεινάω;”
Τι εννοούν αυτοί που τόσο εύκολα λένε το “ο κόσμος πεινάει;”
Μήπως εννοούν “δεν δύναμαι να επισκεφτώ το hondos center 4 φορές το μήνα παρά μόνο 2;”
Ή “δεν βγαίνω για μπουζούκια/ποτό/καφέ/φαγητό/ουζάκι 5 φορές τη βδομάδα παρά μόνο μια φορά;”
Ή “δε δύναμαι να φουλάρω με βενζίνη το αμάξι/μηχανάκι;”
Ή “δεν μπορώ να αγοράσω εκείνο το πχ. armani ή lacoste μπλουζάκι;”
Καλοί μου άνθρωποι “πεινάω” σημαίνει δεν έχω μακαρόνια, λάδι και κρεμμύδι να μαγειρέψω και να γεμίσω την κοιλιά μου!
Μιλήσαμε και για κατοχή – Τους είπα ότι στα παιδικά μου χρόνια έχω περάσει κάτι ανάλογο της κατοχής και ότι δεν θα με φόβιζε αν σήμερα περιοριζόμασταν στα άκρως απαραίτητα/βασικά για την διατροφή μας!
Άλλωστε, εσείς που με διαβάζετε καιρό ξέρετε τον τρόπο σκέψης/ζωής που κάνω, καθώς και τη νοοτροπία μου, επομένως ξέρετε και το πόσο ελάχιστα καταναλώνω και εδώ είναι το πρόβλημα του ανθρώπου!
Όταν ο άνθρωπος (όχι μόνον ο έλληνας) με τον νεοπλουτισμό των τελευταίων χρόνων έχει μάθει να καταναλώνει απεριόριστα, και πολλές φορές άχρηστα προϊόντα, είναι δύσκολο κάποια στιγμή να περάσει στη μείωσης της κατανάλωσης και να παραμείνει μόνο στα βασικά προϊόντα!
Όχι πως δεν μπορεί να μάθει να το κάνει! Ασφαλώς και μπορεί αφού όλη η ζωή μας ένα μάτσο από συνήθειες είναι αλλά η μεταβατική περίοδος από τη μια συνήθεια στην άλλη του φαίνεται αδιαπέραστο βουνό και όλα τα βλέπει μαύρα και μίζερα!
Τα παιδιά αυτά πραγματικά με βάλανε σε σκέψη και τους ευχαριστώ που μου δώσανε το έναυσμα να γράψω αυτό εδώ το κομμάτι και πολύ πιθανόν κι άλλα στο μέλλον!
Αποτελειώνοντας την συζήτηση μαζί με το “καληνύχτα” μου ευχήθηκε (όχι ο Βαλέριος… ο άλλος/η άλλη) να περάσω στην μπομπότα, αφού τόσο το θέλω! Μα νά που εγώ δεν το είδα για κατάρα, που μάλλον αυτό υπονοούσε, αλλά για ευχή!
Αυτό μ’ έκανε, μάλιστα, να σκεφτώ και πάλι το γεγονός που παλιά ζυμώναμε ψωμί από σίκαλη, καλαμπόκι κλπ (ψωμί δλδ με όλες τις θρεπτικές ουσίες) και το δίναμε στα σκυλιά ενώ εμείς, οι άνθρωποι, είχαμε μόλις περάσει στο βιομηχανοποιημένο λευκό ψωμί πολυτελείας, στο γεμάτο με μεταλλαγμένες ουσίες!!!
Σήμερα ξαναπέρασα στο θρεπτικό ψωμί, σ’ αυτό με αλεύρι από σίκαλη, βρώμη κλπ, και μάλιστα ζυμώνωντάς το η ίδια αλλά κάτι τέτοιο η πρώτη (η αλήθεια είναι ότι περισσότερο σαν γυναίκα μου φάνηκε) το θεωρεί οπισθοδρομικό (άρα αρνητικό!) αφού χθες ισχυριζόταν ότι “ο στόχος μιας κοινωνίας είναι η ευημερία κι όχι η οπισθοδρόμηση!!!”
Τι είναι ευημερία και τι οπισθοδρόμηση… Δεν έχει τελειωμό η έμπνευσή μου από το χθεσινοβραδινό και πάλι ευχαριστώ τα παιδιά γι αυτό! Όχι, δεν εξαντλείτε το θέμα με αυτές τις λίγες σειρές… αλλά μη ξεχάσω να πω και το χαριτωμένο που είπε ο Βαλέριος “εγώ δεν έχω δεύτερο βρακί να βάλω”
Του προσφέρθηκα, πάντως, να του στείλω κανένα αλλά όχι καινούργιο! Να πάρω από τους γιους μου κανα-δυο και να του στείλω, του είπα, αλλά δεν απάντησε!
Προφανώς επειδή δεν γνωρίζει ότι μπορούμε να φοράμε και μεταχειρισμένα! Ή ότι μπορούμε να κάνουμε και ανταλλαγή ρούχων! Αυτό δλδ που εγώ δεν χρειάζομαι, αντί να σκονίζεται στη ντουλάπα μου, το δίνω σε κάποια/ον που το χρειάζεται. Και αντίθετα! Ή ότι χαρίζουμε αυτά που δεν χρειαζόμαστε σε άλλους που τα έχουν περισσότερη ανάγκη!
Όσο για καλλυντικά μπορούμε να αγοράσουμε των 50 ευρώ αντί των 1000 και είμαι σίγουρη ότι το ίδιο “όμορφη” θα μας κάνουν! Και αντί να βγω για σουβλάκι μαγειρεύω στο σπίτι μου που ασφαλώς και είναι και πιο καθαρά, και πιο υγιεινά, και με λιγότερες χοληστερίνες…
Αντί, λοιπόν, να παραπονούμαστε ψάχνουμε για εναλλακτικές λύσεις! Και σας δίνω τον λόγο μου ότι υπάρχουν απεριόριστες τέτοιες αρκεί να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να ψάξουμε να βρούμε και τα θετικά, αντί να βλέπουμε μόνο τα αρνητικά, στην οποιαδήποτε κατάσταση! Διότι αυτά τα ευλογημένα θετικά υπάρχουν παντού και πάντα!
Στη φωτογραφία ψωμιά φτιαγμένα από τα χεράκια μου!
Και για να συνεχίσω τα των ασμάτων δεν ακούω ούτε Νταλάρα που τόσο έχει θεοποιηθεί! Απλά δεν με εκφράζει η φωνή του!
