ΑΝΤΕ ΤΣΑΟΟΟΟΟ….

Περιμένω το Λινάκι που ‘ρχεται σε λίγες ώρες από το Όσλο!
Τη Λίνα, την ξέρετε…. αυτή που επέμενε να συστήνομαι σαν νταρντανοσερραία κι όχι σαν σερραία!

Αυτή η Λίνα την οποία επισκέφτηκα στο Όσλο και που μ’ επισκέφτηκε κι αυτή στην Στοκχόλμη και περάσαμε υπέροχα…
Έχει άδεια από το σχολείο στο Όσλο και ήθελε κάτι να κάνουμε… κάπου να πάμε… κάπου, βρε παιδί μου, να ξεσπάσουμε…

Ευχηθείτε με μια εβδομάδα άνευ ημικρανίας, από αύριο, για να περάσω καλά στην Κροατία… Ντουμπρόβνικ κλπ., και να σας τα διηγηθώ μετά…

Και μ’ αυτά και μ’ εκείνα πέρασε ο καιρός και ήρθε και το Πάσχα… εκείνη ακριβώς τη μέρα επιστρέφουμε με το Λινάκι και ίσως πάμε κάπου για το παχύ το αρνί – έτσι, για το έθιμο κι όχι για να το φάμε… τουλάχιστον όχι εγώ αφού από μικρό το κρέας του το αντιπαθούσα….

Αυτά! Να ετοιμάσω τώρα κάτι τις να φάμε με την φιλενάδα μου….
Και σας εύχομαι υγεία, χαρά και χαμόγελα που θεωρούνται και τα καλύτερα φάρμακα κατά των οποιωνδήποτε ασθενειών… και είναι και τζάμπα… και είναι και φιλικά προς τον οργανισμό… δηλαδή, δίχως παρενέργειες… εννοώ, δίχως αρνητικές παρενέργειες…

Φιλιά σε όλους και όλες ανεξαιρέτως – όχι, δεν ντρέπομαι να φιλήσω και τους άρρενες αναγνώστες μου κι ας λέω κάπου-κάπου ότι κοκκινίζω! Για άλλα φιλιά είναι το κοκκίνισμα κι όχι για φιλικά φιλιά…

ΑΝΤΕ ΤΣΑΟΟΟΟ…..

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΠΑΤΗ!

Η απάτη του νομισματικού συστήματος και η συμπεριφορά της παγκόσμιας τράπεζας και της IMF προς τα έθνη που δανείζονται ασύστολα και που μετά αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη…

Θα χαρώ αν δείτε όλο το βίντεο που ακολουθεί! Και δεν χρειάζεται να τα κατανοήσετε όλα – εγώ το είδα δυο φορές και χαίρομαι που κατάλαβα το 20-30, ίσως το 40%, κυρίως στο πώς δημιουργήθηκε το νομισματικό σύστημα! Τα υπόλοιπα είναι πολύ απλά για κατανόηση και η κατανόηση επιφέρει μεταμόρφωση όπως λέει και ο Ινδός γκουρού Κρισναμούτρι!
Ωστόσο είμαι σίγουρη πως τουλάχιστον θα καταλάβετε πόση απάτη είναι όλο το σύστημα και θα καταλάβετε επίσης τον τρόπο που μπορούμε να το περιφρονήσουμε αλλάζοντας πρώτα τον εαυτό μας – στο βίντεο τα λένε όλα χαρτί και καλαμάρι!

Στο 20ό λεπτό δείτε πώς καταφέρνει ένα τύπος να αποδείξει ότι νομικά ΔΕΝ μπορούν να κατασχέσουν το σπίτι του επειδή αδυνατεί να πληρώσει τους τόκους και το δάνειο στην τράπεζά του!

Πρόκειται περί τρομερών αληθειών που είναι αδύνατον να δούμε στα παραδοσιακά ΜΜΕ αφού και αυτά διοικούνται από την μυστική αυτοκρατορία, την αποκαλούμενη “εταιροκρατία” που ούτε πολιτικοί είναι ούτε θρησκείες… αυτοί οι θεσμοί, άλλωστε, είναι τελείως αχρείαστοι!

Καθίστε αναπαυτικά στον καναπέ σας και καλή απόλαυση του δίωρου ντοκιμαντέρ…

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΩ (ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ) ΑΛΛΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΨΕΙ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!

Πάσχα 2010

Κάπως έτσι μου βγήκαν φέτος τα τσουρέκια και τ’ αυγά…
Το Πάσχα του 2009 έγιναν ΕΤΣΙ!
Και το Πάσχα του 2008 έγιναν ΕΤΣΙ!

Τους όμορφους κίτρινους κρίνους που βλέπετε στο Πάσχα των προηγούμενων χρόνων τους είχα μαζέψει από τις γειτονιές αλλά φέτος, παρά τις προσπάθειες του καιρού με του 5 άνω του μηδέν βαθμούς, είναι όλα ακόμα σκεπασμένα με χιόνια!
Τα δε αυγά δεν κοκκίνισαν όπως παλιά και σ’ αυτό προφανώς φταίει η σκόνη που μου ‘φεραν από την Ελλάδα ενώ τις προηγούμενες χρονιές τα είχα βάψει με ζουμί από παντζάρια!

Την επόμενη εβδομάδα θα λείπω εξ ου και οι βιαστικές πασχαλινές ετοιμασίες – επανέρχομαι στο θέμα αργότερα!

35 νοματαίοι!!!

Οι Έλληνες που έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση ήταν 35 νοματαίοι από το εμπορικό βιομηχανικό επιμελητήριο του Κιλκίς που επισκέφτηκαν την Στοκχόλμη για να ψάξουν επενδυτικές ευκαιρίες και δυνατότητες μεταξύ Βόρειας Ελλάδας (Κιλκίς) και Σουηδίας!

Πολύ ενδιαφέροντα θέματα αλλά αμέσως μετά, αντί σαν καλό και συνετό παιδί να επιστρέψω στο σπίτι μου, πήγα για… κουτσομπολιό σε κουμπάρα, βαφτισιμιά κλπ., κάπου κοντά όπου έγινε η παρουσίαση, στο βόρειο προάστιο της Στοκχόλμης Rinkeby!
Μα 2 ώρες αργότερα μ’ έπιασε μια άγριας φάσης ημικρανία που κράτησε μέχρι σήμερα όπου και κατάφερα να επιστρέψω σπίτι…
Με νοσήλευαν, ωστόσο, 3-4 άτομα κι αισθανόμουν σαν βασίλισσα… Η Βασίλισσα με τις ημικρανίες – κάπως έτσι!

Επανέρχομαι σύντομα στο θέμα που μ’ άρεσε αλλά και μ’ εντυπωσίασε… για την ώρα έχω την μια εγγονή μου εδώ ενώ αύριο έχουμε ζυμώματα και καμώματα για τα πασχαλινά μας τσουρέκια! Νωρίς είναι, το ξέρω, αλλά υπάρχει λόγος γι αυτό… θα τα πούμε κι αυτά!

Σε άγνωστα δάσοι…

Χθες που περπατούσα μπήκα κατά λάθος σ’ ένα δάσος που για πρώτη φορά έβλεπα!
Ε, δεν μπορεί, κάπου θα μας βγάλει κι αυτό, σκέφτηκα, και δεν έψαξα να γυρίσω πίσω στα γνωστά μέρη, που συνήθως από φόβο κάνουμε, παρά συνέχισα να περπατώ στα ιδιαίτερα παγωμένα μονοπατάκια του…
Μ’ έσκιαζαν μήπως οι πάγοι όταν φορούσα και τα φρένα μου:

Ξένα πόδια είναι αυτά στην φωτογραφία κι όχι δικά μου…

Και νά σου μια κυρία των 70 περίπου που επίσης περπατούσε αλλά με το πάσο της αυτή…
Τη ρώτησα προς ποιά κατεύθυνση να περπατήσω να πάω προς το Älvsjö, γι αυτούς που ξέρουν από Στοκχόλμη, (γνωρίζω ανθρώπους που μπορεί να οδηγούν επί ώρες και να ψάχνουν μια διεύθυνση μα δεν ρωτούν σε κανέναν αλλά εγώ ρωτώ, καμιά φορά ακόμα και να ξέρω – έτσι, να δω πώς αντιδρά ο άνθρωπος, πώς μιλά, πώς συμπεριφέρεται… πώς γενικά είναι η νοοτροπία του ανθρώπου) κι αρχίσαμε με την κυρία την πάρλα η οποία οδήγησε στο να βρεθούμε και παλιές συνάδερφες!
Δουλέψαμε για ένα μικρό διάστημα μαζί (1977 με 1978, κάτι) σαν σερβιτόρες στο μεγαλύτερο και ωραιότερο εστιατόριο BERNS που πιο πολύ σαν ένα καταπληκτικό μουσείο μοιάζει παρά σαν εστιατόριο!

Ωστόσο ούτε αυτή ούτε εγώ θυμηθήκαμε η μια την άλλη…. αλλά αυτό που της έκανε εντύπωση είναι που κατάλαβα την καταγωγή της!
Με τα χρόνια έχω κατορθώσει να καταλαβαίνω από ποια χώρα είναι ο καθένας αρκεί να μιλήσω μαζί του λιγάκι ή απλά να τον ακούσω να μιλά και να πιάσω την απόχρωση της προφοράς του μιλώντας την σουηδική γλώσσα….
Η συγκεκριμένη κυρία, Karoline, είναι από την Αυστρία κι αυτοί έχουν μεν την χαρακτηριστική προφορά των γερμανών αλλά όχι ακριβώς!
Η ίδια, που την άφησα να μαντέψει, είχε σπάσει το κεφάλι της μα την Ελλάδα δεν την βρήκε όπως, δηλαδή, κάνουν κι όλοι οι άλλοι που προσπαθούν να μαντέψουν την καταγωγή μου και που τελικά καταλήγουν σε Ιράν, Ισπανία, Πορτογαλία κλπ., μα ποτέ σε Ελλάδα!

Φεύγω τώρα να συναντήσω Έλληνες από την Ελλάδα – μια ομάδα Ελλήνων είναι εδώ για κάποιο συγκεκριμένο λόγο κι αν έχω έμπνευση σας τα γράφω αύριο, ή αργά απόψε…

Σφήνωσαν κρουαζιερόπλοια

Τις τελευταίες μέρες η θερμοκρασία κυμαίνεται γύρω στο μηδέν και όσο να ‘ναι χαιρόμαστε που επιτέλους φτάσαμε στο μηδέν από τους 10 και 15 και 20 υπό – από αύριο θα ‘χουμε και 3-4 άνω του μηδέν!!! ΟΥΑΟΥ!!! άνοιξη πλέον!
Καλά τα χιόνια και τα κρύα αλλά φέτος το παράκανε (κάπου εκεί στου αγίου Σπυρίδωνος ξεκίνησαν το κρύο και τα χιόνια και κράτησαν πάνω από 3 μήνες θαρρώ) και τα βαρεθήκαμε!
Αφού για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που είμαι εδώ, στην Σουηδία, συνέβη τεράστια καράβια/κρουαζιερόπλοια να σφηνώσουν σε πάγο, κάπου στο αρχιπέλαγος μεταξύ σουηδίας και φιλανδίας, και να περιμένουν τον παγοσπάστη να τους ανοίξει τον δρόμο με αποτέλεσμα να περιμένουν οι πελάτες με τις ώρες να φτάσουν στον προορισμό τους! Και να μην προλαβαίνουν οι παγοσπάτσες αφού γύρω στα 40 πλοία περίμεναν την βοήθειά τους και πόσους παγοσπάστες, πια, να διαθέτουν οι παγοχώρες της σκανδιναβίας;

Ο ήλιος λάμπει έξω, η θερμοκρασία στους μηδέν, ίσως και 1-2 άνω του μηδέν, κι εγώ βγαίνω για τον ποδαρόδρομο για μια, ή μιάμιση, ή δύο ώρες κι ότι προκύψει…

ΕΙΝΑΙ HAPPY!!!

Από φίλο στο facebook έκλεψα αυτό το βίντεο που διδάσκει τόσα πολλά… κυρίως τώρα που η κρίση χτυπά την πόρτα και που προσωπικά την αποκαλώ αλλαγή ζωής και καθημερινότητας κι όχι ακριβώς κρίση! Αλλά και κρίση να ‘ταν οι κρίσεις χρειάζονται για ακριβώς μια αλλαγή, που στο χέρι μας είναι να την κάνουμε θετική,  και για εξέλιξη!
Στο κάτω κάτω είναι και καιρός να μάθουμε να ζούμε με λιγότερα λεφτά διότι η οικονομία μας δεν εξαρτάται καθόλου από το πόσα κερδίζουμε αλλά από το πόσα ξοδεύουμε και καιρός είναι να καταναλώνουμε λιγότερα κι ωστόσο να συνεχίζουμε να ζούμε αξιοπρεπέστατα!

Δείτε ποιος θα ‘πρεπε να κλαίει και να οδείρετε… Δεν το κάνει, όμως! Ο άνθρωπος αντί να μιζεριάζει είναι HAPPY!!!

Η ΚΑΘΑΡΣΗ!

Μου στέλνει ο φίλος κι αναγνώστης Γιάννης με μειλ το κείμενο που ακολουθεί:

Διαβάζοντας το συνημμένο link ένοιωσα διχασμένος.

Η πρώτη, και αυθόρμητη, σκέψη μου ήταν η εξής: αν όντως έχει ανοίξει η κερκόπορτα για έξωση της Ελλάδας από το ευρώ, μας περιμένει μία μακρά περίοδος ύφεσης, μαζικής ανεργίας και ΠΟΛΥ επικίνδυνων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αναταράξεων και ανακατατάξεων. Μεταξύ πολλών άλλων παρενεργειών σε μία τέτοια περίπτωση…..Καλύτερα λοιπόν είναι να πληρώσουμε τώρα σαν χώρα ένα, κάπως τσουχτερό τίμημα, και να αποφασίσει η Ε.Ε. (ουσιαστικά Γερμανία, Γαλλία και “στο βάθος” ο Ομπάμα) τελικά να μας βοηθήσει…..Το τίμημα όμως της βοήθειας είναι “καταστρεπτικά αντεθνικό”…: εθνικά θέματα, εθνική κυριαρχία, ελληνικά νησιά και πολλά άλλα…….

Αλλά, μετά που το ξανασκέφθηκα, πέρασε από το μυαλό μου και το εξής: αν πρόκειται έτσι κι΄αλλιώς (και, κυρίως, εξαιτίας ενός απόλυτα διαφθαρμένου πολιτικού συστήματος οικογενειοκρατίας και διαπλοκής με το ντόπιο και ξένο οικονομικό κατεστημένο- που έπλασε έναν λαό “κατ΄εικόνα και ομοίωση του”) – αν πρόκειται λοιπόν να “πάμε κατά διαόλου” έτσι κι΄αλλιώς μήπως τελικά η λύση της χρεωκοπίας, της έξωσης από το ευρώ και της υποχρεωτικής προσφυγής μας στο ΔΝΤ είναι προτιμότερη? Εννοώ μήπως (λέμε τώρα….) μέσα από μία τέτοια προοπτική έρθει η απαραίτητη “κάθαρση” της Ελληνικής κοινωνίας γενικά από την κόπρο του Αυγείου?

Πραγματικά δεν έχω καταλήξει στο τι από τα δύο σενάρια είναι προτιμότερο. ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!! Εσείς καταλήξατε? ΕΔΩ ΤΟ LINK

Δικό μου σχόλιο:
Γιάννη όπου και να καταλήξεις καλά θα είναι για τον απλούστατο, τον τόσο απλούστατο λόγο που καταλήγει να ‘ναι και γελοίος, ότι και στις δυο περιπτώσεις υπάρχουν και τα θετικά και τα αρνητικά κι όποιος θέλει πιάνει τα θετικά και πάει μπροστά! Κι επίσης όποιος θέλει πιάνει τ’ αρνητικά και πάει πίσω…
Οποιαδήποτε κι αν είναι η περίπτωση μια μεγάλη μπόρα, πάντως, θα περάσετε εκεί κάτω αλλά μετά από μια μπόρα συνηθίζει να έρχεται η γαλήνη! Η χώρα αυτή, άλλωστε, έπρεπε να περάσει από μια μεγάλη μπόρα/κρίση, κι αυτό  το γνωρίζετε όλοι, για ν’ αρχίσει ένα τελείως ΝΕΟ ξεκίνημα!
Αν και φοβάμαι πως η κρίση ψιλομπαλώματα μόνο θα φέρει διότι ο ίδιος ο Έλληνας πρέπει ν’ αλλάξει κι όχι μόνο το οποιοδήποτε σύστημα….
Η κάθαρση που λες κάποια μέρα όφειλε να γίνει κι αυτή η μέρα εύχομαι να είναι σήμερα… έτσι, για να προλάβω κι εγώ να δω τις εξελίξεις των αλλαγών αλλά και της αναμπουμπούλας που μια κρίση επιφέρει….

Ραδίκια στα Εύθραυστα…

Σαγλάμια (σαγλάμε) τα λέμε στα ποντιακά και άπειρες φορές έχω χορτάσει την πεινασμένη μου παιδική κοιλιά μ’ αυτά – ίσως το ίδιο όσο και με τα ραδίκια αλλά δεν είναι ραδίκια και υπάρχουν σ’ ένα συγκεκριμένο χωράφι μας στο χωριό, Καλοχώρι Σερρών! Έχω να φάω τέτοια καμιά 35αριά χρόνια και δεν λέω το όνομα του χωραφιού μη παν και το αδειάσουν
Αν κάποιος/κάποια από εσάς τα γνωρίζει ας μας πει την ονομασία τους στα ελληνικά!

Απ’ αυτά, λοιπόν, μάζεψε ο αδελφός μου στο χωριό και τα ‘στειλε με τις ανιψιές μου που ήταν στο διπλανό χωριό, Καστανούσσα, για τον απρόοπτο χαμό της μάνας τους, και ξαδέρφης μου, Κλεονίκης!
Τα τύλιξε νοικοκυρεμένα σ’ ένα χάρτινο κιβώτιο (ξέρει από τέτοια αυτός αφού για χρόνια μένει Γερμανία και τελευταία είναι στο χωριό για κάποιες δουλειές…) κι η Όλγα (η μια από τις ανιψιές μου) στο αεροδρόμιο, πήγε να τα στείλει με τα εύθραυστα πιστεύοντας ότι στο χέρι δεν θα τις το επέτρεπαν και στο κοντρόλ δεν ήθελε να πάθει αυτά που έπαθα εγώ με την φιάλη τσίπουρο!

“Τι έχεις μέσα” την ρώτησαν στο check in!
“Ραδίκια” απάντησε η Όλγα μη θέλοντας να μπλέξει την λέξη “σαγλάμια” και μπερδέψει πιο πολύ την κατάσταση…
Χάζεψαν αυτοί και την κοιτούσαν σα να ‘ταν από άλλον πλανήτη!
“Γιατί; τα ραδίκια για εμάς είναι πιο εύθραυστα απ’ όλα τα εύθραυστα του κόσμου και δεν ξέρω πώς να τα πάρω μαζί μου….” απάντησε αυτή με το τολμηρό της θάρρος…
Έτσι είναι – πού να καταλάβει ο ένας τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις εκτιμήσεις του άλλου!!!

Τα ‘πλενα, λοιπόν, γύρω στις 12 φορές (πολύ χώμα ελληνικό/καλοχωρίτικο είχαν κουβαλήσει μαζί τους), τα ‘βρασα ελάχιστα και τα ‘βαλα στην κατάψυξη για να τα τρώμε λίγα λίγα με εκτίμηση και σεβασμό για το ευλογημένο και θεϊκό χόρτο που η Μάνα Φύση μου ‘χει στείλει!

Βράζω τώρα μια περιποιημένη φασολάδα και το βράδυ, που θα ‘ρθουν ο ένας γιος με την σύντροφό του, θα τους σερβίρω και σαγλάμια!
Ασφαλώς και δεν θα τα εκτιμήσουν όπως τα εκτιμώ εγώ αλλά καλά είναι να γνωρίσουν και τέτοιες διατροφές που πλέον αποτελούν τις πιο σίγουρες και αγνές!
Φασολάδα, σαγλάμε, ελιές, ψωμί από τα χεράκια μου και τουρσί (επίσης από το χεράκια μου που κάποτε είχαν μαγέψει τα γαστρονομικά γαργαλίσματα στο μεγαλύτερο περιοδικό γαστρονομία της Σκανδιναβίας “Allt Om Mat” και που είχα κάνει και κάποιες προσπάθειες για παραγωγή…

Κι όταν μαγειρεύει η Συμέλα δυσκολεύεται να μαγειρέψει για 3 άτομα…
Ορίστε, λοιπόν, να φάμε

Κάθαρση nr1

Θα ‘ρθει ένα παιδικό κρεβατάκι για να κοιμούνται οι εγγόνες μου όταν είναι εδώ και πριν μπει το κρεβάτι στο σπίτι μου τακτοποίησα για μέρος!
Και με την ευκαιρία είπα να πετάξω και κάποια πράγματα… και κοντά σ’ εκείνα πετάχτηκαν κι άλλα και μετά κι άλλα και μια χαρά καθάρισε ένα μέρος αλλά όταν ήρθε η σειρά στα μπλοκ ζαλίστηκα!
Να μην ήταν γύρω στα 35-40!
Α5 μπλοκ, Α4 μπλοκ, μακρόστενα μπλοκ, μικρότερα μπλοκ, τευτεροηδή μπλοκ, με σπιράλ στο πλάι μπλοκ, με σπιράλ πάνω μπλοκ κλπ…
Από εκείνα τα μπλοκ που λένε ότι είχε ο Ονάσσης (μικρότερα, μάλλον, αυτού) και πάντα σημείωνε! Και το λεν και με απορία που ο άνθρωπος σημείωνε τα ραντεβού του κλπ… Ο Έλληνας το θεωρεί μη ελληνικό το να σημειώνεις – τι μπλοκ και βλακείες; στο μυαλό τα σημειώνει αυτός γι αυτό και πηγαίνει η χώρα όπως πηγαίνει!

Και να μου ερχόταν η διάθεση να τα πετάξω τα μπλοκ αλλά και να θέλω και να συνεχίσω να τα κρατώ… και τι δεν έγραφα εκεί μέσα!
Μπροστά στο κάθε μπλοκ έγραφα με χοντρό μαρκαδόρο πχ. Ιούλιος 2005- (από τον Ιούλιο του 2005 κι όσο πήγαινε)
Και μέσα εκεί σημείωνα και από διάφορα σεμινάρια, και από τα αμέτρητα ραντεβού, και διάφορες σκέψεις που περιμένοντας κάτι, ή κάποιον, έκανα… και τι δεν είχα σημειωμένα εκεί… κι απ’ την μια ήθελα να πετάξω την παλιά μου ζωή κι απ’ την άλλη να την χώσω κάπου κάτω από ένα ντουλάπι για να συνεχίσει να υπάρχει εκεί…

Δεν ξέρω πώς αντέδρασε το ένστικτό μου κι εκεί που ήμουν στο να, ή να μη, άρχισα ξαφνικά να σχίζω τα φύλλα και τις σελίδες και δίχως καν να βλέπω τι έσχιζα πετούσα το χαρτομάνι σ’ ένα μεγάλο χαρτόνι… κι έτσι έκλεισε κι εκείνο το κεφάλαιο της ζωής μου – και πάμε γι άλλα!!!

Υπάρχει, ωστόσο, κάτι ακόμα από το κεφάλαιο εκείνο! Άλλη μια μέρα θα ζαλιστώ και μετά θα καθαρίσει τελείως το σπίτι μου από τα καρκινώματα….αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου το πότε θα ‘ναι! Το σημερινό δεν το προγραμμάτισα καν! Απλά προέκυψε! Μπορεί την κάθαρση να ήθελα να την κάνω πολύ πιο πριν αλλά να ‘ναι καλά οι εγγονές μου που χρειάστηκαν έναν χώρο στο δωμάτιό μου κι έγινε τώρα…

Υπάρχουν λοιπόν, κάπου ψηλά σ’ ένα ντουλάπι μου, γύρω στα 30-40 ντοσιέ με άλλο χαρτομάνι μέρα! Οινοπαραγωγούς θες, τυροπαραγωγούς θες, ελαιολαδοπαραγωγούς θες, υπουργούς θες,  δημοσιογράφους θες, εφημερίδες θες, κανάλια θες, εκδοτικούς οίκος θες, πολιτικούς θες, οικονομικούς παράγοντες θες – και Ελλάδος και Σουηδίας!

ΟΛΑ θα παν εκεί που τους ανήκει κι αν μια μέρα ξαναρχίσω να δραστηριοποιούμε στους χώρους αυτούς θα ‘ναι με άλλον τρόπο, με άλλες εμπειρίες, με άλλα μυαλά, με άλλα ενδιαφέροντα, με άλλη ματιά και με άλλο σκοπό!
Αμήν!