Όσα και να σας δείξω από την γειτονιά μου τελειωμό δεν έχουν – είναι αστείρευτη η πηγή στη Στοκχόλμη…
Εδώ λίγες από τις εμπνεύσεις μου στην πρωινή ωριαία βόλτα με το σκυλάκι…
Αυτό το νεόκτιστο που σε λίγο θα γίνει κατοικίες δεν μπορώ να πω ότι μ’ αρέσει ιδιαίτερα. Μου θυμίζει χαρτόσπιτο, κουκλόσπιτο! Σαν εκείνο με τα τρία γουρουνάκια που με το φύσημα του λύκου πέφτει και γκρεμίζεται…κι όμως έτσι χτίζουν σήμερα τα σπίτια – ευτυχώς το δικό μου είναι από το 1950 και κρατά καλά….
Ένα, μάλλον δυο αγάλματα, στην πλατεία της περιοχής Fruängen όπου παλαιότερα έχω ζήσει 7 χρόνια – δυο στάσεις μετρό πιο μακριά από εμένα…
Αν δεν έβγαζα βόλτα το σκυλάκι από αυτό το δασάκι δεν νομίζω ποτέ να περνούσα και αυτή η εικόνα με εντυπωσίασε πολύ. Είναι η αυλή ενός παιδικού σταθμού αλλά συνδυάζεται και μια παιδική χαρά και γι άλλα παιδάκια, αν και οι κατοικίες εκεί γύρω είναι ελάχιστες.
Για να μη σκοτιστούν πώς να βγάλουν τον βράχο από την μέση δείτε τι έκαναν! Έκαναν μια μικρή πισίνα γύρω από τον βράχο και ο βράχος έμεινε στη μέση σαν ένα νησάκι μέσα σε μικρή θάλασσα… Καλό δεν είναι; Κολυμπούν μέχρι απέναντι, ας πούμε, και απλώνονται μετά πάνω στον βράχο να λιάσουν τα κορμάκια τους….
Κι εδώ είναι το γειτονάκι μου που καιρό τώρα το βλέπω αλλά δεν καταφέρνω να το πιάσω καλά με την φωτογραφική μηχανή. Σήμερα μου ‘κατσε καλύτερα και το φωτογράφισα… ένα ζαρκάδι έξω από το παράθυρο του υπνοδωματίου μου!
Δεν μένω down town αλλά όχι και πολύ έξω – 16 λεπτά με μετρό μέχρι, ας πούμε, την Ομόνοια της Στοκχόλμης…
