Δέκα χρόνια είχα ζήσει στην Στοκχόλμη και κάποια στιγμή με σύντροφο και παιδιά έπρεπε να μετακομίσω στην Αμερική!
Τα ενάμισι χρόνια που ήμουν εκεί, στην για δεύτερη φορά ξενητιά, είχα αποθυμίσει δυο πράγματα από την Στοκχόλμη!
Πρώτον, ο καφές – τον σουηδικό καφέ όταν τον βράζεις σε καφετιέρα (τον κατά τα ελληνικά γαλικό καφέ) όλα τα ζωντανά στο σπίτι ξυπνούν από την μεθυστικά υπέροχη μυρουδιά του κάτι που δεν ένοιωθα με τον αμερικάνικο καφέ!
Δεύτερον, ένα κεντρικό μέρος της Στοκχόλμης που λέγεται Slussen, μια οδό κοντά εκεί που λέγεται Katarinavägen και τα λεωφορεία που περνούν από εκεί…
Από την οδό της Καταρίνας είναι και οι φωτογραφίες της Στοκχόλμης που ακολουθούν με το πλησιέστερο μέρος, που φαίνεται, μια ΑΛΛΗ πλευρά της παλιάς πόλης!
(Μη λέμε για τους μηναρέδες των Τούρκων/μουσουλμάνων ε;;;; – δείτε πίσω μου και τους μηναρέδες των χριστιανών της Στοκχόλμης…)
Είχε πάρει να καλοκαιριάζει χθες (ναι, η θερμοκρασία ανέβηκε από τους -20 στους -6 και πλέον καλοκαίρι το θεωρούμε…), με καλέσανε για μια φιλανθρωπιστική δραστηριότητα – δεν θα αναφερθώ σ’ αυτό, άλλη φορά ίσως – και ντύθηκα κάπως καλοκαιρινά!
Εσείς που με βλέπετε στις φωτογραφίες των τελευταίων ημερών νομίζετε πως είμαι ντυμένη με τον ίδιο τρόπο αλλά κάνετε λάθος!
Κάτω από το κατά τ’ άλλα κανονικό παντελόνι, που το φορώ και σε κανονικές καιρικές συνθήκες, φόρεσα χθες μόνον ένα κολάν ενώ τις άλλες μέρες φόραγα ΚΑΙ ένα χοντρό καλτσόν!
Την φίλη και αναγνώστρια από την Σαλονίκη, την Ιωάννα, σκέφτομαι όταν ντύνομαι τις ιδιαίτερα κρύες μέρες τον τελευταίο καιρό!
Τον Αύγουστο που ήταν εδώ με την οικογένειά της και την φιλοξένησα με ρώτησε “Καλά, ρε Συμέλα, όταν κάνει κρύο πώς ντύνεστε;”
“Φοράμε πολλά” της απάντησα εγώ και νά τι εννοώ πολλά: δύο ρούχα κάτω από το κανονικό παντελόνι κι άμα λάχει βάζεις και τρία αλλά εκεί δεν φτάσαμε φέτος - τουλάχιστον όχι για μένα, για τους άλλους δεν ξέρω!
Πάνω φοράω ένα κανονικό μπουφάν με μια πλεκτή βαμβακερή χοντρή μπλούζα, από κάτω, κι ένα t-shirt κάτω από την μπλούζα! Τίποτε το ιδιαίτερο – έστι είμαι ντυμένη και σε ηπιότερες καιρικές συνθήκες!
Πόδια, κεφάλι και χέρια προσέχω να μην κρυώνουν κι εκείνα τα ντύνω καλά!
Με κουκούλα, καμμιά φορά ΚΑΙ κασκόλ στο κεφάλι, με γάντια fleece φοδραρισμένα και με παπούτσια από το Τάλιν της Εστονίας περπατάμε και μέχρι την Ελλάδα… άμα λάχει… 
Παίρνω πάλι το δισάκι μου και την κάνω για σαββατοκύριακο…
Να ήμαστε καλά και να αγαπάμε τον ευατό μας - αυτόματα μετά αγαπάμε και τους υπόλοιπους! Το Μέγα Σύμπαν έτσι τα ‘χει μερημνήσει κι έχω απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ Αυτό!
