Οι τρεις μάγοι…

Αν σας έλεγαν ότι τρεις άγνωστοι, για σένα, άντρες θα χρειαστούν σε 4-5 ώρες μια ζεστή γωνιά να ξαπλώσουν και να κοιμηθούν θα τους βάζατε στο σπίτι σας;

Ασφαλώς και δεν ξέρω εσείς τι θα κάνατε αλλά εγώ τους έβαλα και απλώσανε χθες τους σάκκους τους στο σαλόνι μου να αράξουν και να ξαποστάσουν!

Ξαφνικά το είχαν αποφασίσει να κατέβουν από την Φιλανδία στην Στοκχόλμη για ένα σεμινάριο και δεν είχαν προλάβει να τακτοποιηθούν από ξενοδοχείο! Πτώμα από την πρώτη μέρα του σεμιναρίου τους σαν τους τρεις μάγους, φορτωμένοι με σάκκους και τσάντες, μου ‘ρθαν στο σπιτικό μου και φωτισμένοι σαν άγγελοι ο Erki, ο Jari και ο Kari, αποκοιμήθηκαν με μιας…

Γνωρίζοντας για ποιόν λόγο είναι εδώ (σεμινάρια διανοητικού και πνευματικού περιεχομένου), κι έχωντας και μια κοινή φίλη, ασφαλώς και τους εμπιστεύτηκα και για απόψε να κοιμηθούν σε μένα.

Νάτα και τα κεφάλαια!!!

Εμ δεν θα γίνω εγώ εκκατομυριούχα μια μέρα; Θα το δείτε….

Δείτε εδώ τι προτάσεις μου ‘ρχονται μέσω internet communities και dating sites όπου τριγυρνώ τον τελευταίο καιρό – θα επανέλθω σε αυτά….

Σε κανονικά mail μας έχουν έρθει τέτοιες προτάσεις αλλά και σε communities ρπώτη φορά μου ‘ρθε!

Διαβάστε και μη μου πείτε ότι μια μέρα δεν θα πλουτίσω…

How are you Simela, i am in need of your assistance, My name is ΧΧΧ  H.I work with the British Army I am in the emergency unit here in Basra in Iraq, i have $10 Million US dollars that i have moved out of the country as a personal properties. I need a good partner someone i can trust. actually It’s oil money and it’s legal.

The most important thing is this can i trust you Once the funds get to you? i am ready to give out 20% percent of the total money Your own part of this proposal is to find a safe place where the funds can be sent to and kept. Our own part is to send it to you. so please If you are interested I will furnish you with more details. But the whole process is simple and we must keep a low profile at all times. I look forward to your reply and co-operation,as I anticipate your co-operation waiting for your urgent response. more also I can be contacted via this e mail xxxx or xxxx
Regards,
Sgt,XXX

Άντε και σε καλή μεριά… που λέμε ε;

Καπέλο με φτερό…

Και μια και τελευταία με βλέπετε με καπέλα, σκουφάκια όπως τα λέει και η αγαπητή μου Ιωάννα, ας γράψω και λίγα γι αυτά τα οποία, βέβαια, ποτέ δεν θα φορούσα αν δεν το έφερνε η περίπτωση του κοντού μαλλιού και της ανάγκης να αποφύγω το κρύο!
Τα συγκεκριμένα, και κάποια ακόμα, τα αγόρασα τον Ιανουάριο που ήμουν στη Νέα Υόρκη… τζάμπα πράμα εκεί!

Αυτό δε, που μου το χάρησε η αγαπημένη μου φίλη, η Μαίρη που με φιλοξένησε τότε εκεί, μου θυμίζει την μάννα μου!

Αν είχε τις προυποθέσεις η μάννα μου, η όμορφη και νταρντανοσερραία εκείνη γυναικάρα, θα γινόταν η πιό κοσμοπολίτισσα του κόσμου!
Δεν καταλάβαινα τίποτα εγώ τότε μα τώρα θυμάμαι γιατί στα φτιαχτά παραμύθια που μας έλεγε πάντα μιλούσε για ταξίδια στην Αμερική, για μεγάλες επισημότητες και για καπέλα με φτερά…

Και τι δεν θα ‘δινα για να τη δω μ’ ένα τέτοιο καπέλο – συγκινήθηκα τώρα – γιατί, μωρέ, πάντα εκ των υστέρων να τα βλέπουμε αυτά;

Κι εδώ στο greektown, Astoria της Νέας Υόρκης, τον Ιανουάριο του 2008 με το καπελάκι της Μαιρούλας…

Μας τα χάλασαν….

Αυτό το στενό το πεζοδρόμιο, που ούτε δυο παιδικά καρότσια περνούν ταυτόχρονα, ούτε καν μέσα στην πόλη της Στοκχόλμης βλέπεις πόσο μάλλον σε προάστεια!
Κι όμως στο προάστειο που μένω πρόσφατα χτίστηκε αυτο το κτήριο που κάθε άλλο παρά κλασικό σουηδικό φαίνεται να είναι. Είναι από αυτά τα καινούργια που χτίζουν και που φαίνονται σαν από χαρτόνι!
Υπάρχει δήθεν μια επιτροπή στην Σουηδία που επιβλέπει την καλαισθητική πλευρά των κτηρίων να μην διαφέρουν πολύ από τα άλλα αλλά τα τελευταία χρόνια μάλλον κοιμούνται αυτοί…

Ούτε και τέτοιο παρκάρισμα πάνω σε πεζοδρόμιο έβλεπες παλιά!
Αυτά τα λίγα μόνο γι αυτή την φορά έτσι να μη νομίζετε ότι η παλιά Σουηδία παραμένει όπως ήταν…

Με 9 ευρουλάκια μόνον!!!

Κατά τις 12 η ώρα αν βγεις έξω θα τους δεις ομαδιακά να τρέχουν για το μεσημεριανό, το λεγάμενο lunch, το οποίο κοστίζει από 5 μέχρι και λίγο παραπάνω από 10 ευρώ ανάλογα πού το τρως.

Οι νταρντανογυναικάρες αυτές, όμως, αυτά τα αγάλματα σίγουρα δεν πάνε για lunch! Αυτές χειμώνα καλοκαίρι κάθονται αμέριμνες και ατενίζουν προς την γέφυρα της Årsta, γι αυτούς που ξέρουν από Στοκχόλμη – τις κυρίες αυτές σας τις έχω δείξει κάποτε, καλοκαιρινές τότε, και εδώ.

Εμένα πάντως με περίμενε η Βασούλα με το πλατύ της χαμόγελο σήμερα να πάρουμε το δικό μας lunch στο Liljeholmen (Marievik) εκεί όπου εργάζεται, στο Cementa.
Και κατεβήκαμε σε μια αίθουσα, στο εισόγειο, όπου κάπου – κάπου μαθητές μαγειρικής σχολής μαγειρεύουν και σερβίρουν το lunch εκείνης της ημέρας…

Δεν συνηθίζεται πρώτο και δεύτερο στο lunch αλλά σαν σχολή μας σέρβηραν στο πρώτο πιάτο αυτό εδώ με φρέσκο παντζάρι, ένα σακουλάκι φτιαγμένο από φύλο σφολιάτα με τυρί μέσα…κλπ. κλπ.

Αυτό είναι το δεύτερο πιάτο της Βασούλας – ένα κομμάτι κρέας με πουρέ πατάτας κλπ., που όλως παραδόξως το λένε skomakarlåda που κυρολεκτικά μεταφράζεται: η θήκη (το κιβώτιο) του τσαγκάρη!!!

Κι αυτό είναι το δικό μου δεύτερο πιάτο με ψάρι sej (μη ρωτάτε το όνομα, δεν το γράφει στο φτωχικό μας σουηδο-ελληνικό λεξικό) με πατάτες σ’ ένα καλητεχνικό φτιάξιμο και με λάχανο savoj μέσα στο οποίο είχε από εκείνα τα μανιτάρια που φέτος έχω μαζέψει αρκετά – τα κανταρέλια (φαντάζομαι να τα λένε έτσι και στην Ελλάδα)

Και όλα αυτά, δυο πρώτα πιάτα και δυο δεύτερα, με 90 κορόνες παρακαλώ (9 ευρώ) στο μαγαζί mvg που στην γλώσσα του σχολείου σημαίνει Άριστα!

Σας λέω, ελάτε εδώ να τρώτε το μεσημεριανό σας

Για τρίτο πιάτο δεν αντέχαμε πιά αλλά σαν επιδόρπιο βγήκαμε με την Βασούλα….

…το κρύβω βέβαια, για να μη το δείτε… δεν ντρέπομαι λέω εγώ

Νυχτερινό χιόνι & Χαβίτς!!!

Πολύ δουλειά έπεσε και δεν προλαβαίνω να γράψω! sorry… αλλά αργότερα θα σας γράψω και γι αυτή την δουλειά….

Προχθές βράδυ, ωστόσο, ξεκίνησα νυχτιάτικα για την Μαρία και τον Σπύρο!
Έχω γράψει γι αυτούς και παλαιότερα… είναι οι “γονείς” μου στην Σουηδία και όταν “θολώνω” τα κλείνω όλα και πάω εκεί για να ξεχαστώ και για να καθαρίσει και το μυαλό…
Από τα μέρη μου και οι δυο και οικογενειακοί φίλοι από παλιά…

Πάντα κάτι χωριάτικο μαγειρεύει η Μαρία, κυρίως αν τύχει να μαζευτούμε μερικά άτομα, και προχθές, που μαζευτήκαμε κι άλλες, μας έκανε το ποντιακό χαβίτς που αποτελείται από απλό καλαμποκίσιο αλεύρι, νερό, βούτυρο, γιαούρτι (φτιαγμένο από τα χέρια της), τυρί… και ότι άλλο θέλει η καθεμιά να προσθέσει…

1) Παρά το γεγονός ότι το χιόνι το έχω βαρεθεί καθοδόν γι αυτούς, περπατώντας νυχτιάτικα, έριξα μερικά παιχνίδια στο φρέσκο, στο αγνό και παρθένο λευκό χιόνι… 2) Με την Μαρία και 3) Το χαβίτς με το σπιτικό γιαούρτι κλπ…

Η κούκλα & το porta catt…

Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα, σήμερα το πρωί, μόλις ξύπνησα και κοίταξα προς στο παράθυρο του υπνοδωματίου μου… μας πλάκωσαν τα χιόνια πάλι – τα βλέπω εδώ και 34 χρόνια κι εδώ που τα λέμε τα έχω βαρεθεί. Και να μη τα δω για πολλά χρόνια δεν θα τα νοσταλγήσω, θαρρώ!

Και αυτή ήταν η εικόνα στο μπαλκονάκι μου, από το σαλόνι! Η ώρα είναι 15.30 τώρα και ακόμα δεν λειώσανε- φοβάμαι πώς πρέπει να τα ανεχτούμε για πολύ καιρό…

Δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω τον τύπο που καθάριζε τα χιόνια από το αμάξι του για να φύγει – τινάζεται τώρα εδώ…. τι μπελάς κι αυτός μέσα στα κρύα να καθαρίζεις το αμάξι κάθε φορά που θα το οδηγήσεις!

Κατά τ’ άλλα πάμε μια χαρά αλλά δεν θέλω να κουράσω το χεράκι μου γράφοντας!
Χθες έκανα  μια εγχειρισούλα! Βγάλανε την βαλβίδα που πριν ενάμισυ χρόνο βάλανε μέσα (κάτω από το δέρμα μου) και από όπου θα έπαιρνα τον ορό, τις θεραπείες (porta catt, κάπως έτσι το λένε εδώ)

Όλες οι θεραπείες πλέον τελειώσανε και ήρθε και ο καιρός να βγει και η βαλβίδα – το χέρι μου, ωστόσο, δεν κάνει να το κουράσω!

Με την αγάπη μου από την χιονισμένη αλλά πάντα πανέμορφη κούκλα Στοκχόλμη…

Απλά μια σπαρίλα…

Όχι, δεν πίνω και διασκεδάζω από το Σάββατο, Ιωάννα, ούτε και ξεφεύγω από τα όριά μου από εκείνη την ημέρα…
Αν και το κομμάτι της Χαρούλας το χορεύω ξανά και ξανά και ξανά μ’ έπιασε, ωστόσο, και μια σπαρίλα γι αυτό δεν έχω γράψει από το Σάββατο!

Έτσι απλά! Δεν το ‘χουμε και αυτό το δικαίωμα;

Τα θέματα, ωστόσο, υπάρχουν και σύντομα θα επανέλθω…

Να και μια φωτογραφία από την χθεσινή μου δύωρη σχεδόν βόλτα στην Στοκχόλμη με τον τσουχτερό ήλιο παρέα!

Απόψε θέλω να…

Τα κλείνω όλα και φεύγω… απόψε θέλω να κάνω όπως τα λέει η Χαρούλα εδώ…

Απόψε θέλω να πιώ…. θέλω ν’ ανάβω με τσιγάρα να σβήνω με ποτά… θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου… θέλω πίσω να μη ξανακοιτάξω… κλπ. κλπ. κλπ….

Φύγαμεεεεε…

Αραίκα…

Και λίγα από τα δικά μας, τα ποντιακά. Μη νομίσετε ότι επειδή γεννήθηκα πόντια είμαι και τυφλός οπαδός των ποντιακών! Μετά από μια ώρα, όσο κρατά αυτό το βίντεο δηλαδή, τα βαριέμαι και θέλω μετά άλλα… της ποικιλίας είμαι εγώ!
Μόνο σ’ ένα πράγμα δεν προτιμώ την ποικιλία… αλλά είναι το μυστικό μου αυτό κι εδώ δεν το λέω…

Έχει φανταστικές εικόνες σε αυτό το βιντεάκι και δίνω τα συγχαριτήριά μου στους δημιουργούς του!

Φύγαμε…να λελέβωωωωω