Μέσα σε αυτό το πράμα μπήκε χθες το κεφαλάκι μου και αναμένουμε τ’ αποτελέσματα!
Τι αποτελέσματα, δηλαδή! Ότι βρήκαν σε άλλους με ημικρανίες θα βρουν και σε μένα και, ναι, σωστά λέει η ΕΛ στο σχόλιό της: θα μάθω απλά να ζω με αυτές! Και μήπως τι κάνω από το 2000 που τις έχω!
Δεν έμαθα να ζω με αυτές; Αλλά, νά, αυτή την φορά μ’ ενόχλησαν περισσότερο κι αν αυτό μου ξανασυμβεί τότε ίσως αρχίσω να ανησυχώ! Για την ώρα είμαι μια χαρά κι έκανα και κάτι φαγητά…
Για να σκάσει η ΕΛ θα ανεβάσω λίγες φωτογραφίες!
Αλήθεια εσείς την πίτα την κόβετε πριν την ψύσετε ή μετά το ψύσιμο; Εγώ για πρώτη φορά την έκοψα πριν το ψύσιμο και μου φάνηκε οκ! Μου φάνηκε ευκολότερο να την κόψω σαν ζυμάρι παρά ψυμένη που με το λεπτό του φύλλο (κι ας είναι φτιαγμένο από τα χέρια μου) τρίβεται κάπως και δυσκολεύει την… εγχείρηση!
Κι έτσι έγινε η σημερινή μου πίτα – Στο δε ζυμάρι μπήκε και αλεύρι σίκαλης κι όχι μόνο σιτάλευρο!
Το δε πράμα που ακολουθεί μoιάζει με το ποντιακό φαγητό “τανωμένος σουρβάς” αλλά δεν είναι:
Είναι μεν με γιαούρτι αλλά έχει μέσα και κομμάτια από κοτόπουλο, σκόρδο, διόσμο και βούτυρο και δεν υπάρχει άνθρωπος να το έφαγε και να μην το ερωτεύτηκε!
Γι αυτό, κοπέλα μου ΕΛ, μονών λαβέ!!!
Όποιος θέλει έρχεται να δοκιμάσει – Η δική μου κουζίνα είναι ένας αχταρμάς από ελληνική, ανατολίτικη και ευρωπαική και τούτο το συγκεκριμένο είναι ανατολίτικο!
Γεια στα χεράκια σου, ωραιότατη η πίτα !!! ναι κόβω τα επάνω φύλα μόνο πάντα πριν την ψήσω.
Ευχαριστώ για τις ευχές, θα σας φέρω φωτογραφίες.
Πάω να φάω τώρα γιατί είδα την πίτα και μου έπεσαν τα σάλια.
Comment από Evie — Οκτωβρίου 27, 2009 @ 10:54 μμ |
Τελεια η πίττα, γεια στα χερια σου! Κι εγω την κοβω πριν το ψησιμο, και τη ραντίζω με λιγο νερακι…
Περαστικα σου με τις ημικρανιες!
Comment από λενα — Οκτωβρίου 28, 2009 @ 12:20 μμ |
Γειά σου Συμέλα, θέλω να σου στείλω ένα μέιλ, και δεν το βρίσκω το μέιλ σου. Μπροστά μου είναι και δεν το βλέπω; Είμαι και λίγο άσχετη…Το δικό μου το βλέπεις νομίζω, στείλε μου ένα γειά, για να σου στείλω αυτό που θέλω. Φιλιά, η άλλη Ελευθερία.
Comment από ελευθερία — Οκτωβρίου 28, 2009 @ 7:17 μμ |
Συμελλα μου πως μπηκες στο φουρνο !!!! εμενα μου εδωσαν να κανω μαγνητικη στο κεφαλι για να ελεγξουν την υποφυση ευτυχως δεν μου βρηκαν τιποτα, αλλα δεν καταφερα να την κανω, μ’εστειλαν στο ψυχιατρο και μουδωσε ενα χαρετι οτι πασχω απο κλειστοφοβια και ευτυχως υπαρχει ανοικτο μηχανημα και την εκανα.Τωρα για τα φαγητα σου και τις πιττες σου ,μου ακουγεται πολυ ωραια η γεμιση και λεω να περασω να παρω ενα κομματι.Φιλακια
Comment από Ελευθερία — Οκτωβρίου 30, 2009 @ 6:58 μμ |
ελευθερία δεν μου φάνηκε για φούρνος εκείνος… πώς σου φάινεται στην φωτογραφία; απλά μ’ άφησε εκεί πάνω στο κρεβάτι και βγήκε αυτή από το δωμάτιο για να γίνει η μαγνητική – μάλλον έτσι λέγεται!
έκλεισα κι εγώ τα μάτια κι ότι γίνει γίνει…
η αλήθεια είναι ότι ήταν κομμάτι μη επαγλεματίας αυτή… δεν εξηγούσε τίποτα, έτσι όπως συνηθίζουν, και στην αρχή μου ‘ρθε να τις ρίξω κανένα σχόλιο αλλά αντί για σχόλια και ιστορίες αποφάσισα να κάνω τις φαντασίες μου καθώς το μηχάνημα έκανε την δουλειά του!
έβλεπα, πχ. ένα λευκό φως να μπαίνει λίγο-λίγο μέσα μου και σε λίγο είχε γεμίσει όλο το κεφάλι με αγνό λευκό χρώμα και όλα εκεί μέσα τα έβλεπα υγειέστατα και τέλεια!
κάπως έστι…
Comment από simela — Νοεμβρίου 1, 2009 @ 3:51 μμ |
λένα και ΕΒΗ στο εξής θα την κόβω κι εγώ…
πάνω-πάνω ρίχνω το υπολοιπο αυγό και βούτυρο κι όχι νερό αλλά θα την έχω στο υπ’ όψιν και αυτή την εκδοχή!
Comment από simela — Νοεμβρίου 1, 2009 @ 3:53 μμ |