Φίλοι και συγκενείς μ’ έχουν σε καραντίνα!
Αποφεύγουν να μ’ επισκευτούν μη φέρουν κανένα μικροβιάκι απ’ έξω και στην ευάλωστη κατάσταση που είμαι πάθουμε χειρότερα…..
Και ακριβώς γι αυτό τον λόγο με τριγυρνά κάτι τις από χθες το βράδυ! Τι να ‘ναι; Καμιά γρίπη;
Να μην προσέχουμε πολύ παιδιά. Όσο πιό πολύ προσέχουμε τόσο μας έρχεται το κακό…
Kατά τ’ άλλα όλα πάνε καλά αλλά έμπνευση για ανάρτηση γιόκ…i ll be back!
Καλά δεν παίζομαι εγώ…
Πόση ώρα τώρα χόρευα αυτό εδώ:
Πριν 5 μέρες, την Τρίτη, ήμουν κάτω από μαχαίρια, στα σακούλια ακόμα τρέχουν αίματα και υγρά κι εγώ το ρίχνω στον χορό!!!
‘Ημαρτον Κύριε….
Μα μου ‘ρθε κιόλας, τι να ‘κανα;
Σηκώθηκα για την κουζίνα κάτι να ετοιμάζω να τσιμπίσω και με το που σηκώθηκα μπαίνει αυτό το κομμάτι… και ταίριαξε στο μουντ εκείνης της ώρας…
Αυτά
Θα μ’ άρεζε να βγει ο Ψωμιάδης!
Ένας απλός έλληνας να φτάσει στο σημείο να γίνει πρόεδρος του κόμματος και προφανώς μια μέρα και πρωθυπουργός της ελλάδας! Γιατί όχι; Και αυτό μόνο και μόνο να σταματήσει η οικογενειοκρατία και το δεδομένο οι απόγονοί τους να συνεχίζουν στα ίδια πόστα είναι δεν είναι κατάλληλοι γι αυτά!
Ο Καραμανλής με το που παραιτήθηκε, άσχετα με τους λόγους που τον οδήγησαν εκεί, θαρρώ πως γράφει μεγαλύτερη ιστορία!
Εύκολο είναι να παραιτείται ένας Καραμανλής στην Ελλάδα; Μεγαλοσύνη και Δύναμη χεριάζεται να κατέβεις τα σκαλιά! Πολύ πιό μεγάλη δύναμη και κότσια από το να τα ανέβεις!
(Του Παπανδρέου τα παιδιά δεν ακούγονται στους πολιτικούς χώρους! Ακούγονται; Όχι και πως παρακολουθώ τα γίγνεσθαι πιστά αλλά όσο νάναι κάτι μας πέφτει στην αντίληψη…)
Πολύ θα χαρώ, πάντως, αν πάψουν στα μεγάλα πόστα στην χώρα μου να λέγονται Παπανδρέρου, Καραμανλής και Μητσοτάκης… Διαφορτικά σαν γυναίκα την Μπακογιάννη την βλέπω και κατάλληλη και ανδρογυναίκα έτσι όπως χρειάζεται να είσαι σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά λυπάμαι που είναι σπέρμα του Μητσοτάκη…
Άντε και να καθαρίζουμε από τέτοια ονόματα αν και τον έλληνα τον βλέπω να αισθάνεται μια σιγουριά όταν ακούει τέτοια ονόματα σ’ αυτά τα πόστα!
Φοβάμαι πως έχει συνηθίσει τόσο πολύ στα ονόματα αυτά που κανένα άλλο όνομα δεν θα του έδινε εμπιστοσύνη!
Α, μη νομίζεται πως είμαι ΝΔ! Τίποτα δεν είμαι απλά την γνώμη μου λέω βλέποντας την Ελλάδα και σαν ελληνίδα, και σαν ξένη, και σαν ξένη ελληνίδα, και σαν ελληνίδα ξένη, και με άλλα μάτια… κλπ κλπ
Σούλα εσύ τουλάχιστον θα τα δεις μια μέρα! Κάποια μέρα στην Αθήνα, ίσως και στην Στοκχόλμη αν έρθεις εδώ για κάποιον Μαραθώνιο, να σηκώσω το μπλουζάκι και να σου τα δείξω! Τι παραπονιέσαι;
Οι άλλοι τι να πουν;
Λοιπόν, λίγες διευκρηνήσεις ακόμα πριν σφραγίσω το θέμα… όχι, όχι στριπτίζ δεν σκέφτομαι ποτέ να κάνω! Τουλάχιστον όχι δημόσια….
Επειδή ο ένας μαστός έλειπε μόνο αυτόν αντικατέστησαν/αποκατέστησαν τώρα!
Τον άλλον θα τον περιποιηθούν σε μερικούς μήνες όταν ο πρώτος “κάτσει” και πάρει την μορφή του σύμφωνα μ’ αυτόν να συμετρίσουν και τον άλλον! Ε, μην κοιτάζει ο ένας στο ταβάνι κι ο άλλος στο πάτωμα… δεν γίνονται αυτά!!!
Κατά το καλοκαίρι υπολογίζουμε να είναι αποτελειωμένα!
Δεν ήξερα πριν ότι αργούν τόσο πολύ να πάρουν την τελική τους μορφή! Η αλήθεια είναι ότι πίστευα πως κανά δυο εβδομάδες μετά την επέμβαση ο μαστός θα έπαιρνε περίπου την μορφή του! Δεν είναι έτσι….
Όχι πως βιάζομαι κιόλας! Να βιαστώ για ποιό πράγμα; Ολόκληρη ζωή έχουμε μπροστά μας… κρατήστε τας ορέξεις σας οι ενδιαφερόμενοι 
ΧΑ ΧΑ ΧΑ!
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, ΤΕΛΕΙΑ, ΑΨΟΓΑ!
Έχοντας εμπιστοσύνη στο σύμπαν όλα πάνε τέλεια!
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε στην κλινική Akademikliniken για την αποκατάσταση την Τρίτη που μας πέρασε – Αυτή είναι η τελευταία ανάρτηση περί του θέματος!
Ε, δεν ήμασταν και του πεθαμού να μας βάζουν και τις κάλτσες και την πήρα την δεύτερη και την φόρεσα η ίδια!
Ήρθε μετά ο Per Heden, ο χειρουργός μου, και με πήγε στο δωμάτιό του για να ζωγραφίσει τον χάρτη της Ευρώπης πάνω μου… πού να δείτε και τα υπόλοιπα! Το βιλβίο δίπλα είναι αυτό που ο ίδιος έχει γράψει και που υπάρχει σε κάθε από τα 19 δωμάτια που όλο κι όλο έχει στην κλινική!
Το παράθυρό μου απ’ όπου βλέπω/έβλεπα όχι και τίποτα το ιδιαίτερο. Την οδό Lidingövägen, γι αυτούς που ξέρουν, αλλά το ντισάιν μ’ άρεσε με την διαφορετικού χρώματος κουρτίνα σε κάθε δωμάτιο καθώς και την διαφορετική καρέκλα…
Και το πρώτο βασιλικό μεσημεριανό γεύμα μέσα σε βασιλική κούπα… σε φιλμ μόνο τα ‘χω δει αυτά… δυο κομματάκια γλώσσα με πατατοτοειδές λαχανικά στον φούρνο! Έτσι λίγο φτάνει! Λίγο, καλό και λιτό!
Παίρνει την παραγκελιά η πρώτη και την φέρνει η δεύτερη! Δεν είναι ακριβώς παραγκελιά αλλά το πώς το θέλω το γεύμα μου σερβιρισμένο ήθελε να ξέρει η πρώτη κοπέλα.
Τι θα πιώ με το γεύμα μου, διότι η γαλακτοκομική τους εταιρία, Arla, τους έχει κάνει πλήση εγκεφάλου και οι άνθρωποι πίνουν γάλα με όλα τα γεύματά τους! Αλλά και πασαλίβουν και το βούτυρο πάνω σε κάθε φέτα επίσης σε κάθε τους γεύμα. Έχουν μάθει οι άνθρωποι ότι δίχως της Arlas τα προιόντα δεν πρόκειται να ζήσουν!!!!
Κι όταν εγώ ζήτησα απλό νερό (ούτε καν με ανθρακικό) της φάνηκε παράξενο!
Λίγος σολομός με μπασμάτι ρίζι και σαλάτα στο δεύτερο γεύμα/μεσημεριανό και ένα από τα πρωινά πάντα με ένα μπουκετάκι λουλούδι στον δίσκο…
Αξίζει να διαβάσετε της φίλης μου, και γιατρού, την άποψη περί εμβολίου και ιού Η1Νι που με βρίσκει σύμφωνη σε όλα!
Κι εδώ τελειώνω περί ιού και εμβολίου! Να με μαλώσετε αν τύχει και ξαναγράψω περί αυτού του θέματος γιατί το ‘χω βαρεθεί κι η ίδια!
Ευχαριστώ για τις ευχές σας και για τα καλά σας λόγια αγαπητοί και αγαπητές μου! Να είστε καλά που μου δίνεται κουράγιο και θάρρος τα οποία με ευγνωμωσύνη δέχομαι αν και από πείρα ξέρω ότι αν εσύ ο ίδιος δεν δώσεις τις ευχές και το θάρρος στον εαυτό σου όλων των άλλων λογαριάζονται μισές…
Κι εγώ από χθες το καλοσωρίζω! Το νέο μου κομμάτι! Αυτό που μπήκε μέσα μου την Τρίτη και ακόμα ψάχνει πού και πώς να αράξει! Ψάχνει πού μέσα μου θα κουρνιάσει για να φτιάξει την φωλίτσα της και το αισθάνομαι αυτό αφού ακόμα με πρίζει και με πονά…Θέλει τον χρόνο της κι αυτή όπως και οτιδήποτε άλλο μέσα σ’ ένα νέο και ξένο σώμα!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ μέσα μου της λέω χαμηλόφωνα και της χαιδεύω!
Καλώς ήρθες μικρούλα μου και θα δεις που Θα γίνουμε φίλες και θα αγαπιώμαστε, της λέω….
Της μιλάω από χθες και αν το είχα σκευτεί νωρίτερα θα ζητούσα από τον χειρουργό να μου το δείξει να το χαιδέψω λιγάκι και να το φιλήσω πριν το βάλει μέσα στον μαστό μου!
Αν και κάτι μου λέει ότι δεν θα μου το έδειχνε… Μάλλον το βγάζουν απο την αποστειρωμένη συσκευασία του και το τοποθετούν κατευθείαν μέσα στον μαστό!
Πάντως της μιλώ από χθες και σαν ν’ άρχησε μετά από λίγο να ξύνεται κιόλας…. έτσι μου φάνηκε!
Όταν μια πληγή αρχίζει να ξύνεται δεν σημαίνει ότι αρχίζει να γιάνει;
Μάλον βιάζομαι, ε;
Έτσι βγήκα από την κλινική χθες!
Ωραία, έτσι; Με τα σακουλάκια να κρέμονται πάνω στο κάθε μπατσάκι μου, που μάλιστα σήμερα το πρωί τα άλλαξα (ναι, μου δώσανε μερικά να πάρω μαζί μου) και σημείωσα κιόλας το περιεχόμενό τους να τους τα δείξω την Τρίτη που θα πάω για την πρώτη παρακολούθηση!
Έκανα και μια περιποιημένη ενέση πρωί-πρωί κι έτσι νίκησα και την φοβία που από μικρή είχα και που το επάγκελμα “νοσοκόμα” το είχα ξεγραμμένο επειδή δεν θα άντεχα τα αίματα και τις ενέσεις…
Μια χαρά τα πήγα με τον εαυτό μου σήμερα – Άλλωστε εγώ αν δεν τα πάω καλά με τον εαυτό μου πώς περιμένω ή απαιτώ οι άλλοι να το κάνουν;
Κι έτσι, όπως είπα και νωρίτερα, αναλάβαμε την ευθήνη του εαυτού μας και της νοσηλίας μας και αν αυτό είναι καλό ή κακό δεν ξέρω!
Απ’ την μια λέω για τέτοια ψιλοπράγματα γιατί να μένουμε σε νοσοκομείο αφού και τα σακουλάκια μπορούμε να τα αλάζουμε και τις ενέσεις μπορούμε να τις κάνουμε και από την άλλη λέω γιατί να μην μένουμε σε δωμάτιο του νοσοκομείου μέχρι να βγουν όλα αυτά από πάνω μας και να γιάνουμε εντελώς;
Διότι έτσι γινόταν παλιά. Μέναμε μέσα και οι νοσοκόμες μας περιποιούνταν αλλά άλλαξαν πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια…
Δεν μου μένει, λοιπόν, παρά ν’ αποδεχτώ την σημερινή πραγματικότητα και να θυμώνω λιγότερο, ή μάλον, καθόλου! Απεναντίας να αισθάνομαι και πιό δυνατή που έγινα και η προσωπική μου νοσοκόμα και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!
Έχω και ευχάριστα να γράψω για την νοσηλία μου στην μεγαλύτερη ιδιωτική κλινική της Ευρώπης Akademikliniken όπου έμεινα για 2 νύχτες αλλά θα επανέλθω σ’ αυτά όταν συνέλθω καλύτερα…
Ήθελα τώρα να πω για την νοσκόμα την πρώτη βραδειά, μετά την εγχείρηση της αποκατάστασης, που έμπαινε στο δωμάτιό μου κάθε τόσο και ρωτούσε αν θέλω παυσίπονα!
“Όχι ευχαριστώ, δεν πονώ” της είπα κανά δυό τρεις φορές αλλά κάπου στην τέταρτη φορά και αφού η ώρα πήγε 2 τα μεσάνυχτα, δίχως να με πάρει ύπνος, την λυπήθηκα και της είπα “Φέρε μου μωρή ότι θέλεις να μου δώσεις, άντε και θα σου κάνω την χάρη γιατί βλέπω εσύ πονάς πιό πολύ κι από μένα” και μου ‘φερε και μορφίνη και μερικά χάπια, δεν θυμάμαι τι, και τα πήρα όλα αλλά ούτε η μορφίνη της με βοήθησε να κοιμηθώ …
“Τι ευχάριστοι είστε” τους έλεγα (διότι όντως ήταν) και μια νοσοκόμα απάντησε έτσι: ”Det är så himla svårt att vara otrevlig mot dig = Μα είναι τόσο δύσκολο να είναι κανείς αγενής μαζί σου”
Καλό κι αυτό, μάρεσε ο τρόπος που το είπε! Είναι εκείνο το παιχνίδι του “δίνω – παίρνω” για το οποίο πολλές φορές έγραψα και πολλές φορές θα γράψω!!!
Αυτό που δίνω αυτό παίρνω! Thats is και δεν χωρά καμία αμφιβολία!
Απλά δεν το κάνουμε…. το εμβόλιο!
Δείτε το βίντεο – Ευχαριστώ Γιάννη που μου το ‘στειλες…
Εγώ πάντως συνεχίζω όχι μόνο σ’ αυτό το εμβόλιο αλλά σε όλα να λέω το ΟΧΙ!
Κι όσο για αυτά που λέει για την ελάτωση του πληθισμού κατά 30 τοις εκατό που θέλουν να κάνουν οι ελίτ το παίρνουμε και λίγο τις μετροιτής… Το αφήνω στην κρίση του καθενός…
Επέτρεψα και είμαι καλά! ΣΟΥΠΕΡ! αν και πρισμένη… με σακουλάκια να κρέμονται στα μπατζάκια… με ενέσεις να κάνω μόνη στο σπίτι κλπ. κλπ. και απ’ όλα τα καλά που παθαίνεις μετά από μια εγχείρηση… αλλά θα συνέλθω τελείως και θα τα πούμε με λεπτομέρειες…
Για την ώρα ανεβάζω την φωτογραφία με τον χειρουργό μου Per Hedén αλλά όπως φαίνεται η νοσοκόμα που μας έβγαλε την φωτογραφία έτρεμε περισσότερο από μένα!
Την μπλε την ρόμπα τους μου την χαρίσανε και την φορώ κι αυτή την στιγμή για να χωρούν και τα σακουλάκια (με αίμα μέσα) στις μεγάλες της τσέπες… και ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!
Theme: Rubric. Blog στο WordPress.com.
