Η αναγνώστριά μου, Ιωάννα από την Θεσσαλονίκη, μου τηλεφώνησε πριν λιγάκι! Το έχει ξανακάνει και παλιά – θυρίο η Ιωάννα, πού το βρήκε, το σταθερό μου κιόλας… αλλά όποιος θέλει βρίσκει, έτσι είναι!
“Έχεις γίνει μέλος της οικογένειάς μου πλέον” είπε μεταξύ άλλων!
Τηλεφωνά τον άντρα της στην δουλειά, για να μπει να διαβάσει κείμενά μου, κι αυτός την παρακαλά να εκτυπώσει κείμενά μου από το ποντιακό μου blog για να τα διαβάσει με την υσηχία του στο σπίτι και να τα δώσει και σε άλλους φίλους, πόντιους!
Είναι χαρά και τιμή μου να μου λέτε κάτι τέτοια παιδιά και να τα λέτε, να τα λέτε συχνά… μη νομίσετε ότι μ’ ενοχλείτε ή ότι κάτι τέτοια τα παίρνω αρνητικά! Απεναντίας καταχαίρομαι και μην ξεχνάτε ότι είμαι και από τα ξενητεμένα νειάτα 
και πολύ πιό πολύ νοσταλγώ την επικοινωνία με την Μάνα Ελλάδα και με τους Έλληνες!
Να είστε σίγουροι ότι αν έμενα Ελλάδα θα τακτοποιούσα τα πράματα ώστε με κάποιο τρόπο να συναντιόμασταν και να τα λέγαμε και από κοντά αλλά όπως ήμαστε τώρα δυστυχώς δεν γίνεται!
Η Ιωάννα, μεταξύ πολλών άλλων στα οποία θα επανέλθω, μου είπε και μια ιστοριούλα που την έγραψα ήδη στο ποντιακό μου blog. Πόντια δεν είναι, ο άντρας της ναι, αλλά της αρέσει να διαβάζει τα ποντιακά μου, λέει!
Ευχαριστώ Ιωάννα για το όμορφο τηλεφωνικό μας πρωινό! Ευχαριστώ και την Φωτεινή S για το συγκινητικό της σχόλιο και ετοιμάζομαι πάλι να βγω για βόλτα γιατί ο ήλιος και σήμερα λάμπει πανέμορφα στον ουρανό της Στοκχόλμης!
