Και του πουλιού το γάλα….

Καλό το τραπέζι, ε; Και του πουλιού το γάλα πάνω!
Ποιος δεν θα ‘θελε να βρεθεί σ’ ένα τέτοιο τραπέζι με όλα τα καλά του κόσμου μπροστά του. Και ήρθαν μετά και τα επιδόρπια και τα τυριά και τα λοιπά και τα λοιπά… Μέχρι και γιαπωνέζικο σούσι είχαν φτιάξει, το βλέπετε;

Ήμουν παρέα με μια φίλη μου εγώ και τελείως τυχαία καταλήξαμε μετά σ’ αυτό το σπίτι το καθαρά σουηδικό (μάνα, πατέρας, παιδιά Σουηδοί) – στο έτοιμο και στρωμένο αυτό τραπέζι.
Με το που μπήκα στο σπίτι και είδα τις γάτες και τα σκυλιά μέσα μειώθηκε αυτόματα η όρεξή μου – όχι πως πεινούσα και ιδιαίτερα αλλά ίσως και να πεινούσα εάν δεν έβλεπα τα ζώα ανάμεσα στα πόδια μας. Και αργότερα και κάποιες τρίχες…. και σαν είδα και την γάτα να πηδά στον πάγκο της κουζίνας ήταν πια η χαριστική βολή!

Ε, όχι πια, ως εδώ και μη παρέκει.

Να τα αγαπάμε τα ζώα, δε λέω, αλλά όχι και να τα έχουμε ανάμεσα στα πιάτα και στα ποτήρια μας, πάνω στα τραπέζια μας, πάνω στους χώρους παρασκευής της δικής μας τροφής. Όχι και να τα ταΐζουμε στα ίδια πιάτα που τρώμε κι εμείς… αυτό δεν το είδα στην σημερινή περίπτωση αλλά την στιγμή που όλα τ’ άλλα τα είδα γιατί να μην συμβαίνει και αυτό διότι σε κάποια άλλα σπίτια το έχω δει και αυτό!

Δεν ξέρω κατά πόσο οι Έλληνες υποφέρουν από αλλεργίες αλλά εδώ υποφέρουν πολλές οικογένειες και η σημερινή εικόνα δίνει πολλές απαντήσεις σ’ αυτό, πιστεύω!

Οικονομικό meeting σήμερα…

Λιγάκι διαστημική μου φαίνομαι με τούτο εδώ το γρι το “ταγιέρ” αλλά θα το φορέσω για λίγο να δω…

Σήμερα είναι μια μέρα δύσκολη. Μια βαρεία συνάντηση με περιμένει που έχει να κάνει και με τα οικονομικά μου και με το διαμέρισμά μου…

Εδώ και κάποια χρόνια εδώ στην Σουηδία γίνεται μια γενική μεταρρύθμιση στον χώρο της κατοικίας που δυσκολεύομαι πολύ να την περιγράψω αφού και η μέχρι τώρα κατάσταση δεν έμοιαζε καθόλου με την ελληνική για να γίνει κατανοητή. Η κατάσταση που τώρα δημιουργείται έχει, θα έλεγα, κάποια ελάχιστα στοιχεία που μοιάζουν την ελληνική πραγματικότητα.

Με πολύ απλά λόγια θα έλεγα ότι εκεί που μέχρι τώρα πληρώναμε το ενοίκιο στον ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας, που ως επί τω πλείστον ήταν κρατική ή ημικρατική υπηρεσία, τώρα έμμεσα θα το πληρώνουμε σε τράπεζα. Και από πάνω θα χρεωθούμε, κιόλας, από αυτήν για να κάνουμε δάνειο για να αγοράσουμε την κατοικία στην οποία ζούμε.

Ακαταλαβίστικος αχταρμάς γίνεται…

Μέχρι τώρα πληρώναμε μόνο ένα ενοίκιο. Σύντομα, που θα γίνει η αλλαγή στις κατοικίες της περιοχής που μένω, θα πληρώνουμε και τόκους, για το δάνειο που θα κάνουμε, και (γι αυτούς που έχουν) κάποιο ποσό για ξεχρέωμα του δανείου και ενοίκιο. Τρία πράγματα μαζί θα πληρώνουμε… ναι, ναι δικό σου ξεδικό σου το σπίτι ενοίκιο πληρώνεις, κάπως μειωμένο βέβαια.

Επομένως τα μηνιαία έξοδά μας αυξάνονται και τρέχα γύρευε…

Είναι κι αυτό ένα μέρος της ιδιωτικοποίησης της αγοράς εδώ και αν θες μην ακολουθείς το ρέμα…

Τέτοια συνάντηση έχω σε ακριβώς δυόμιση ώρες και, τι παράξενο, όταν είναι να κάνω μια σημαντική συνάντηση δεν προετοιμάζομαι καθόλου!

Καλή μου επιτυχία… ας τεντωθώ λιγάκι τώρα