Μετά από μια 3ήμερη, ή 5ήμερη, ημικρανία αισθάνομαι σαν τον Ηρακλή με τους άθλους του και θέλω κάπως να χρησιμοποιήσω την ενέργειά μου!
Κι έστειλα χθες ένα sms στην φίλη μου, την δημοσιογράφο της κρατικής τηλεόρασης της Σουηδίας SVT, την Colette, που την Ελλάδα την αγαπά περισσότερο και από την Σουηδία και που συχνά επισκέπτεται το νησί Αντίπαρος!
Πριν ένα διάστημα είχε εκφράσει την επιθυμία της να πάμε σε κανένα ελληνικό για φαγητό και χορό, και αποφασίσαμε και το κάναμε χθες!
Εν των μεταξύ υπάρχει στην Σουηδία κι ένα concept franchising που λέγεται Grekiska Kolgrillsbaren:
Το οποίο είναι υπό την ιδιοκτησία κάποιας οικογένειας συριάνων, κι όχι Ελλήνων που πολλοί θα πίστευαν, και που προσφέρει ελληνική κουζίνα σε συνδιασμό με λίγα ανατολίτικα φαγητά, όπως παρατήρησα χθες που ήμουν εκεί!
Σε ένα από αυτά τα εστιατόρια, που βρίσκεται στην οδό Ringvägen, παίζει κάθε Παρασκευή και το ελληνικό συγκρότημα της Σκανδιναβίας Ταξίμι και μια και είχα καιρό να τους ακούσω πήγαμε εκεί με τον σύντροφο της φίλης μου, τον Elias!
Γνωστοί και άγνωστοι το ρίξαμε στον χορό πάνω στην, σχετικά, μικρή πίστα αλλά περάσαμε θαυμάσια επιβραβεύοντάς με, έτσι, που κατάφερα άλλη μια επίθεση ημικρανίας που αυτή την φορά ήταν και ασυνήθιστα χρονοβόρα και δύσκολη!
Και πάνω στον χορό βλέποντας μια παρέα με νεαρά παιδιά (από το Ιράκ αλλά χριστιανοί – αχταρμάς αυτές οι φυλές αλλά δεν θα αναφερθώ σ’ αυτά τώρα) να μας βλέπουν και να έχουν την επιθυμία να κουνηθούν και αυτά τα τράβηξα ένα-ένα πάνω στην ήδη μικρή πίστα και τους άνοιξα τα φτερά να εκφραστούν κι αυτά με τον χορό τους!
Μήπως πόσο διαφέρουν τα δικά μας “τσιφτετελένια” από τα δικά τους; Και μήπως πρέπει να ξέρεις να κουνάς το κορμί σου; Αφήνεσαι ελεύθερος να σε κουνά ο ρυθμός, όπως έλεγα και στην Colette όταν με ρώταγε αν “πρέπει” να κουνιέσαι με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο…
Γεια σου Σιμελα, πολύ χάρηκα που τα πέρασες τόσο ωραία.
Σου άφησα μήνυμα στο δικό μου, για BIOIDENTICAL γιατρό.
Συνήθως αρχίζει από εκεί αλλά ψηλαφίζουν κι άλλα.
Έχεις νορμάλ ElectrolyteS???
Περαστικα σου κ Καλο σαββατοκυριακο
Comment από Evie — Οκτωβρίου 24, 2009 @ 8:11 μμ |
Μπραβο Συμελλα μου χαρηκα που το κουνησες και θα σου πω για αλλη μια φορα οτι θαυμαζω το κουραγιο σου, γιατι εγω αν ειχα 5 μερες ημικρανια δεν θα το εκανα.Φιλακια
Comment από ελευθερια — Οκτωβρίου 24, 2009 @ 9:45 μμ |
Συνέχισε….Συνέχισε έτσι και σε βλέπω σύντομα να μου ψάχνεις δυάρι επιπλωμένο στη Σουηδία. Και τότε να σε δω που θα με έχεις δίπλα τί θα κάνεις!
Πολλά φιλιά!!!
Comment από El — Οκτωβρίου 24, 2009 @ 11:16 μμ |
evie μου σου άφησα μακροσκελές σχόλιο στο μπλογκ σου…
ελευθερία μου ναι τα κούνησα, τα κούνησα όσο γινόταν… και γινόταν αρκετά όντως! τι 5 μέρες; αυτή την φορά 15 μέρες συνολικά κράτησαν με κάτι λίγες ενδιάμεσα ξεκούρασης!!! άσε, δεν θέλω να μιλώ/γράφω για αδιαθεσίες!!!είμαι μια χαρά τώρα κι αυτό έχει σημασία!
ΕΛ εσύ έλα και τα κανονίζουμε!
και τι θα κάνω, δηλαδή; με απειλείς; δεν κατάλαβα!!!
το πολύ πολύ να χορεύουμε κάθε μέρα… και όταν έχω τις κεφαλοενοχλήσεις μου θα χορεύειες μόνη σου! κολάς εσύ;
Comment από simela — Οκτωβρίου 25, 2009 @ 12:08 μμ |