Έλα τώρα που θα πας με ταξί…

Και όταν λέμε διακοπές εννοούμε αλλαγή περιβάλλοντος και καθημερινότητας και από αύριο, και για 14 μέρες, αυτά αλλάζουν για μένα.

Διότι αύριο το βράδυ δεν θα είμαι στην Στοκχόλμη αλλά θα είμαι στην Αθήνα και θα τσιγαρίζομαι για τρεις μέρες μέχρι να πάρω το καράβι κατευθείαν για Νίσιρο.

Τώρα θα μου πείτε 14 ώρες πάνω στο καράβι τι θα κάνω; Αυτό ακριβώς θα κάνω! Διακοπές! Και το καράβι διακοπές είναι και πάντα αναρωτιέμαι γιατί ο άνθρωπος, ειδικά ο Έλληνας, βιάζεται να φτάσει στον προορισμό του και ξεχνά ότι και ο δρόμος για την Ιθάκη είναι το ίδιο ενδιαφέρον όσο και η ίδια η Ιθάκη!

‘Έλα τώρα που θα πας με λεωφορείο – θα σε πετάξω εγώ με ταξί”, έλεγαν οι ταξιτζίδες όταν με λεωφορείο πήγαινα για τις παραλίες της Χαλκιδικής, παλιά, που όλη τη μέρα τσιγάριζα το κορμί μου για να μαυρίσει και να γίνει… πιό όμορφο!
Άλλωστε άλλη είναι η έμπνευση με έναν και μόνο συνεπιβάτη και άλλη με εκατοντάδες τέτοιους!

Πολλά χρόνια έχω να βρεθώ στην Ελλάδα Ιούλιο μήνα και αν δεν είχα τις θεραπείες, που με δεσμεύουν και δεν μπορώ να πεταχτώ εδώ κι εκεί όπως θα το ‘θελα, θα κατέβαινα μετά τον δεκαπενταύγουστο για να δω το Βεράκι, την φίλη μου που δουλεύει στη Νίσιρο!
Ιούνιο και Ιούλιο αποφεύγω τέτοιες εξορμήσεις και προτιμώ το σουηδικό δροσερό καλοκαίρι!

Κι έτσι θα βρίσκομαι στα πάτρια εδάφη για δυο εβδομάδες και με το blog δεν ξέρω αν ασχοληθώ διότι το Βεράκι μας δεν συμπαθεί τα laptop και τα Internet επομένως δεν θα έχω πρόσβαση!

Θα δούμε…