Να σοβαρευτώ λίγο…

Θα προσπαθήσω να ‘μαι πιο σοβαρή γιατί 12 μέρες μετά την επέμβαση στον μαστό τόλμησα να έχω την εγγονή μου όλο το βράδυ και να την σηκώνω και να την κατεβάζω όπως λάχει με αποτέλεσμα να αισθανθώ κάποια πονάκια….μα πώς να αντισταθώ στην ευτυχία να έρθω σε απόλυτη επαφή με το γιαβρί μου!!!!

Ωστόσο, μπορεί την εγγονούλα μου να την σηκώνω και να την σφίγγω στην αγκαλιά μου αλλά στον κήπο για να τσαπίζω, να σκαλίζω κλπ., ακόμα δεν πήγα επομένως τόσο απρόσεκτη και ανεύθυνη δεν είμαι!

Το Σάββατο που μας πέρασε ξεκίνησα με τα πόδια να πάω εκεί όχι για καμιά δουλειά αλλά να δω πώς είναι και τι κάνει και να υπολογίσω περίπου πώς και τι να φυτέψω/σπείρω αργότερα!
Γύρω στα 70 λεπτά κάνω για να περπατήσω μέχρι τον κήπο που βρίσκεται στο κέντρο της Στοκχόλμης αλλά, όπως πολλές φορές λέω, συχνά συμβαίνει γι αλλού να ξεκινώ κι αλλού να καταλήγω!
Και κατέληξα στην φίλη μου, τη Μαίρη, που κάπου στα μισά τηλεφώνησε και κατάφερε να με παρασύρει…
Στο Aspudden, στο μέρος που μένει αυτή και που τυγχάνει να το συμπαθώ ιδιαίτερα υπάρχει κι ένα minigolf όπου και καταλήξαμε με μικρούς και μεγάλους να παίζουμε και να διαγωνιζόμαστε. Κι ενώ στην αρχή σκέφτηκα να σεβαστώ την πρόσφατη επέμβαση παρασύρθηκα πάλι και πέταξα κι εγώ τα μπαλάκια μου (ή μήπως δεν λέγονται έτσι στην γλώσσα του golf γιατί είχα πολλά χρόνια να παίξω κάτι τέτοιο;)

Κι έτσι ακόμα να επισκεφτώ τον κηπάκο που ίσως μου κρατά θυμό αλλά του ‘χω ετοιμάσει έκπληξη!
Στο σπίτι έχω ήδη σπείρει τομάτες, κολοκυθάκια, μαρουλάκια, πιπεριές κλπ., από τους σπόρους που μου ‘φερε φίλη και αναγνώστρια, η Ιωάννα, που τον Αύγουστο ήρθε οικογενειακώς και μ’ επισκέφτηκε για μια εβδομάδα και μεταξύ άλλων μου ‘φερε και διάφορους σπόρους!!! Ας ζεστάνει περισσότερο ο καιρός και θα ‘χουμε φυτείες… Όχι πως δεν είναι ζεστός τώρα διότι δεύτερη μέρα σήμερα έχουμε κανονικό καλοκαίρι με άνω των 20 βαθμών αλλά μπορεί και απότομα να κατέβει και στους μηδέν…

Στην φωτογραφία από το minigolf