Είναι στο χέρι μου…

Σηκώθηκα σήμερα με την επιθυμία μιας αλλαγής! Το παθαίνω κάπου κάπου και ψάχνω τι είναι αυτό που θέλω να αλλάξω μα σήμερα κάτι στο κρεβάτι μου μ’ ενόχλησε!
Κι ότων λέω κρεβάτι εννοώ στο ντύσιμό του, στα σιντόνια και στα τοιαύτα του!
Να καθαρίσω κάτι εκεί ένοιωσα πως θέλω! Κι όταν λέω να καθαρίσω δεν ενοοώ βρωμιές!
Δόξα το Θεό από καθαριότητα πάμε μια χαρά αλλά άλλη καθαριότητα ένοιωσα να θέλω να κάνω!
Κάτι πράσινα χρώματα, κάτι λουλουδάτα και πολύχρωμα σιντόνια και παπλωμοσέντονα έβλεπα γύρω μου και δε μ’ έβελεπα να μ’ αρέσει αυτό!
Θα μου πεις: πρώτη φορά βλέπεις τα σιντόνια σου βρε παιδί μου; Όχι, βέβαια, αλλά σήμερα τα ήθελα καθαρά! Τα ήθελα λευκά! Τα ήθελα να αρμόζουν με την διάθεση της ψυχής μου και με το κλίμα που κυριαρχεί στον εσώτερο ευατού μου! ΛΕΥΚΑ και ΚΑΘΑΡΑ! Και ΑΓΝΑ!

Μέσα σε 3-4 ώρες αγοράστηκαν, πλύθηκαν, σιδερώθηκαν και στρώθηκαν στο κρεβάτι μαζί και οι δύο μαξιλαροθήκες, τις ομορφούλες που μου ‘φερε η Ιωάννα τις προάλλες που ήρθε από την Θεσσαλονίκη για να γνωρίσει την Στοκχόλμη!  
“Να κοιμάσαι πάνω τους θέλω” τόνισε η Ιωάννα για να μη τα κάνω “του λούσου”  όπως τα λέγαμε παλιά…. μα σήμερα με βόλεψε να τις απλώσω για να ταιριάζει και με το υπόλοιπο της ατμόσφαιρας:

   

Μα είναι τόσο κατάλευκα! Τόσο όμορφα! Τόσο αρμονικά! Τι όμορφο, τι γλυκό κρεβάτι με περιμένει σε λίγες ώρες…

Δεν θέλω αρνητικότητα πλέον στον μυαλό μου! Το ξαναλέω και το ξαναγράφω!
Δεν θέλω αρνητικές σκέψεις πλέον! Φτάνει! Τέλος στις σκέψεις που ταράζουν το μυαλό, την ψυχή, την ηρεμία, την αρμονία!
Φτάνει πια, και το λευκό χρώμα με βοηθά να αισθάνομαι καθαρή!
Προσπαθώ, όμως! Καθημερινά προσπαθώ να αποβάλω από πάνω μου, από μέσα μου, από έξω μου (απ’ όπου θες πες το) οτιδήποτε αρνητικό! Οποιαδήποτε βρωμιά!
Είναι καθημερινός αγώνας αυτό! Δεν είναι ενός μήνα άσκηση! Ούτε ενός χρόνου! Ισόβιος αγώνας είναι να αποφεύγεις οτιδήποτε επιφέρει αρνητική επί/αντίδραση και θέλω να πιστεύω ότι έχω φτάσει σε ικανοποιητικό σημείο!
Εγώ είμαι ικανοποιημένη από τη δουλειά που μέχρι τώρα έχω κάνει! Ωστόσο, συνεχίζω τον αγώνα να μη λυγίσω! Μη λυγίσω και με νικήσουν οι επιρροές από τους έξωτερικούς παράγωντες!
Όσο να ‘ναι μέσα σε μια κοινωνία ζω και η καθημερινή εξέληξή της είναι ικανή να με κάνει κομμάτια! Το μίσος, η μνησικακία, ο φθόνος, ο φόβος, η ζήλια, η ταραχή, το άγχος και όλα τα κακά που καθημερινά προκείπτουν απ’ αυτήν είναι ικανά να με ρίξουν σε βαθύ και θεοσκότεινο πηγάδι με άγνωστη ημερομηνία λύτρωσης……

Όχι, τα προτιμώ διαφορετικά! Προτιμώ να είμαι καθαρή! Να είμαι λευκή! Να είμαι αγνή! Κι είναι στο χέρι μου να είμαι από αυτά κι όχι από τ’ άλλα…..