Έτσι μου μπήκε…

… το 2010!    Αυτά συνέβησαν το πρωί της πρωτοχρονιάς και μετά την πρωινή μου βόλτα!
Μια βόλτα που έκανα μόνη και πριν ξυπνήσει ο λαός που κοιμώταν στο ίδιο σπίτι!
Στην πρώτη μου βόλτα για το 2010 είδα και αυτά…
  

Υπάρχει και ο κίνδυνος να χαθείς όταν περπατάς μόνη σε απάτητα χιόνια και δεν βλέπεις μονοπάτια μα ήταν τόσο, μα τόσο όμορφα: η γαλήνη της κατάλευκης φύσης, τα πουλιά παρά το κρύο να κελαιδούν, η όλη εικόνα να μου θυμίζει κομμάτι και από το χωριό αλλά ωστόσο καμία σχέση, οι λευκοί και παγωμένοι θάμνοι που σου θυμίζουν κρύσταλα… τα πάντα σαν κρύσταλα είναι τις τελευταίες μέρες με την θερμοκρασία 10-15-20 βαθμούς υπό το μηδέν! Την ώρα που περπατούσα είχε γύρω στους 7 με 8 υπό!

Στην βόλτα μου είδα και αυτά που μ’ αρέσουν αφάνταστα! Απολαμβάνω όταν βλέπω άνρδες να παίζουν με τα παιδιά τους, κυρίως με τις κόρες τους κι αυτό προφανώς επειδή μου έλειψε εμένα!
Πού να ‘παιζε ο πατέρας μου με εμάς αλλά ας αφήσουμε τα παιδικά τραύματα τα οποία, στην ουσία, μέσα στο μυαλό μας μόνον δημιουργούνται…
   
“Να σας βγάλω μερικές φωτογραφίες να τις δείξω σε έλληνες ανγνώστες του blog μου να δουν ότι τα παιδιά δεν αρωσταίνουν όταν παίζουν μέσα σε χιόνια” της είπα… Με κοιτούσε η γυναίκα, δεν καταλάβαινε τι της έλεγα…¨”Αρωσταίνουν παιδιά;” ρωτούσε! “Γιατί να αρωστήσουν;” ξαναρωτούσε….

Βασικά έτσι μου μπήκε το 2010:
  

Σαν την πρεσβύτερη της παρέας να κόβω την βασιλόπιτα, να τρώμε φαγητά μεγειρεμένα από την μαστοριά του οικοδεσπότη, του Γιάννη (αλλά που ξέχασα να φωτογραφίσω κι αυτό ίσως επειδή πεινούσα πολύ κι έπεσα με τα μούτρα στο πρώτο πιάτο… αλλά και πώς να τα θυμάμαι όλα εγώ, πιά;), να βγαίνουμε για τσιγάρο κι αντί για τσιγάρο να το ρίχνουμε ΚΑΙ στον χορό, να παίζουμε χιονοπόλεμο κλπ.
Όχι, στον πόλεμο δεν είχα λάβει μέρος όχι επειδή φοβήθηκα μη γίνω θύμα αλλά κάποιος έπρεπε να φωτογραφίζει… 
Οι ανιψιές μου με βάλαν στην μέση - έλειψε η μάνα τους φέτος και ανέδειξαν εμένα για αντικαταστάτριά της…

Σαν αποτελείωμα σας δείχνω την φωτό που έβγαλα μέσα από το αμάξι πηγαίνοντας το απόγευμα της παραμονής στο σπίτι των συγκενών μου, στο νησί Ekerö, για να γιορτάσουμε μαζί αφού μου έδωσαν τον λόγο ότι τράπουλες και τέτοια δεν θα υπήρχαν!
Δεν είναι κομήτες αυτά που φαίνονται! Είναι χιονονυφάδες!!!

UPDATED:
Δεν ξέρω γιατί το layout μου βγήκε σήμερα έτσι (οι φωτό η μια κάτω από την άλλη αντί για δίπλα-δίπλα)
Πήγα να τ’ αλλάξω και είδα ότι έγιναν χειρότερα επομένως τ’ αφήνω οπως είναι – ίσως είναι καπρίτσιο του 2010!
Ετοιμάζομαι για νέα έξοδο και λέω να περπάτησω μέχρι το νότειο μέρος της Στοκχόλμης έτσι όπως συνηθίζω τα καλοκαίρια…
Η θερμοκραρία αυτή την στιγμή είναι γύρω στους 10  υπό, φυσικά!