Η δική μου η αυτοσυγκέντρωση γίνεται πάνω σε αυτά τα καρφάκια, στο χαλάκι shakti, για το οποίο έχω γράψει πολλάκις παλαιότερα!
Τα καρφάκια βοηθούν στην κυκλοφορία του αίματος αλλά ταυτόχρονα γαραλάν τόσο γλυκά το κορμί που μ’ ευχαριστεί αφάνταστα – Καμία σχέση με πόνο, που κάποιοι ισχυρίζονται, και αυτό ίσως έχει να κάνει με το πόσο αντέχει ο καθένας τον πόνο! Αν δεν τον αντέχεις δεν αντέχεις ούτε και τα καρφάκια αυτά. Νομίζεις ότι σε πονούν ενώ στην ουσία σε χαιδεύουν!!!
Ένα ελάχιστο τσίμπημα αισθάνεσαι στην αρχή που αμέσως μετατρέπεται σε ζέστη και απλώνεται σ’ όλο σου το κορμί!
Μισή ώρα ξαπλώνω πάνω σ’ αυτά ακούγοντας μια χαλαρή μουσική που κρατά ακριβώς μισή ώρα και που επίσης γαργαλά, αλλά τ’ αυτιά μου αυτή! Δεν την βρίσκω στο youtube για να την ανεβάσω εδώ αλλά οποιαδήποτε χαλαρή μουσική που σας αρέσει μπορείτε να βάλετε εσείς!
Έχει τύχει να με πιάσει κι ο ύπνος εδώ. Συμβαίνει κι αυτό αλλά δεν σημαίνει ότι είναι λάθος! Τίποτα δεν είναι λάθος στην αυτοσυγκέντρωση. Ο καθένας την κάνει με τον τρόπο του και ούτε νόμοι υπάρχουν ούτε “πρέπει” αρκεί να ξεφύγεις από το στρες της καθημερινότητας και από τις σκέψεις που μονίμως σε κυνηγούν και έστω για λίγη ώρα να βρεθείς αποκλειστικά με τον εαυτό σου! Στον εαυτό σου!
Σε λίγες μέρες θα γράψω το δεύτερο μέρος και θα χαιρόμουν αν μέχρι τότε έχετε δοκιμάσει την απλή αυτοσυγκέντρωση των 10-15 λεπτών που περιγράφω στην προηγούμενη ανάρτηση!
