Καλά τα άνθη αλλά η κοιλιά;

Λυπάμαι που ακόμα δεν κατάφερα να γράψω για τους δυο Κάρολους, τον Παπούλια και τον Carl XVI Gustaf, τον βασιλιά της Σουηδίας, και για την πρόσφατη συνάντησή τους στην Στοκχόλμη…

(Ποιος ξέρει τι ψάχνει “ο τύπος” στις κορδέλες και στα μπιχλιμπίδια του… καμιά μύγα να ‘κανε την ζημιά; ποιος ξέρει αλλά τους αφήνω στην υσηχία τους για την ώρα!)

Λοιπόν, αυτή την στιγμή έχουμε 22 βαθμούς στην Σουηδία και ο κηπάκος μας, στο κέντρο της Στοκχόλμης, πρέπει να συμμαζευτεί για να μοιάσει και λίγο σαν κήπος… με τις ψυχρούλες μέχρι τώρα δεν ασχοληθήκαμε με αυτόν αλλά οι ζεστούλες πλησίασαν και με την φίλη μου Μαρία, Αμαζόνες και τα δυο μας, έχουμε δουλειά πολύ!

Χθες έσπειρα αρακά, μαρουλάκι και 3 ειδών φασολάκια!
Το ξέρω, εσείς τα μαρούλια τα φάγατε κιόλας αλλά εδώ και οι πασχαλιές μας ακόμα τώρα άνθισαν…

Αλλάζουμε όλη την διαρρύθμιση του κηπάκου, γύρω στα 80 τετραγωνικά όλο κι όλο, φτιάχνουμε καινούργια παρτέρια, άλλα για λουλουδάκια κι άλλα για λαχανικά, κι όχι μόνο για λουλούδια που μέχρι πέρυσι το είχε η φίλη μου. Καλά και τα άνθη αλλά να φάμε και κάτι…

Μεταφυτεύουμε λουλούδια, αλλού προσθέτουμε χώμα αλλού αφαιρούμε, απλώνουμε παντού κοπριά… βρε – βρε πού μπλέξαμε!!! Στα 50 μου να ασχοληθώ με πράματα από τα οποία νόμιζα πως είχα ρίξει μαύρη και βαριά πέτρα στα 20 μου!
Κι εδώ είναι ένα γήπεδο στην γειτονιά μου… είχα να βγω κάποιες μέρες και σαν βγήκα μια μέρα το βλέπω ξαφνικά μπροστά μου!

Σαν μανιτάρια φυτρώνουν επίσης, και στην γειτονιά μου και αλλού, σπίτια σαν κι αυτά – έτοιμα κομμάτια τα φέρνουν και τα στοιβάζουν το ένα πάνω στο άλλο!
Έτσι γίνονταν και παλιά ή εγώ έγινα πιο παρατηρητική τώρα, δεν ξέρω!

Τα βλέπετε τα κομμάτια – τους ορόφους; Φαίνονται ολοκάθαρα… παρά την 3,2 megapixel φωτογραφική μηχανή στο καινούργιο μου κινητό NOKIA 6500!
Όλες οι φωτογραφίες εκτός από την πρώτη βγήκαν μ’ αυτήν… Ω ναι! Είναι το πρώτο μου κινητό με φωτογραφική μηχανή… κάλλιο αργά παρά ποτέ