Αυτό το με τον Έλληνα στα σκοτεινά έξω από την Θεσσαλονίκη που με βοήθησε να βρω τον δρόμο μου δεν ήθελα να το πάω στο θέμα του ρατσισμού όπως κάποιοι το σχολιάσανε!
Ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζω τις προθέσεις του ανθρώπου! Βέβαια, τότε πίστεψα ότι τον βιασμό εννούσε όταν μου είπε “ας ήταν κανένας Αλβανός και θα σου έλεγα εγώ…”
Θυμάμαι ότι για φόνο δεν πήγε το μυαλό μου, τότε, αλλά για βιασμό!
Σήμερα , όμως, αναγνωρίζω ότι ο βιασμός ήταν το δικό μου σενάριο! Ήταν το σενάριο που οι δικές μου σκέψεις είχαν φτιάξει εκείνη την στιγμή! Ξέρω, επίσης, ότι ο φόβος μας προέρχεται από τις ίδιες τις σκέψεις που κάνουμε και όχι από την ίδια την κατάσταση διότι η κάθε κατάσταση από την φύση της είναι ουδέτερη! Εμείς, με τις σκέψεις και με τις ερμηνίες μας, δίνουμε την μορφή στην κάθε κατάσταση αν και πολύ δύσκολο αυτό να το διανοηθούμε και ακόμα πιό δύσκολο για μένα να το εξηγήσω… ειληκρινά δεν ξέρω πόσο αντιληπτή γίνομαι προσπαθόντας να εξηγήσω τέτοια θέματα!
Και δεν χρειάζεται ο πεινασμένος ή ο χασίκλας να έχει κάποια υπηκοότητα για να προβεί σε κακούργημα!
Ο οποιοσδήποτε πεινασμένος θα κάνει ότι περνά από το χέρι του για να βρει κάτι να γεμίσει την κοιλιά του!
Και στο ότι υπάρχουν πεινασμένοι στην Ελλάδα έχει η ίδια η χώρα την ευθήνη που επιτρέπει την μετανάστευση δίχως να έχει μερημνήσει για την συντήρησή τους!
Κι όταν λέμε χώρα εννοούμε και τις Υπηρεσίες της όπως πχ. τους συνοριοφύλακές της που τα παίρνουν βαρβάτα από τον κάθε ματανάστη για να τον περάσουν μέσα στην Ελλάδα δίχως η ίδια η Ελλάδα να έχει να τους ταίσει (αν είναι δυνατόν να μην έχει αλλά λέμε τώρα…)
Πριν πολλά χρόνια μου ‘πε ένας τύπος (νεαρός αστυνομικός) στην Αθήνα ότι ήθελε να αλλάξει και να γίνει συνοριοφύλακας και θέλοντας να λύσει την απορία μου μού εξήγησε, ο άνθρωπος, ότι από τον κάθε παράνομο ματανάστη αν έπαιρνε Χ ευρώ θα έβγαζε Χ ευρώ το μήνα… και γιατί να μη γίνει συνοριοφύλακας, δηλαδή; Μπροστά στα βαρβάτα ευρώ τι είναι τα κρύα και τα χιόνια εκεί ψηλά στις βουνοκορφές μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας!
Το ωραίο είναι ότι μου το έλεγε σαν να ήταν κάτι το τελείως φυσιολογικό και δίχως σταγόνα ντροπιάς και ευσυνειδησίας (η νοοτροπία του κλασικού έλληνα)
Δεν θα το τραβήξω το θέμα διότι είναι και πολύπλευρο και πολύπλοκο και ανεξάντλητο και με βλέπω να ξεφεύγω συνεχώς..
Πάμε για άλλα!!!
Mονο οταν εχεις διαβει και στην αλλη πλευρα τα καταλαβαινεις αυτα.Οταν δινεις μαχη για τη καθημερινοτητα αυτα σου θυμιζουν πολυτελεια στο να αντισταθεις.Και μονο οταν παρει φωτια το σπιτι σου καταλαβαινεις γιατι ο γειτονας ουρλιαζε.Η κατασταση στο Ελλαντα επιασε πατο……….
Comment από παλιοβορος — Οκτωβρίου 22, 2009 @ 5:24 μμ |
διαβάζοντάς σε, παλιοβορος, αναρωτιώμουν αν πράγματι υπάρχει κάποια πλευρά που δεν την έχω διαβεί!
ίσως και να υπάρχει, δεν είμαι σίγουρη!
πάντως πλευρές πολλές διάβηκα στην ζωή μου και πολλές καθημερινότητες έζησα και αυτό ίσως με κάνει να έχω αυτή την φιλοσοφία!
όσο για τον πάτο θα έλεγα ότι οι πάτοι πολλές φορές είναι μια πολύ καλή λύση! αρχίζεις και ξανανεβαίνεις και μάλιστα με πλουσιότερες εμπειρίες…
“αν δεν χαθείς πρώτα δεν πρόκειται να ξαναβρείς τον δρόμο της επιστροφής” λένε και εννοούν για έναν νέο δρόμο προς την επιστροφή (κι όχι τον ήδη πεπατημένο) και είναι πολύ σοφό αυτό!
νέους δρόμους χρειαζόμαστε και νέους τρόπους σκέψεως και, αν και πολύ δύσκολο να εκφραστούν τέτοιες φιλοσοφίες, πάλι θα το πω: η ερμηνίες που δίνουμε τα κάνουν να φαίνονται σαν πάτος και καλά είναι να καταναλώνουμε λιγότερες ώρες στην τιβι γιατί εκεί ξεκινούν όλα τα κακά!!!
εσείς, δλδ, γιατί εγώ είπαμε την έχω πετάξει εδώ και κάποια χρονάκια!
Comment από simela — Οκτωβρίου 22, 2009 @ 6:42 μμ |
Πολύ μου άρεσαν αυτές οι σκέψεις Συμέλα… νέοι τρόποι σκέψης χρειάζονται για να ξαναβρεις τον δρόμο της επιστροφής.
Ισως για να πιάσεις πάτο ήδη είχες αρχίσει να σκέφτεσαι διαφορετικά, αλλά τι γίνεται που οι γύρω μας σκέφτονται όπως παλιά και μας κρατάνε δεμένους;
Comment από λενα — Οκτωβρίου 24, 2009 @ 10:18 πμ |
[...] Uncategorized — simela @ 1:44 μμ Η Λένα με το σχόλιό της στην ανάρτηση αυτή μου ‘δωσε την έμπνευση να γράψω αυτήν εδώ την [...]
Pingback από Θέλω να είμαι “ανώμαλη”! « ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥ — Οκτωβρίου 24, 2009 @ 1:44 μμ |