Σε έξι ώρες με πήγε το τρένο από την Στοκχόλμη στο Όσλο. Όσο χρειάζομαι για να μελετήσω την ημερήσια εφημερίδα Svenska Dagbladet με τις πολιτικές και οικονομικές της αναλύσεις, με τις απόψεις, τα ρεπορτάζ και τις ειδήσεις της – η απόσταση περίπου η ίδια όσο Αθήνα Θεσσαλονίκη.
Αλλά έχω δει και καλύτερα τρένα στην Ελλάδα! Ω, ναι – για όσους δεν ξέρουν τα τρένα μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης είναι τέλεια, άνετα, πεντακάθαρα, καινούργια και πάντα στην ώρα τους!
Αντί για το αμάξι, λοιπόν, προτιμάτε το τρένο και αφήστε το περιβάλον να πάρει λίγη ανάσα για να σας ευγνωμονεί κι αυτό!
Το service όμως άριστο και ο νεαρός και ευγενικός ελεγκτής, ο Michael, που εδώ ελέγχει το εισητήριό μου, δεν μου θυμίζει καθόλου τους δικούς μας που μόλις δουν γυναίκα επιβάτισα νάάά το μάτι… και η φαντασία τους, φυσικά!
Παραπονέθηκε ο νεαρός ότι άλλον εξοπλισμό έχουν στην Σουηδία και άλλον στην Νορβηγία “πολύ καθυστερημένοι αυτοί οι νορβηγοί – ακόμα και αυτά τα απλά πράγματα είναι παλιάς τεχνολογίας” μου ‘λεγε κ’ έδειχνε αυτό με το οποίο τρυπούν τα εισητήρια – πώς λέγεται αυτό;
Το δεξί είναι το σουηδικό και το αριστερό το νορβηγικό…
Α, οι Νορβηγοί έχουν κι άλλο παλιομοδίτικο πράγμα – η πράσινη σημαία που σε κάθε σταθμό ο Michael πρέπει να σηκώνει για να δίνει το σήμα εκκίνησης του τρένου μου θύμησε το κυκλικό που έχουν οι δικοί μας, οι σταθμάρχες! Εκείνο το κόκκινο, θαρρώ είναι, που ήταν το όνειρο του πατέρα μου να το σήκωνε ο γιός του, ο Βασίλης… αλλά που ο Βασίλης δεν ήθελε και πόσα μαλώματα έχουν γίνει στο σπίτι για εκείνον τον τίτλο του “Σταθμάρχη” που τον ήθελε ο πατέρας για τον γιό του αλλά όχι ο ίδιος ο γιός – κλασσική δεν είναι η περίπτωση;
Το σήκωσα, ωστόσο, εγώ αλλά στο Όσλο της Νορβηγίας κι όχι στο Καλοχώρι ούτε στην Καστανούσσα ούτε στην Ροδόπολη Σερρών! Έστω την γεύση του να ‘σαι σταθμάρχης μου επέτρεψε ο νεαρός Michael να την πάρω για λίγο αλλά ούτε ο πατέρας ούτε ο αδελφός μπορούν να με δουν να το σηκώνω και να τους σκέφτομαι πηγαίνοντας δεκαετίες πίσω – και οι δύο τους είναι στον άλλον κόσμο!
(η συγκίνηση με σταματά εδώ κι επανέρχομαι με περισσότερα από το Όσλο)
