Σε 10 λεπτά έρχονται να με πάρουν και την κάνω για λίγες ώρες… για πολέλς ώρες… για μια βραδυά… δεν ξέρω! Όπως προκείψει!
Τι σίγουρο είναι ότι θα ξενοκοιμηθώ… θα καπνίσω… θα πιώ… θα χορέψω… θα κοτσομπολέψω… θα φιλοσοφήσω…κλπ. κλπ. κλπ
I ll be back…
Φιλάκια και αγάπες σε όλους και όλες…
Πώς λέμε Παιδικός Σταθμός; Έτσι και για τα 20 σκυλιά της φωτογραφίας που είδα στην σημερινή μου βόλτα.
Τ’ αφήνουν οι “μαμάδες/μπαμπάδες” το πρωί στον “Σκυλικό Σταθμό”, πηγαίνουν στην δουλειά και μετά από την δουλειά τους περνούν από τον σταθμό και παίρνουν τα σκυλιά τους για να πάνε στα σπιτάκια τους… να μαγειρέψουν κάτι στα γρήγορα… να φάνε… να χαζέψουν τηλεόραση και να κοιμηθούν για ν’ αρχίσουν τα ίδια το επόμενο πρωί…
Όπως ακριβώς γίνεται και με τα μωρά που πολλές φορές τ’ αφήνουν οι γονείς τους και 7 και 8 και 9 ώρες στον παιδικό σταθμό!
Πόσες ώρες του 24άωρου απομένουν για να συναναστραφεί και με τον γονέα του;
Κι έτσι, όπως τα μωρά αρχίζουν ήδη από την ηλικία του ενός έτους να κοινωνικοπιούνται και να μαθαίνουν να οργανώνονται συλογικά, κοικωνικοποιούνται ακόμα και τα σκυλιά τους για να μη μείνουν στους δρόμους και καταντήσουν κοπρόσκυλα! Αλλά και για να εξηπηρετούν και αυτά την κοινωνία και το σύστημά της με το να επιτρέπουν και την “μαμά” και τον “μπαμπά” να δουλεύουν, να κερδίζουν χρήματα, να καταναλώνουν, να αποκτούν περιουσίες, να τρων και να πίνουν δίχως, ωστόσο, να έχουν την επαφή και την συναναστροφή που και τα παιδιά τους και τα σκυλιά τους χρειάζονται…
Αισθάνομαι σίγουρη και ασφαλής! Πού να με πλησιάσουν ιοί, κόρες και μικρόβια όταν περπατώ σε τέτοιες περιοχές, σε τέτοιους χώρους και σε τέτοιες θερμοκρασίες;
Τα πάντα είναι παγωμένα και απολιμανσμένα εδώ! Με τους 5 βαθμούς υπό του μηδέν, την ώρα που περπατούσα σήμερα, έμπαιναν στα στήθη μου κλινικά καθαρές αναπνοές κι αισθάνομαι να έχω περάσει πλέον στην ανοσία!
Ούτε χοίρους φοβάμαι ούτε όρνιθες κι ούτε τα εμβόλιά τους πρόκειται ποτέ να με συγκινήσουν!
Χαίρομαι που επί 35 χρόνια στην Σκανδιναβία, και με θερμοκρασίες μέχρι και 35 υπό του μηδέν, έχω ανοσοποιηθεί τελείως…
Θαρρώ πως καλά είναι τα πάντα να μπουν στην παγοποίηση κι έτσι να εξαφανιστούν οι ιοί και τα μικρόβια με τους οποίους μας τρομάζουν γιατροί και φαρμακευτικές εταιρίες!
Μακάρι να πάγωνε η υφύλιος για ένα διάστημα! Αυτό ίσως μας οδηγούσε στην υγεία και μακροζωία…
Κάπως έτσι σκεφτόμουν στην σημερινή μου βόλτα βλέποντας την ομορφιά της φύσης στην παγοποιημένη της κατάσταση!
Και μετά από περίπου 40 λεπτών περπάτημα, με απόλαυση της παγωμένης ατόμφαιρας που έτσουζε τα μάγουλά μου, και με τον διαλογισμό μου έφτασα στην Μαρία με τα χέρια μου γεμάτα με χειμερινά φρούτα του δάσους! Κι έκατσα αμέσως να συνθέσω αυτά τα δυό και να τα κρεμάσω το ένα στην κουζίνα και τ’ άλλο στο σαλόνι της….
… την ώρα που η αγαπημένη μου γειτόνισα και “μάνα” Μαρία τηγάνιζε 3 κιλά κιμά κάνοντας κιοφτέδες και λαχανάκια βρυξελλών για την οικογένειά της που θα ‘ρχόνταν αργότερα να φάει…
Ναι, βγήκα και μια βόλτα!
Με τους 5 βαθμούς κάτω από το μηδέν, μ’ έναν κατακάθαρο ουρανό και μ’ ένα φεγγαράκι λαμπρό περπάτησα περίπου 10 λεπτά και άλλα τόσα για επιστροφή!
Μπήκα και σε σούπερ μάρκετ να δω τι τρέχει… καιρό είχα να μπω σε τέτοιο και από τα χριστουγεννιάτικα προιόντα που ήδη βρίσκονται σε πληθώρα μόνο χουρμάδες και σύκα καταναλώνω!
Δώσμου σύκα και παρ’ την καρδούλα μου, που λένε! Φρέσκα σύκα, ξερά σύκα, χλωρά σύκα, ψώφια σύκα, ζωντανά σύκα, όριμα σύκα, άγουρα σύκα, πράσινα σύκα, μαύρα σύκα, κίτρινα σύκα… όλα τα σύκα τ’ αλέθει ο μύλος μου!
Δεν τυχαίνει Αύγουστο μήνα να βρίσκομαι στην ελλάδα να φάω φρέσκα σύκα να σκάσω!
Μικρό όταν ήμουν πάνω από τις συκιές δεν κατέβαινα…
Έτρωγα άγουρα σύκα μια μέρα, ήμουν δεν ήμουν 4-5 ετών και το θυμάμαι σα να ‘ταν χθες, και τα χείλη μου έτσουζαν από την αγουροσύνη τους!
Πάνω στο πλατύσκαλο του σπιτιού μας γρίνιαζα που ναι μεν ήθελα να φάω τα σύκα που είχα μαζεμένα στην τσέπη μου αλλά που δεν μπορύσα επειδή πονούσα/έτσουζα….
Κι εκείνη την ώρα ανέβαινε τα σκαλιά ο σχωρεμένος ο πατερούλης μου!
Ποιός ξέρει τι τον έκανε και με φίλησε στο κούτελό μου!!!!
ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ – ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ διότι όχι μόνο δεν φιλούσε αλλά ούτε καν αγκάλιαζε και όχι μόνο τα παιδιά του αλλά ούτε και τα εγγόνια του!
Το μοναδικό φιλί απο τον πατέρα μου ήταν εκείνο και το ‘χω στην θύμησή μου σαν Ιερό Κημείλιο!
Τέτοιος ήταν ο πατερούλης μου! Αλλά εγώ κάποια χρόνια μετά το πέρασμά του στον άλλον κόσμο έμαθα και να τον συγχωρώ και να τον αγαπώ – δεν ξέρω αν το ‘κανα γι αυτόν αλλά για μένα το ‘κανα σίγουρα!
Κατανάλωσα πολύ Μανώλη Λιδάκη αυτές τις μέρες. Μ’ αρέσει και η μουσική στα τραγούδια του και η φωνή του αλλά από κείμενα, είπαμε, δεν ακούω…
Ήταν να πάω χθες στην κλινική να βγάλουν τα “καλόδια” από πάνω μου αλλά πήγα σήμερα και με το ειδικό στηθόδεσμο κοινώς “σουτιέν” που μου φόρεσαν πριν φύγω αισθάνομαι μια τέλεια απελευθέρωση!
Μου ‘ρχεται ακόμα και να γυμναστώ και να κολυμπήσω…
Τι απόλαυση να απαλαχτείς από τα καλόδια…
Μ’ έχω νοσηλεύσει άψογα είπαν και η νοσοκόμα και ο χειρουργός μου ο οποίος είναι, λέει, πολύ ευχαριστημένος με το μέχρι τώρα αποτέλεσμα!
Στις 6 μέρες που αυτονοσηλευόμουν στο σπίτι μου μόνο μια φορά τους τηλέφωνησα (είχα την πολυτέλεια ακόμα και τον χειρουργό να τηλεφωνήσω) για κάποια επιπλοκή στα “καλόδιά” μου και με τις online οδηγίες τους τα πήγαμε μια χαρά και σκέφτομαι στο εξής εγώ να με νοσηλεύω αν και όποτε χρειαστεί!
Τι λέτε; Θα τα καταφέρω;
Είπα δεν θα ξαναγράψω για το θέμα αλλά για την ώρα δεν έχω κάτι άλλο πιό ενδιαφέρον… θα επανέλθω όμως….
Φιλάκια και αγάπες σε όλους!
Α, το φιλμ με τον Χατζηχρίστο που προτείνετε το έχω δει με την ανιψιά μου από την Σαλονίκη που πρόσφατα ήταν εδώ αλλά ευχαριστώ για την πρόταση!
Δεν συνιθίζω να βλέπω φιλμ. Τι να πω, δεν ξέρω το γιατί! Και νέα που ήμουν ο σινεμάς δεν ήταν κανένα ιδιαίτερο άθλημα για μένα. Τώρα που το σκεύτομαι γενικά δεν έκανα πολλά από αυτά που οι νέοι συνίθιζαν να κάνουν επομένως από τότε ακόμα τραβούσα τον δικό μου δρόμο και προχωρούσα με το δικό μου κύμα…
Για να πάω σε σινεμά πρέπει η ταινία να παρουσιάζει κάτι το ιδιαίτερο για μένα ή να με παρασύρει καμιά παρέα όπως πριν κανα-δυό χρόνια με παρέσυρε η φίλη μου, η Μαίρη, και πήγαμε για το mama mia που ήταν και τελευταία ταινία που είδα!
Αλλά αυτές τις μέρες που ήμουν σε “καραντίνα” θημύθηκα το greek movies και δεν θυμάμαι και ποιός μου μίλησε γι αυτό το σάιτ τελευταία!
Και κατανάλωσα εκεί πολλά φιλμ αλλά το ” Ο Ηλίας του 16″, που και γι αυτό μου μίλησε κάποιος αλλά ποιός, μ’ έκανε να σκάσω στα γέλια!
Σχεδόν δεν επιλέγω καθόλου - στα τυφλά βλέπω, στα κουτουρού που λέμε, επειδή δεν είμαι σίγουρη ποιά ταινία θέλω να δω για να την ψάξω!
Προτιμώ κωμωδίες αλλά αν δεν ξέρεις κάτι συγκεκριμένο δύσκολα βρίσκεις κάτι καλό… έχετε καμιά πρόταση που πιστεύετε ότι θα μ’ αρέσει;
Φίλοι και συγκενείς μ’ έχουν σε καραντίνα!
Αποφεύγουν να μ’ επισκευτούν μη φέρουν κανένα μικροβιάκι απ’ έξω και στην ευάλωστη κατάσταση που είμαι πάθουμε χειρότερα…..
Και ακριβώς γι αυτό τον λόγο με τριγυρνά κάτι τις από χθες το βράδυ! Τι να ‘ναι; Καμιά γρίπη;
Να μην προσέχουμε πολύ παιδιά. Όσο πιό πολύ προσέχουμε τόσο μας έρχεται το κακό…
Kατά τ’ άλλα όλα πάνε καλά αλλά έμπνευση για ανάρτηση γιόκ…i ll be back!
Καλά δεν παίζομαι εγώ…
Πόση ώρα τώρα χόρευα αυτό εδώ:
Πριν 5 μέρες, την Τρίτη, ήμουν κάτω από μαχαίρια, στα σακούλια ακόμα τρέχουν αίματα και υγρά κι εγώ το ρίχνω στον χορό!!!
‘Ημαρτον Κύριε….
Μα μου ‘ρθε κιόλας, τι να ‘κανα;
Σηκώθηκα για την κουζίνα κάτι να ετοιμάζω να τσιμπίσω και με το που σηκώθηκα μπαίνει αυτό το κομμάτι… και ταίριαξε στο μουντ εκείνης της ώρας…
Αυτά
Θα μ’ άρεζε να βγει ο Ψωμιάδης!
Ένας απλός έλληνας να φτάσει στο σημείο να γίνει πρόεδρος του κόμματος και προφανώς μια μέρα και πρωθυπουργός της ελλάδας! Γιατί όχι; Και αυτό μόνο και μόνο να σταματήσει η οικογενειοκρατία και το δεδομένο οι απόγονοί τους να συνεχίζουν στα ίδια πόστα είναι δεν είναι κατάλληλοι γι αυτά!
Ο Καραμανλής με το που παραιτήθηκε, άσχετα με τους λόγους που τον οδήγησαν εκεί, θαρρώ πως γράφει μεγαλύτερη ιστορία!
Εύκολο είναι να παραιτείται ένας Καραμανλής στην Ελλάδα; Μεγαλοσύνη και Δύναμη χεριάζεται να κατέβεις τα σκαλιά! Πολύ πιό μεγάλη δύναμη και κότσια από το να τα ανέβεις!
(Του Παπανδρέου τα παιδιά δεν ακούγονται στους πολιτικούς χώρους! Ακούγονται; Όχι και πως παρακολουθώ τα γίγνεσθαι πιστά αλλά όσο νάναι κάτι μας πέφτει στην αντίληψη…)
Πολύ θα χαρώ, πάντως, αν πάψουν στα μεγάλα πόστα στην χώρα μου να λέγονται Παπανδρέρου, Καραμανλής και Μητσοτάκης… Διαφορτικά σαν γυναίκα την Μπακογιάννη την βλέπω και κατάλληλη και ανδρογυναίκα έτσι όπως χρειάζεται να είσαι σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά λυπάμαι που είναι σπέρμα του Μητσοτάκη…
Άντε και να καθαρίζουμε από τέτοια ονόματα αν και τον έλληνα τον βλέπω να αισθάνεται μια σιγουριά όταν ακούει τέτοια ονόματα σ’ αυτά τα πόστα!
Φοβάμαι πως έχει συνηθίσει τόσο πολύ στα ονόματα αυτά που κανένα άλλο όνομα δεν θα του έδινε εμπιστοσύνη!
Α, μη νομίζεται πως είμαι ΝΔ! Τίποτα δεν είμαι απλά την γνώμη μου λέω βλέποντας την Ελλάδα και σαν ελληνίδα, και σαν ξένη, και σαν ξένη ελληνίδα, και σαν ελληνίδα ξένη, και με άλλα μάτια… κλπ κλπ
Σούλα εσύ τουλάχιστον θα τα δεις μια μέρα! Κάποια μέρα στην Αθήνα, ίσως και στην Στοκχόλμη αν έρθεις εδώ για κάποιον Μαραθώνιο, να σηκώσω το μπλουζάκι και να σου τα δείξω! Τι παραπονιέσαι;
Οι άλλοι τι να πουν;
Λοιπόν, λίγες διευκρηνήσεις ακόμα πριν σφραγίσω το θέμα… όχι, όχι στριπτίζ δεν σκέφτομαι ποτέ να κάνω! Τουλάχιστον όχι δημόσια….
Επειδή ο ένας μαστός έλειπε μόνο αυτόν αντικατέστησαν/αποκατέστησαν τώρα!
Τον άλλον θα τον περιποιηθούν σε μερικούς μήνες όταν ο πρώτος “κάτσει” και πάρει την μορφή του σύμφωνα μ’ αυτόν να συμετρίσουν και τον άλλον! Ε, μην κοιτάζει ο ένας στο ταβάνι κι ο άλλος στο πάτωμα… δεν γίνονται αυτά!!!
Κατά το καλοκαίρι υπολογίζουμε να είναι αποτελειωμένα!
Δεν ήξερα πριν ότι αργούν τόσο πολύ να πάρουν την τελική τους μορφή! Η αλήθεια είναι ότι πίστευα πως κανά δυο εβδομάδες μετά την επέμβαση ο μαστός θα έπαιρνε περίπου την μορφή του! Δεν είναι έτσι….
Όχι πως βιάζομαι κιόλας! Να βιαστώ για ποιό πράγμα; Ολόκληρη ζωή έχουμε μπροστά μας… κρατήστε τας ορέξεις σας οι ενδιαφερόμενοι 
ΧΑ ΧΑ ΧΑ!
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ, ΤΕΛΕΙΑ, ΑΨΟΓΑ!
Έχοντας εμπιστοσύνη στο σύμπαν όλα πάνε τέλεια!
